IVAN LIEVENS ' NATUURBROED GOULDAMADINES & DE VOLLE KRACHT VAN KOUDBROED

DE KWEEK-COLUMN : KOUDBROED

2012-02-12T03:38:00.009-08:00

Over bekwaamheid van gouldamadines tot intensieve eiwitvertering bij verlaagde kweektemperaturen -
Welke gouldamadines kunnen het ?

Australische klimaat

Van droog naar nat

Op één-twee-drie

Vandaag de dag bestaat nog altijd hardnekkige verwarring omtrent de haalbaarheid van indoor koudbroed als kweeksysteem. Anders gezegd zijn daar de twijfelaars die de fysieke bekwaamheid in vraag stellen bij gouldamadines gehuisvest en gekweekt bij een progressief verstrengende omgevingsklimatologie. Met name vooral in een context van relatief verlaagde temperatuurswaarden tijdens de kweekfase, genaamd "koudbroed". Met andere woorden : de ene beweert "gouldamadines kunnen het zo niet", terwijl de andere zegt "ze doen het in de kweek heel vlotjes zo". Vanwaar komt deze tegenstrijdigheid ? Hoe komt het dat dit soort verwarring nog steeds zo gemakkelijk te zaaien blijft ? En tegelijk de gouldamadine als soort meteen het label van "zwakke vogel" opgekleefd krijgt, uiteraard geheel ten onrechte. Hoe komt dat eigenlijk ?

In hoofdzaak blijkt dat die verwarring wordt gevoed door het bestaan van enorme aantallen verzwakte gouldbestanden die in westelijk Europa nog steeds veelvuldig voorkomen; met daarin vogels die uiteraard weinig of niks kunnen verdragen. Verzwakte gouldstammen die wanneer geplaatst in een koudbroed-kweeksysteem, al gauw van hun stokken vallen. Oorzaak ervan zijn altijd kortzichtige mensenhanden die brutaal en negatief ingrijpen op de soortsterkte, meestal vanuit commerciële overwegingen.

Hoe zijn die verzwakte gouldbestanden te herkennen en te localiseren ? Vrij éénvoudig : Het zijn die gouldhokken waar vogels als serreplantjes op serretemperaturen bepamperd worden; het zijn die gouldhokken waar kwistig met chemo en antibiotica gestrooid wordt; vaak zijn het ook die gouldhokken waar eieren geraapt worden alsof het elke dag Pasen is... maw fabriekshokken met pleegbroedproductie dus, waar de commerciële macht van het aantal veel belangrijker is dan gezondheid en fysieke sterkte van de vogels.

Voor natuurlijke selectiemechanismen is geen plaats meer op deze 'hokken van kunstmatigheid' , waar geen enkele vogel mag sterven, waar ook de allerzwaktste vogels op stok worden gehouden met medicatie en andere trucage. Want in dit soort fabrieksproductie moet alles blijven leven, want alles moet verkocht worden, ook de allerzwaktste. Deze benadering van kunstmatigheid door mensenhanden werkt uiteraard extreem verzwakkend op alle vogels die op deze wijze worden gehouden.

Deze door toedoen van mensenhanden verzwakte gouldpopulaties zijn vandaag de dag qua stamina en fysieke veerkracht nog nauwelijks een schim van hun voorouders. Voorouders die genetisch bekwaam waren tot zeer spontane aanpassingen aan plotse wisselingen in de heersende klimatologie binnen hun levensomgeving, vrijwel van de ene dag op de andere. Vandaag zijn er hokken met kasplantjes-goulds die het niet meer aankunnen. Daarnaast zijn er vandaag eveneens de gouldamadines die wel zeer bekwaam en productief blijven bij een strengere omgevingsklimatologie. Bij aanschaf komt het er op aan te weten welke hokken sterke gouldstammen huisvesten, en welke niet.

Basis voor de heersende verwarring bij beginnende gouldhouders blijkt onwetendheid door onervarenheid. Anders gezegd worden onervaren liefhebbers dus gemakkelijke slachtoffers van prietpraat die hen met een kluitje in het riet stuurt. Waarbij men als beginner bij aanschaf nauwelijks weet wat men in de handen gestopt krijgt.
Nochtans geldt bij aanschaf altijd : vragen staat vrij (bij ons kan dat voor zover het mondeling gebeurt). Immers : Informatie is kennis. Kennis is kunde. En kunde leidt tenslotte tot hoger rendement in kweekresultaten. Duurzame kweekresultaten. Dat wil tenslotte toch iedereen... Uiteraard.

In elk geval is zichzelf goed informeren altijd beter dan oeverloos gis- en miswerk, jaren aan een stuk. Dat zijn verloren jaren : Verloren tijd, verloren geld, verloren moeite. Zichzelf goed inlichten is tegelijk ook veel beter dan zich nietsvemoedend om het even wat in de handen te laten stoppen. Elk weet immers : goed begonnen is half gewonnen -en meer-.

Hieronder een korte analyse van het één en ander, ter illustratie.
TITEL : Koudbroed... enkel voor pinguins ?...

De conclusie dient elk voor zichzelf te maken. Want kiezen doet iedereen nu éénmaal altijd zelf.

Mvg

Ivan Lievens
053 83 82 24
__________________________________________________________

~~~ Sterke goulds spreken altijd voor zich. ~~~
__________________________________________________________

Koudbroed op Vogelcafé....enkel voor pinguins…? ?Of koudbroed wel degelijk nuttige hefboom ?

2012-02-08T03:50:00.002-08:00

Inleidend

Op een Hollands vogelforum met een geheel eigen gespreks- en gedragscultuur, regelmatig neigend naar despotische willekeur met hantering van 2 maten en 2 gewichten, werden -zeer recent nog- koudbroed- geïnteresseerden bij het stellen van een vraag, nog vanuit meerdere hoeken openlijk uitgelachen, initiatief genomen door de moderator van dienst :

“Als het dan toch in broedkooien moet, zou ik niet voor de koningspinguin gaan, deze is qua formaat dan te groot.”,
dixit Rob Kristel, alias moderator Vogelcafé.

Of bij dit soort uitlatingen alleen blote onwetendheid, hetzij andere drijfveren aan de basis liggen, zullen we ons nu niet over uitspreken. In het belang van de liefhebberij zijn dergelijke ridiculiserende uitlatingen duidelijk nooit, om meerderlei redenen. Voorlopig gaan we hier niet dieper op in. De essentie hier en nu is duidelijk : Desinformatie werkt negatief. Waarna hulp zoekende en hulp vragende liefhebbers zonder hulp blijven. Terwijl tegelijkertijd dergelijke pogingen tot ridiculisering van bewezen werkzame systemen, een allesbehalve accuraat advies leveren omtrent mogelijkheden en voordelen van kweek bij verlaagde temperaturen. In het onderliggend geval welteverstaan met gouldamadines, doorgaans gedefinieerd als indoor “koudkweek" of "koudbroed”. Na desinformatie is amendering derhalve vanzelfsprekend, hierna als volgt :

Alles is relatief,

• zowel bleke pinguin-commentaren als de bovenstaande, gemaakt vanuit een schijnbaar schrijnend gebrek aan ervaring ter zake ,

• als verwarming in functie van luchtvochtigheidsverloop bij verlaagde hoktemperaturen, gehanteerd vanuit praktijkervaring en inzicht.

Werkbaarheid en nut van koudbroed

• Vanuit haar oorsprong, afkomst en aard is ondermeer de gouldamadine als soort –nota bene na hormonale activering -dus bij broedsheid- van origine zeer bekwaam tot een immens grote stofwisselingsdynamiek voor eiwitvertering bij verlaagde omgevingstemperaturen tot ongeveer 10°C, terwijl tegelijk tevens de energietransferten naar en vanuit glycogeenreserve, plus daarnaast en terzelfdertijd ook omzetting van “makkelijke koolhydraten in overschot” naar trigliceriden-opslagvetten, optimaal worden gaande gehouden. Nota bene een bekwaamheid waar onder meer de kanarie en menige andere soort (na hormonale activering) wegens hun aard en afkomst niet eens kunnen aan tippen.

• Interessevragen naar haalbaarheid en werkzaamheid van koudbroedkweek met bepaalde tropensoorten zijn derhalve niet zonder grond en goede reden, wel integendeel. Op voorwaarde dat er (op ondermeer West-Europese hokken) deskundig wordt bijverwarmd in functie van evoluerende luchtvochtigheidscurves. Op West-Europese hokken leert de praktijk dat 's winterse bijverwarming overdag tussen minimaal 9°C en maximaal 14-15°C ruimschoots volstaat om een spontaan verloop van de hygrometrie op het hok in goede banen te leiden. Koudbroed -met milde verwarming in functie van luchtvochtigheidsverloop-, heeft in deze context voor bepaalde zaadetende tropensoorten tal van positieve meer-effecten, zowel van directe als indirecte aard. Op beide niveau's zijn het meer-effecten met een versterkende impact op gezondheid en weerstand van aldus gekweekte vogelpopulaties. De voordelen hieruit zijn meerderlei, bovendien generatie na generatie in onmiskenbare duidelijkheid groeiend.

• Tegelijk ook een waarschuwing : Gouldamadines uit warm gestookte pamperhokken hebben -qua lichaamsweerstand en immuniteitsrespons- doorgaans niet langer meer genoeg in huis om zich na overbrenging naar een koudbroed-omgeving, daar langer dan enkele weken met gestaag groeiende moeite te handhaven alvorens van hun stokken te vallen. Zelfs na uitvoerige acclimatisering slaagt het overgrote deel van warm-stook gouldamadines er niet in om het te redden op koudbroedhokken. Terwijl daarentegen op datzelfde moment de rest van de koudbroed-populatie dartel en vrolijk doorgaan met baltsen, grote "bolwerken" van nesten maken, grote nestgemiddelden realiseren en een uitermate plichtsbewust voedstergedrag demonstreren. Dergelijke koudbroedvogels zien, is op slag begrijpen. Zelfs alleen al lichaamsproporties en lichaamsvolume van dergelijke koudbroed-gouldamadines spreken boekdelen, zelfs op foto. Want dat is nu precies de éénvoud van de zaak : vogels spreken altijd voor zich. Reeds vanaf de allereerste blik. Op het moment dat vogels voor zichzelf spreken, doet onwetendheid er meteen het zwijgen toe. Zonder uitzondering. Altijd.

Hokpraktijk beknopt :

Ergens eind november zit het gouldhok midden in de kweek :
Minimale nachttemperatuur op het hok : 7°C- 9°C
Minimale dagtemperatuur op het hok : 10°C
Maximale dagtemperatuur op het hok : 14°-15°C
Gemiddelde dagtemperatuur op het hok : 11,5° - 13,5°C
Luchtvochtigheidsverloop overdag minimaal 58% tot max.70-73%, 's nachts uiteraard iets hoger; gemiddelde hygrowaarden overdag grosso modo tussen 63% en 66%. Uitzonderlijke uitschieters tot 80-90% tijdens de nacht zijn tolereerbaar, zolang deze pieken bij het ochtendgloren telkens onmiddellijk in dalende lijn gaan, naar werkbare dagwaarden van 73% en minder.

Van prioritair belang :

•    Voeding : het ligt zo enorm voor de hand dat men het bijna zou vergeten te vermelden : jawel, in een blijvend werkbaar koudbroedmodel dienen uiteraard zowel voedingsregime (wat er gegeven wordt) als voederpatroon (wanneer en hoe het gegeven wordt), aangepast te worden naar specifieke noden. Hier komen we later op terug in een apart te publiceren analyse. Ondertussen is hier reeds de samenstelling te vinden van een top-zaadmengeling voor gouldamadines.

•    In een blijvend werkbaar koudbroedmodel behoort er tussen dag-nacht-temperaturen ALTIJD een minimaal verschil van 3°C te zitten. Met andere woorden behoort de lucht in het koudbroedhok 's nachts altijd af te koelen. Tussen dag en nacht-hygrometrie behoort steeds een verloop van grosso modo 8-9% minimaal, en 15% maximaal te zitten, met gedurende de nacht een ondergrens van 60% luchtvochtigheid (dus 's nachts liefst iets hoger – wat niet altijd vanzelfsprekend is wanneer het buiten vriest).

•    Ook bij deze indoor kweeksystemen met verlaagde temperaturen kan het belang van een soepel evoluerend luchtvochtigheidsverloop met weliswaar begrensde maar niettemin toch voldoende verschillen tussen dag-nacht verloop, niet genoeg benadrukt worden. Handhaving van ééntonigheid in klimatologie met vrijwel gelijklopende dag- nacht-temperaturen, zoals vooral op warm gestookte hokken in uitgesproken negatieve mate, heeft uiteindelijk enkel een uitlogend, vervolgens afmattend en uiteindelijk vernietigend effect op de lichaamsimmuniteit van alle aanwezige vogels. Waarbij even later vooral de bovenste luchtwegen sterk aan weerbaarheid moeten inboeten. En nog even later veelal "regelmatige ondersteuning met chemo" op dergelijke hokken niet meer dan "een doodnormale vereiste" wordt.

•    De mucociliaire klaring (=afvoer slijmgebonden afvalpartikels en micro-organismen in slijmvliesbekleding op binnenzijde luchtwegen) is een van de belangrijkste aspecifieke afweermechanismen van de onderste luchtwegen. Het bovenaan liggend gedeelte van de slijmvliesbekleding wordt door trilharen als op een roltrap voortgestuwd en afgevoerd, met inbegrip van afvalstoffen en eventueel aanwezige microbiële kiemen. De optimale viscositeit van deze mucus-gel-laag is hierbij allesbepalend voor de uiteindelijke effectiviteit van de roltrapbeweging. Wanneer deze bovenliggende gel-laag van de slijmbliesbekleding ten gevolge van een gekunstelde en onregelmatig evoluerende luchtvochtigheid aan soepelheid gaat inboeten (lees "te stug wordt" of "te ijl-waterig wordt"), komen de afweermechanismen van de luchtwegen in het gedrang. Op deze ogenblikken worden alle vogels op het hok een heel stuk vatbaarder voor zowel virale kiemen, als voor infecties van bacteriële en vooral van parasitaire aard, zoals al te vaak in overvloedige mate vastgesteld op warmstook-hokken. Zo is bijvoorbeeld luchtpijpmijt een fenomeen wat men zelden of nooit vaststelt op indoor-koudbroed hokken, maar daarentegen wel exponentieel veel vaker op warm gestookte hokken. Dat alleen al zegt genoeg.

Attentie: Hoe meer men ’s nachts in een kweekhok verwarmd, des te vlugger gaat de mucocilliare roltrapbeweging achteruit in effectiviteit, en verhoogt derhalve de infectiegevoeligheid. Nachtelijke kunstmatige luchtbevochtiging is bij dit gegeven geen "gezond" alternatief op termijn, om meerderlei redenen.

Koudbroed-kweekvogels spreken duidelijke taal :
So happy hence productive we are

• Ook dit jaar zijn vrijwel alle poppen samen aan de leg gegaan (binnen de week). Heel het hok schiet samen uit de startblokken. Als prestatie veelzeggend genoeg.

• Gemiddelde legselgrootte doorheen het hok: +7 (net iets meer dan 7) Voor welke kweker is dat niet genoeg ..??

• Bevruchtingspercentages doorheen het hok gemiddeld op 92%. De vogels spreken duidelijke taal.

Conclusie

Alleen al om dergelijke gemiddelden zoals hierboven te kunnen halen, moet je als hormonaal actieve koudbroedvogel bij verlaagde hoktemperaturen

1. wél degelijk heel goed in je vel zitten, en
2. wél degelijk functioneel genoeg eiwit kunnen verwerken zonder dat je stofwisseling gaat blokkeren, en
3. ondertussen ook nog op onfeilbare wijze de energiehuishouding in evenwicht houden.

Ga er maar een keer aan staan, het is niet aan elke zaadeter gegeven. Gouldamadines kunnen dit wel, op voorwaarde dat men spreekt over niet-gedegenereerde vogels met een intact genetisch potentieel. Sterke en weerbare vogels zoals ze op serre-achtige warmstook-hokken nooit te vinden zijn.

Epiloog

Koudbroed op Vogelcafé... kweek bij verlaagde temperaturen alleen werkbaar voor pinguins...?? "Bange rare blanke man", sprak de Aboriginal-krijger, "Better go walkabout to clear yo head".

Elke liefhebber weet vanaf hier en nu, op welke manier en in welke mate de soortsterkte bij gouldamadines bevorderd wordt door schrapping van nefaste termijngevolgen voortvloeiend uit klimatologische kunstmatigheid op warmgestookte hokken, met daarbij handhaving van verlaagde indoor-kweektemperaturen.

Vanuit onze achtergrond van ervaring met deze vogel is er de éénvoudige vaststelling dat de gouldamadine als soort van oorsprong anders is dan alle andere. Niet enkel qua uitzicht anders dan alle andere. Maar wel degelijk daaraan gekoppeld vooral anders qua genetisch potentieel. Niet alleen is de gouldamadine als soort (van oorsprong) genetisch perfect uitgerust is om zowel eiwitstofwisseling als energiebalans beide tegelijk bij verlaagde kweektemperaturen optimaal te handhaven, zolang er licht bijverwarmd wordt in functie van een verantwoord luchtvochtigheidsverloop. Wat meer is, elke hokpopulatie gouldamadines standvastig gekweekt in indoor-koudbroed, wordt er onmiskenbaar beter, gezonder en sterker van, generatie na generatie, op tal van vlakken.

Anderzijds is het omgekeerde evenzeer waar. Want mensenhanden brutaliseren al te vaak zonder scrupules via pampering in warmstook-hokken, met verzwakking als resultaat. Het spreekt vanzelf dat generaties lang bepamperde gouldamadines die door 's mensen kunstmatigheid verworden zijn tot weke kasplantjes, slechts over weinig lichaamsweerstand beschikken. Kasplantjes die derhalve zonder toepassing van lapmiddelen als anti-biotica-kuren, industriële chemo-kuren, industriële potjes-vitamine-kuren en aanverwante, uiteraard weinig kans maken om het bij verlaagde temperaturen lang uit te zingen, zeker wanneer geweten is dat deze vogels al kunstmatige ondersteuning behoeven op warmgestookte (en slecht geventileerde) pamperhokken. Qua weerstand en soortsterkte vertonen bepamperde gouldpopulaties nog slechts bitter weinig overéénkomsten met sterke, niet- gedegenereerde gouldamadine-populaties die nog over al hun bekwaamheden beschikken.

Om het een keertje met de woorden van KAOB-Limburger-en-wereldburger Guillaume Timmermans te zeggen :
"Van oorsprong bestaan er geen zwakke gouldamadines; daar zijn echter wel genoeg mensenhanden die gouldamadines zwak gemaakt hebben, en nog steeds voortdurend zwak maken."

Eénmaal zoveel begrepen, wordt de keuze vrij simpel :
Wie wil dergelijke zwakke gouldamadines op zijn hok, samen met 3 potten en 2 flessen industriële medicamenten ? Wie gaat zich daar nog willen mee bezighouden ? Steek dan nu uw hand op.
Of, wie wil krachtige gouldamadines op het hok, zonder industriële apotheek ?
Zo simpel is het, zonder tussenwegen.
Omdat 9 van de 10 warmgestookte hokken de criteria van een evenwichtig gestemde klimatologie op meerdere vlakken zodanig hutseklutsen en kunstmatig scheeftrekken, dat ook het evenwicht binnenin de vogel op korte en middellange termijn ALTIJD negatief beïnvloed wordt. Bij aanvang in mindere, maar even later eerder in meerdere mate. Uiteindelijk leiden dergelijke onevenwichten in indoor-klimatologie op warmgestookte hokken 9 op 10 keer altijd tot soortverzwakking. Met verzwakte warme-hokken-populaties als gevolg. Het zijn slechts vaststellingen, gemaakt over meer dan 30 jaar, doorheen geheel West- en Zuid-Europa, en recenter ook in Oost-Europa.
Kweek bij verlaagde indoortemperaturen is hier een werkbaar alternatief voor wegwerken van al te kunstmatige warmstook-onevenwichten in hokklimatologie. Vergroting van de soortsterkte is het dankbare resultaat.

Mvg

Ivan Lievens
053 83 82 24

__________________________________________________________

De Prachtvogel-AalstGrote vogelbeurs 22 januari 2012

2012-01-18T11:13:00.001-08:00

Prachtclub "De Prachtvogel-Aalst" doet meer dan de jaarlijkse organisatie van de Belgisch-nationale vogelexpo in de Wieze-Oktoberhallen.

Eerstvolgend op de kalender :

GROTE VOGELBEURS nu zondag 22 januari

U wordt er persoonlijk en hartelijk ontvangen door bestuurslid en PR-voorman Hans Mertens, bij wie u ter plaatse altijd terecht kan voor alle mogelijke info, eventuele vragen en/of assistentie.
Van harte welkom.

Voor directe info :
Voorzitter Prachtvogel-Aalst, E. De Troyer
Mail : voorz.keurders@kbof.be
Tel. : 053 77 32 91

__________________________________________________________
DE PRACHTVOGEL - AALST HEET U WELKOM OP 22 JANUARI 2012
__________________________________________________________
__________________________________________________________
__________________________________________________________
__________________________________________________________
__________________________________________________________
__________________________________________________________
__________________________________________________________

Gelukkig Nieuwjaar 2012 ! ! Happy Newyear 2012 ! !Joyeux Noël 2012 ! !

2011-12-26T00:15:00.000-08:00

Beste Wensen van voorspoed aan alle gouldkwekers.
Our best wishes of prosperity to all gouldian breeders.
Meilleurs voeux de prospérité à toutes et tous éleveurs de goulds.
Ivan, Kathy, Lennert en Lester
__________________________________________________________

FOSTERERS' CLAIM ANALYSISChain-fosterer's statement of the century, anno 2012 still splattered all over the internet

2011-11-05T11:16:00.001-07:00

QUOTE :

"Fostering
is a great supplementary technique but very labour intensive and time consuming. A large number of people think that fostering is the easy option, where, in fact, nothing is further from the truth. It takes a lot of preparation and a lot of skill to foster..."

(according to M. Fidler, former chain-fosterer)

Skill...??
Whatever could this person mean... and what are his intentions when claiming skill and effort in practising artificial selection falsification... Or subsequently, what about the skill of respecting nature's mechanisms by practising the original of natural breeding...?? Not good enough, is it.. ? Why is that, one wonders ...

Now what in fact is the essence here of Fidler's above claim "nothing is further from the truth"...?, the above actually being a formidable promotion for artificial gouldian foster practices, attempting to obscure the obvious. For the obvious no longer permitted to be obvious by creating self-excusing smoke sreens, some people are indeed taking other people further from the truth :

...While indeed, dear Madam, chain-fostering is such an noble occupation (sic), logically only practised by noble people to be admired for their strength of character and endurance(sic), their enourmous technical skills (sic) and delivered labour intensive efforts (sic), because they so willingly invest all they ever can in this immensely time consuming work... (sic).

That is of course, if it were up to internet-worldwide statements like Fidler's to decide on merit and credibility, in a world rendered to become but a large village by globalised media. But is it anno 2012 really up to this kind of statements, not only to decide on merit and credibility, but also attempting to decide on skill and willingness ? Especially when establishing that this same person takes the liberty of making the obscure statements in the way he does, but in the proces all too gladly forgets to emphasize he himself is a somewhat "slightly-heavily" biased party in this matter. Why so, one might wonder...

For did the man stating to the world that "fostering is great" himself not used to be one of thé largest European commercial chain-fosterers of gouldians ever having walked this planet, himself commercially exploiting gouldians by yearly producing up to 3000 fostered birds, or even more... So how much "supplementary" can chain-fostering in fact be...

Meanwhile day-to-day reality is always just behind the pretense-façade, stating in massive numbers, even today :

Chain-fostering by all means is the technique designed by and for the u t m ost and utterly technically unskilled and unqualified, but at the same instant also improper-business minded men and large scale selection-falsifiers, strictly prioritising "economic sense", each of them yearly and individually chain-producing multiple hundreds, even thousands of weak-weaker-weakest birds with increasingly deviating social characteristics and - generation by generation- steadily worsening degeneration in auto-productivity and parental behaviour. All of these actions year after year carried out with one main priority only : reaching high production numbers in order to achieve what is smoothly referred to as "economic sense". Commercially preying on a bird species makes "economic sense" indeed. No doubt about it. Common sense calls it "commercial exploitation of gouldians".

That’s the way the cooky crumbles, has always crumbled, and will always be admitted to remain crumbling… as long as statements as Mike Fidler's above are declared as a good enough example to be followed, despite all of its adverse effects on health, stamina and productivity of the species.

Since the mid 70's natural breeding pioneers of gouldians have been carrying the torch, steadily and cautiously securing nature's mechanisms to ensure health and strength of the species. Within their sustained efforts lies real technical skill and expertise, for decades on end protecting the gouldian as a species.
Since the early 90’s chain-fostering is within the breeders' circuit increasingly louder being called by its true colours, chain-fostering for decades having commercially been preying upon the gouldian as a species, in the process causing and deteriorating all of the established degeneration effects.

As such, its true colours of falsifying selection and species’ weakening features today still increasingly emerge, ever increasingly mortgaging the authentic nature and character of the species.
It was primarily the Dutch –being backed up by some foreign pioneers- providing the large scale organisation unifying all those being willing and able to breed gouldians in a natural manner within a sustained and prolonged model, without damaging health nor parental capabilities of the own species.
And…
Only if and when they are really good at what they are doing, natural breeders of (parent-raised) gouldians will on average get 5-6 young gouldians per couple, per season. But at least it will be gouldians bred without falsifying nature’s mechanisms, protecting the gouldian’s enormous, natural self-reproductive ability.

Of course no chain-fosterer’s mentality will ever find itself indulged and gratified when having to work harder for much lesser outcome and revenue, remembering Fidler’s (internet published) fostering goal of -hold on to your socks!- 25 up to 30 young gouldians per production gouldian couple, when subsequently being "faced with the horror" of natural- breeding-results at the most delivering “only 5" naturally bred young gouldians on average per couple, per year. Of course only if and when one actually is prepared to give it tremendously more effort and skill than chain-fosterers as a rule indulge themselves to do.

On the other end of the spectrum, no sensible man or woman alive on this planet - while respecting nature’s mechanisms-, will even dream of being able to yearly realise authentical breeding results of 25-30 young gouldians on average out of one breeding pair; figures entirely as chain-fosterers anno 2012 plainly keep on declaring to be so called “normal objectives”. And of course this kind of contra-natural objective indeed becomes quite possible to achieve when artificially preying on the gouldian for the sole purpose of big numbers – and big bucks. In the meantime it is the gouldian as a species paying the price, each generation increasingly ever more.

Today the natural approach of actually breeding authentic parent- raised gouldians has provided the opportunity for willing and able breeders from around the world to step into the natural breeding initiative as officially issued in the Netherlands in the early 90's. Since the mid 90's there even exists a specialised club solely for natural breeders of gouldians, handling a strictly regulated membership today counting some 700-800 inspired, skilled and willing gouldian breeders from all corners of the world. A membership number steadily rising.

All of these skilled and willing breeders have carefully thought it through :
If artificially fostering gouldians indeed really were to be so “great”, as dear Mr. Fidler is splattering over the internet in an extensive promotion article smoothing over his chain-fostering past, how much greater then is naturally breeding gouldians, respecting nature’s mechanisms so as not to weaken and hollow the species – weakening and hollowing the species being year after year done by each and every chain-fosterer and their specialised predation on the species… - Keeping up appearances has long enough outlived its expiration date, for common sense urges : "How much supplementary is yearly producing 3000 degenerating gouldians..."

In the meantime :

QUOTE :

"Breeding strong and capable gouldians without renouncing nature's mechanisms, consequently keeping far away from any chain-foster selection falsification whatsoever, is protecting the species, at the same time securing the species’ future for man's generations to come."

(dixit Ivan W.J. Lievens,
natural breeding pioneer of gouldians)

As such :
For all breeders of gouldians there is no -nor has there ever been- a paradigm shift of nature's original, despite any feints whatsoever : respect for nature's mechanisms applies to all. All the rest regrettably is further from the truth.

NEDERLANDSE TITEL : De claim van pleegbroed geanalyseerd / de stelling van de eeuw uit de mond van pleegbroedfabrikanten
__________________________________________________________

Elst 2011Andermaal Karel ten KateAlgemeen Kampioen

2011-10-19T06:25:00.000-07:00

Elst 2011 :
Andermaal Karel ten Kate
Algemeen Kampioen
met een
dubbel- pastel
witborst
in zwartkop

Dubbelpastel met uitermate sublieme bevederingskwaliteit : werkelijk met recht en reden een vogel van superlatieven

Elst 2011. Het zit er andermaal op. En het is mooi-mooi geweest. Ook dit jaar weer. Met een rekordaantal goulds on show, binnen een nette en verzorgde omkadering, uitbundig aangekleed met groen. Zo is het goed. Alleen kleurtemperatuur van de gekozen TL lampen kan een volgende maal consequenter, nu zat één en ander door elkaar : een paar warme 84'ers met gele boventoon, in de volgende armatuur gevolgd door enkele koele 33'ers met groene ondertoon, enkele passen verder nog wat anders, enz... Maar zoals al aangegeven, voor de rest was de presentatie van de TT-kooien   vrijwel perfect te noemen, omkaderd door genoeg groen, met op de kop van elke rij een fraai bloemstuk gepresenteerd op een   rieten   mat.   Erg   fraai.
De foto hiernaast illustreert: Esthetica     met    hoofdletter.

De globale indruk blijft hangen dat de gemiddelde kwaliteit van de geshowde gouldamadines ook dit jaar alweer net wat hoger lag dan vorige jaren. Daarbovenop ook dit jaar weer enkele fantastische uitschieters gezien met groot potentieel. Zo was daar bijvoorbeeld de kampioen in de zwartkop- geelsnavel reeks bij de poppen, zonder meer een uitzonderlijke vogel in kleur, vorm, grootte en proportioneel evenwicht.

En uiteraard kwam tevens Hein Gerritsen ook dit jaar weer met meerdere meesterwerkjes aanzetten, ondermeer een sublieme pop in de zwartkop-roodsnavel reeks. Die overigens terecht kampioen werd. Hein is ook dit jaar alweer geklommen in het algemeen klassement, deze keer met een tweede plaats in de eindrangschikking. Benieuwd wat dat volgend jaar wordt. De verwachtingen blijven hoog gespannen hoor, Hein.

Daarnaast waren daar ondermeer ook de prachtige pastelvogels waarmee P. de Jong ons wist te verrassen. Bijna waren we alle hoop verloren om in de pastelreeks nog een keer forse volumevogels in Elst aan te treffen, en kijk : daar komt ouwe gouwe Piet aan de deur kloppen. Waar heb ik dat type gould en pastelbevedering nog gezien... het ligt op het puntje van mijn tong... Overigens kwam Piet in Elst eveneens met enkele uitermate geslaagde pastelpoppen in de blauwreeks, waar ik geruime tijd ben blijven naar kijken. Eerder kweekvogels dan showvogels, maar niettemin “high quality pastel” met een zeer herkenbare pluimkwaliteit buiten elke categorie.

In        totaal telden wijzelf in Elst dit jaar een       elftal vogels die wij vanuit     onze e x p e r t i se b e t i t e l en als “kwaliteit buiten     elke categorie”, zoals ondermeer die majestueuze roodkoppop van G. Schellevis , met daarnaast enkele vogels van andere kwekers wiens naam mij momenteel ontgaat.

En jawel, we zouden het bijna vergeten : ook dit jaar weer was daar de onvermijdelijke dubbelpastel van kalme Karel ten Kate. Met een zodanig volle en brede pluimstructuur -van bovendien geweldige gladde finesse- zoals die bij pastelvogels waarlijk uitzonderlijk te noemen is. Uiteraard ook dit jaar meer dan terecht tot Algemeen Kampioen gekroond. Tweemaal opéénvolgend is hier scheepsrecht, nietwaar Karel. Slechts weinigen (sic) hebben het eerder gedaan. Van harte proficiat, welgemeend van deze kant.

Voor volgend jaar staan er bij kalme Karel ongetwijfeld enkele andere verrassingen op stapel, daar twijfelen we geen moment aan. Op naar Elst 2012.

Verslagen van enkele voorgaande edities :
Algemeen Kampioen Elst 2008
Algemeen Kampioen Elst 2009
Algemeen Kampioen Elst 2010
Algemeen Kampioen Elst 2011

Tekstbewerking : Ivan & Lester Lievens
053-838224 voor opmerkingen en suggesties
__________________________________________________________

Mirjam's oranjekopman in Doetinchem, een uitermate nieuwsgierige jongen !

2011-10-08T01:28:00.000-07:00

__________________________________________________________

12 tot 15 okt. 2011 : De volgende nationale TT van de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL

2011-09-25T00:26:00.000-07:00

Bent u ook benieuwd naar de opvolger van 2010-revelatie Karel ten Kate als Algemeen Kampioen te Elst ? Zoals het er nu naar uitziet, zullen wij in Elst dit jaar bezoeken op vrijdag 14/10, teneinde er enkele zaken af te handelen. Mocht in deze vrijdagplanning alsnog verandering komen, dan volgt desgevallend een bericht daaromtrent op deze pagina. Indien ondertussen nodig : 053-838224. In het andere geval afspraak te Elst, in zaal "Het Wapen van Elst", Dorpstraat 28.

Tekstbewerking : Ivan & Lester Lievens
053-838224 voor opmerkingen en suggesties
__________________________________________________________

RUBRIEK "KnowHow" :Speciaalzaadmengeling voor gouldamadinesStandaardmix met seizoensvariatiesPublicatie op herhaald verzoek

2011-09-18T02:59:00.000-07:00

Gegeven en problematiek

In de handel zijn vandaag geen zaadmengsels voorhanden die volledig voorzien in de specifieke behoeften van de gouldamadine als soort, ook al worden er op heden in de winkelrekken wel enkele zaadmengsels als APV gepresenteerd.

Tegelijk is er de vaststelling dat de veruit de meeste commerciële exotenmengsels één of andere oververzadiging laten vaststellen, onder meer met :

1. ofwel gele milletsoorten
2. ofwel rode milletsoorten
3. ofwel witte milletsoorten
4. ofwel rode panis
5. ofwel gele panis
6. ofwel een overmatige combinatie van de voorgaande

In dan weer andere commerciële APV-zaadmengelingen worden zaadgroepen aangetroffen die voor gouldamadines totaal ongeschikt zijn, zoals

1. bijvoorbeeld klein kempzaad
2. bijvoorbeeld perilla

Prioritair belang en overwegingen door de kweker-consument

1. In het belang van kweker en gouldamadines, is de eerste aanbeveling uiteraard om voor kweekdoeleinden met gouldamadines geen zaadmengelingen te gebruiken die afwijkende kenmerken vertonen zoals hierboven beschreven;

2. De tweede aanbeveling voor kwekers-consumenten vloeit voort uit de eerste : fabrikanten die nalaten om op de verpakking de samenstelling van de zaadmengeling in kwestie te vermelden, met inbegrip van gebruikte zaadsoorten en respectieve percentages, onthouden de liefhebber op deze wijze uiteraard elke mogelijkheid tot verificatie. Bovendien is het de vaststelling dat dergelijke zaadmengelingen niet steeds even constant zijn in hun samenstelling, maar door de fabrikant naargelang de evolutie van marktrealiteit en aankoopprijzen, in eerste instantie worden samengesteld in functie van kostprijsberekening en behoud van commerciële winstmarges. Aldus : vraag als kweker-consument van de fabrikant altijd een gedetailleerde opgave van samenstelling.

Ook al zijn er dus op heden wel degelijk commerciële mengsels die door hun respectieve fabrieken de naam APV (Australische Prachtvinken) krijgen opgespeld, steeds is de vaststelling dat die zaden waar de typische grasvinken als gouldamadines het meest om vragen, in commerciële APV-mengsels ofwel ondervertegenwoordigd zijn in de samenstelling, ofwel geheel ontbreken. In hoofdzaak gaat het dan veelal over volgende zaadgroepen :

1. Witzaad / Platzaad
2. Japanse millet
3. Graszaden (van het grovere type – bvb raaigras).
4. Fijnzaden met specifieke vetstructuren (chia, teunis, ...)

De reden hiervoor ligt voor de hand : de bovengenoemde zaden behoren tot de duurdere soorten. Terwijl de fabrikant voor zichzelf op de eerste plaats “batig concurrentieel binnen zijn marktpositie” wil blijven. En tegelijk de winstmarges zo ruim mogelijk wil kunnen houden. Dat is de economische realiteit. En meteen de verklaring waarom er op heden geen optimale APV-zaadmengelingen -specifiek voor gouldamadines- in de winkelrekken voorhanden zijn. Vandaar voor het Lievens-hok de noodzaak tot ontwikkeling van een eigen zaadmix die specifiek beantwoordt aan wat typische grasvinken als gouldamadines optimaal nodig hebben. Na onaflatende proeven in de loop van de jaren tachtig werd begin van de negentiger jaren de definieve vorm van de hieronder gepubliceerde basismix ontwikkeld, zoals vandaag toegepast op het Lievens-hok, uiteraard met seizoenssupplementeringen.

Samenstelling van speciaalzaadmengeling voor gouldamadines

De jongste jaren krijgen we met groeiende regelmaat het verzoek tot publicatie van de gouldzaadmengeling zoals die op het Lievens- hok toegepast wordt.
Hoewel in de loop der jaren reeds meermaals bekendgemaakt, hierna andermaal op herhaald verzoek. Het betreft hier een basismengeling waar seizoensgewijs zadengroepen aan toegevoegd worden, naargelang de seizoensbehoefte van de gouldpopulatie.

BASIS-MIX LIEVENS GOULDZAADMENGELING

7.200 kg plat wit .......................(zo bleek mogelijk)....... 36 %
4.400 kg panis geel .....................( “     “        “      )....... 22 %
3.200 kg millet Japan ...................( “     “        “      )...... 16 %

1.800 kg millet geel .................................................. 9 %
1.200 kg millet wit ................................................... 6 %
1.200 kg graszaden ...........(grove type, fam. “raaigrassen”). 6 %

400 gr echte onkruidzaden ........................................... 2 %
200 gr panis rood .....................................................  1 %
200 gr nigerzaad ......................................................  1 %
200 gr dederzaad .....................................................  1 %
_________________________________________________________
20 kg                                   SUBTOTAAL                              100 %

UITBREIDINGEN NAAR SEIZOENSMENGELINGEN
VOOR KWEEK, RESPECTIEVELIJK VOOR RUI & RUST

Aan de bovenstaande basismengeling wordt progressief (stapsgewijs en in toenemende of afnemende mate) toegevoegd, naargelang de seizoenen :

1. vanaf begin rui tot einde rui progressief toegevoegd : fijnzaadmix bestaande uit overwegend

• timotee graszaad (55%) en
• chicoreizaad (25%),

verder aangevuld met kleine, omzeggens gelijke fracties

• weegbree (5%),
• teunis (3%),
• chia (3%),
• leindotter/dederzaad (3%),
• sesamzaad (3%) en
• anijszaad (3%).

Progressieve seizoenssupplementering van deze mix met 3% tot maximum 4% ( totaal 600 gr tot max. 800 gr toevoeging per 20 kg)

2. vanaf einde rui (tot einde rustfase) : stop fijnzaadmix en tegelijk toevoeging van een fractie millets, bestaande uit gelijke delen witte (25%) en gele (25%) millet, en 50% japanse millet, aanvankelijk met supplementering van niet meer dan 2kg, naar het eind van de rustfase progressief oplopend tot maximum 5 kg supplementaire millets per 20 kg basismengeling. (maximum verschraling gedurende laatste 3 weken van rustperiode/schrale periode)

3. Bij de start van het kweekseizoen wordt –voor een tijdspanne van ongeveer 2 weken- nog 1,5 kg tot max. 2 kg plat witzaad extra aan 20 kg basismix toegevoegd. Na afloop van deze eerste 2 weken volgt een extra toevoeging van de bovenbeschreven fijnzaadmix, max. 2% (=max.400gr) per 20 kg, tot einde kweek.

Minimale voorwaarden voor optimale gouldmengeling

Elke exotenmix die minder dan

• 35 % wit platzaad, en
• 15 % japanse millet, en
• 20 % gele panis, en
• extra's van minstens 5-6% grove graszaden
(bovenop het aandeel platzaad)

in haar samenstelling laat vaststellen, kan helaas niet als optimale gouldzaadmengeling voor kweekdoeleinden omschreven worden. Bij nazicht blijkt dat er omzeggens geen commerciële exoten- mengelingen aangeboden worden die aan deze minimale voorwaarden voldoen. Slechts 1 merknaam (Belgische origine) komt in de buurt van de vereiste maatstaven, maar blijft wezenlijk onvoldoende voor kweekdoeleinden in optimale omstandigheden.

In de marge : perilla

In de marge nog deze hint voor allen die het nodig kunnen hebben :
Perilla mag dan een “trendy modezaad” zijn, op geen enkele wijze is perilla naar ons inzicht termijnsgewijze geschikt/gezond voor een type grasvink als een gouldamadine, noch bij toepassing in indoor koudbroed, en al zeker niet bij warmbroed in indoor kweekkooien, om verschillende redenen.

Afsluitend

Wie bovenstaande richtlijnen hanteert, zal ondermeer vaststellen dat :

1. ...bij aanvang van de kweek het obligate rustvet van kweekvogels zeer spontaan “wegsmelt” op minder dan een week tijd.

2. ...dat de aangeboden zaadmix steeds vrijwel integraal wordt opgegeten en door foeragerende gouldouders –naast zachtvoer- zeer gretig en consequent aan nestjongen gevoerd wordt; en derhalve ook nestjongen vanaf hun eerste levensdagen evenwichtige zetmeelverhoudingen toebediend krijgen, dus vanaf de allereerste levensdagen hun eigen energiebalans met het mechanisme van suikeromzetting naar reservevetten/opslagvet perfekt leren bespelen in synchrone samenloop met een intensieve eiwitvertering. Hetgeen zeker voor de latere gezondheid en levenskracht van typische grasvinken als gouldamadines alleen maar een pluspunt is.

3. ...dat gouldjongen in het nest steeds de perfecte spreiding van evenwichtige vetstapelingen over hun lichaam tonen (grotendeels dankzij de optimale kwaliteit van zetmeelverhoudingen in de zaadmix). Precies uit specifieke zetmelen in optimale verhoudingen laden nestjongen van gouldamadines op de meest aangewezen wijze hun glycogeenvoorraad vol, en zetten gouldamadines (volwassen zowel als jonge vogels) daarnaast wanneer nodig op de meest voordelige wijze suikers om naar makkelijke trigliceriden-stapelvettten.

Succes.

NOOT :      Naast de speciaalmengeling voor GOULDAMADINES, hanteren wij op het Lievens-hok   tevens   zelf ontworpen soortmengelingen voor enerzijds GOUDVINKEN,  en anderzijds is er sinds begin jaren '80 ook de speciaalzaadmix voor grote ROODKUIF KARDINALEN (op heden door beide zonen gekweekt). Liefhebbers die interesse hebben inzake de samenstellingen van deze speciaalmengelingen,    kunnen ons daarvoor contacteren. Omdat voeding in de eerste plaats altijd soortspecifiek en dynamisch   behoort   te   zijn.    Dan    pas    kan    men    als liefhebber van zijn kweekvogels  de beste resultaten verwachten.

Gould-Speciaalmix       Goudvink-Speciaal      Kardinaal-Speciaal

2X   op   foto's   klikken,   om   te   vergroten   en   in   te   zoomen

__________________________________________________________

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

? SMALLE of BREDE gouldamadines ??Gouldkwekers en hun voorkeuren

2011-08-29T01:00:00.000-07:00

Kleur, en voorkeur van kwekers
Bij ons in de streek geldt het spreekwoord “Over smaken en kleuren, kan men niet discussieuren”.

En inderdaad, de ene houdt van bleek grasgroen, de andere van diep dennegroen. Of men houdt het maar bij koppen in ketchup-rood, of men streeft naar sprankelend robijnrood. Een volgende is al blij met mat getint paars op de borst van de gouldman, terwijl de andere alleen briljant iriserend hoogpaars in zijn kooien wil zien.

Dus jawel, elk heeft -telkens binnen de eigen mogelijkheden- vast en zeker zijn eigen voorkeur waar het kleurtjes van gouldamadines betreft. Dat lijdt geen twijfel, elk debat is overbodig.

Formaat/volume, en voorkeur van kwekers
Hetgeen waar men nog minder hoeft over te debatteren, is de keuze van ofwel kleine of grote gouldamadines.

Wanneer mensen voor zichzelf gouldamadines gaan aanschaffen, willen 999 op 1000 mensen steeds de allergrootste formaatvogels mee naar huis kunnen nemen. Geen enkele twijfel.
(citaat I.W.J.)

Alles in het leven is relatief. Maar het ene toch net wat minder relatief dan het andere.
Groot en klein is een realiteit. Fors en smal is dat ook. Zeker onder gouldamadines. Er zijn de potloodjes, en de sigaren. Daarnaast zijn er ook de andere, met name de forse gouldamadines, waar niet naast te kijken valt. En het mag dan een boutade zijn, maar de ervaring leert dat 999 kwekers op 1000 onveranderlijk de meest forse gouldamadines mee naar huis willen nemen. Niemand wil de smalle sigaartjes, niemand wil onderdeurtjes. Bij aanschaf wordt steeds het meest volle formaat gekozen. Dat is de vaststelling gedurende meer dan 33 jaar.

Keurders en hun voorkeur
Wat sommige kritieken op keurders er ook van maken, keurders zijn ook mensen. En behoren dus bij vaststelling tot de 999 op 1000. Bovendien vraagt de gouldstandaard een vol type met een waardig- trotse houding en présence. Voor elke tentoonsteller is derhalve duidelijk welk type gouldamadines er voor kampioenstitels op de keurtafel blijven staan. Dat zijn nooit de schichtige potloodjes, wel de volle formaatvogels. Telkens de kleppers in de kooien van de concurrenten op de TT aanwezig zijn, is het voor de potloodjes en de sigaartjes altijd balen. En steeds einde verhaal.

Breed versus smal, klein versus groot. Men ziet het overal, het pink & duim-verhaal. Beide zijn vingers, maar de ene altijd
breder , groter en steviger dan de andere.

Prise à domicile gould commandé / d'échange

2011-08-13T14:41:00.000-07:00

Sur RENDEZ-VOUS seulement par ce lien-ci

ZELFTEST "Kennis = Kunde"Proef gouldtheorie gegoten in een lijstjemet 10 testvragen

2011-08-07T09:54:00.000-07:00

Retro... én actueel
Begin jaren 2000 publiceerde het tweetalig welgekende KAOB- vogelmagazine “De Vogelwereld” een zelftest theorie voor gouldkenners - van auteur Ivan Lievens-. Enige tijd later werd die publicatie ook ter overname gevraagd door het Spectrum, het kwartaalblad van de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL. En kort nadien daarin gepubliceerd. In datzelfde jaar kregen ook bezoekers aan de Nationale TT in Elst ter plaatse de gelegenheid om voor zichzelf in de TT-zaal te Elst de proef op de som te nemen. Aan elke belangstellende werd een formulier met de onderstaande 10 vraagjes beschikbaar gesteld. Veruit de meeste deelnemende bezoekers, waaronder ook genoeg zeer geroutineerde liefhebbers en tentoonstellers, verbaasden zichzelf.

Op aanvraag
Diezelfde testvragen worden hierna op verzoek andermaal gepubliceerd. Binnenkort volgt op deze pagina de lijst met antwoorden voor de deelnemende geïnteresseerden.
Succes aan elke deelnemer.

Test jezelf

1. Hoeveel vleugelpennen, respectievelijk staartpennen heeft een gouldamadine ?

2. Wat is vandaag de dag het gemiddelde gewicht van een cultuurgouldamadine ?

3. Wanneer exact zet een gouldpop zich vast aan het broeden ?    Vanaf het 2e, vanaf het 3e of vanaf het 4e ei ?

4. Na hoeveel dagen exact gerekend vanaf het broedbegin, kippen de jongen ?     Na 13, na 14, na 15 of na 16 dagen ?

5. Na hoeveel dagen gemiddeld vlieden gouldjongen het nest ?
Na 17 dagen, na 20 dagen, na 23 dagen, of na 25 dagen ?

6. Hoeveel procent van haar totale lichaamscalcium- reserve benodigt een gouldpop gemiddeld voor het leggen van 1 ei ?                       Is het 5%, of 10%, of 15% of 20% ?

7. Noem de twee voornaamste, fysische factoren van invloed op de ruisnelheid.

8. Noem de twee voornaamste, fysische factoren verantwoordelijk voor toename van sexuele driftrespons en nestelingsbereidheid.

9. Welke kleurbepalende factoren geven ons optisch :
                                                       - een groene gouldrug ?
                                                       - een blauwe gouldrug ?

10. Waarom zal een gouldamadine quasi altijd zuigdrinken en bijna nooit schepdrinken, zoals onder meer een kanarie, een duif en een kip dat doen?

Proficiat aan elke deelnemer

• Wie als zelfverklaarde gouldliefhebber op dit testje “gouldkennis” geen 5 op 10 haalt, verklaart aan zichzelf dat er heel wat werk voor de boeg staat, om het van "gouldfanaat" tot "gouldkenner" te brengen.
• Wie 5 tot 7 scoort, zit steevast op de goeie weg, maar heeft als gouldkenner niettemin nog een heel eindje te gaan.
• Bedraagt uw score 8 op 10, of meer, dan mag u zichzelf als gouldkenner zeer onderlegd noemen in de theoretische basis.

Aan allen die de test voor zichzelf gemaakt hebben : proficiat.
Aan allen die hem nog gáán maken, ook proficiat.
Lijst met antwoorden verschijnt binnenkort hieronder, met interval-publicatie : dus de antwoorden zijn de ene week wel zichtbaar, de week daarop niet, enz... Wordt vervolgd.

ZELFTEST "Kennis = Kunde"Lijst met antwoordenProficiat aan alle deelnemers

2011-08-03T07:37:00.000-07:00

De antwoorden

1. Vleugel- en staartpennen normaal 17 & 12, consequent doorgefokte stammen 18 & 12;

2. Lichaamsgewicht van 16,5 gr tot 24 gr, dus 20-21 gr. gemiddeld;

3. = strikvraag: gouldpop begint vast broeden altijd vanaf voorlaatst gelegde ei, hoeveel eieren zij in totaal ook legt;

4. In klimatologisch evenwichtig milieu : na exact (3 à 5uur minder dan) 14 dagen broeden, kippen de eieren;

5. In normale omstandigheden verlaten jonge gouldamadines het nest na 20 tot 21 dagen;

6. De productie van 1 ei kost een poppenlichaam ruwweg 20% van haar totale calciumreserve;

7. stabiel oplopende klimatologie (steeds warmer - steeds droger) & stabiel aflopende proteïnevoorziening (steeds minder eiwit);

8. hernieuwde aanwezigheid van water & royale eiwitverstrekking

9a. optisch groen = luteïne + zwarteumelanine + blauwstructuur + bruinphaeomelanine (+ minimaal bruineumelanine);

9b. optisch blauw = groen -luteïne;

10. Goulds doen aan zuigdrinken omwille van hun instinctieve gehaastheid, archetypisch geïnspireerd door hun opvallendheid in de wildbaan.

Antwoorden zichtbaar met interval

Deze lijst met antwoorden heeft een interval-publicatie : dus de antwoorden zijn de ene week wel zichtbaar, de week daarop niet, enz... Hierdoor krijgt een aantal bezoekers gelegenheid en tijd om eens even over de vragen en mogelijke antwoorden na te denken.

Proficiat aan elke deelnemer

• Wie als zelfverklaarde gouldliefhebber op dit testje “gouldkennis” geen 5 op 10 haalt, verklaart aan zichzelf dat er heel wat werk voor de boeg staat, om het van "gouldfanaat" tot "gouldkenner" te brengen.
• Wie 5 tot 7 scoort, zit steevast op de goeie weg, maar heeft als gouldkenner niettemin nog een heel eindje te gaan.
• Bedraagt uw score 8 op 10, of meer, dan mag u zichzelf als gouldkenner zeer onderlegd noemen in de theoretische basis.

Aan allen die de test voor zichzelf gemaakt hebben : proficiat.
Aan allen die hem nog gáán maken, ook proficiat.

Hagelwitte netheid op brede borstmet maximale pigmentlading in diep rugdek

2011-07-21T10:46:00.001-07:00

Goed begonnen is
altijd meer dan
half gewonnen :

Witborst kleppers
Het kweek- materiaal waarmee men start,
betekent steeds het verschil tussen
ófwel onderdeurtjes kweken,
ófwel kwaliteitsvogels kweken.
A l t i j d .

~~~~~ Goulds spreken altijd voor zich. ~~~~~
~~~~~~ Reeds vanaf de eerste blik. ~~~~~~

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________

Facebook ? Twitter ? Netlog ? Bericht voor al wie op zoek is gegaan...

2011-07-16T02:16:00.001-07:00

Hallo, ik ben Lester. Bericht voor al wie vruchteloos op zoek is gegaan naar de familie Lievens en hun gouldamadines op Facebook, Twitter of Netlog : Daar zijn onze vogels niet te bekijken. Dat zal ook altijd zo blijven.

Hallo, ik ben Lennert; naast de goulds kweek ik driekleur en roodkuif; Helaas, een eigen forum voor vragen, daar is geen ruimte voor. Anderzijds evenwel, wie er een belletje voor over heeft, krijgt wel het antwoord wat hij/zij zoekt.

Hallo, ik ben mama Kathy. Lievens gouldamadines en randinformatie zijn enkel te vinden op deze blog en de website Natuurgould.be . En op hun hok uiteraard. Indien de telefoon een bezettoon geeft, dan even een kwartiertje later proberen.

Wie op internet de namen Kathy en Ivan Lievens aantreft buiten het kader van de vogelliefhebberij, zit daarmee buiten dit gezin. En welnee, in het racing-circuit of in de autobandensector zal men ons niet aantreffen, dat zijn uiteraard anderen. Die dezelfde naam dragen.

Allen samen stellen we hierna onze 5e huisgenoot voor. Wie zonder afspraak komt opdagen, komt oog in oog te staan met onze Duitse herder, altijd o-zo trots op haar eigen territorium, dat begint aan het hek.

__________________________________________________________

Column Cocovin, aflevering 1 :Over onze Speciaalclub Natuurbroed NederlandTijd voor bezinning

2011-07-15T04:23:00.001-07:00

De speciale club evolueert
Ergens midden de jaren '90 zijn we voor het eerst als lid toegetreden. In de 2e helft van de negentiger jaren was alles nog in volle ontwikkeling. Bestuurders van toen herinneren zich dat nog levendig. Kort na toetreding als lid bij deze speciaalclub, zijn we gestart met acties tot wijdverbreide bekendmaking en promotie van onze Hollandse club in het Vlaamse land. Steeds uitgebreider, even nadien ook buiten België, zelfs tot ver buiten Europa. Steeds vanuit eigen spontaan initiatief, met breed veldoverzicht. Constante observatie heeft gezien hoe de speciaalclub doorheen de jaren -met de vanzelfsprekende groeipijnen- evolueerde naar volwassenheid. Volwassenheid is echter geen garantie op zich. Want niks des mensen is mensen vreemd. Dus durven met de jaren, op tijd en stond ook al eens mensenkwaaltjes de kop opsteken, geheel eigen aan de leeftijd. Meestal zijn dergelijke kwaaltjes van voorbijgaande aard. In een aantal gevallen kan het anders uitdraaien; zo is ten andere reeds gebleken.

Tijdsgeest en concurrentie
Ondertussen hebben we jarenlange evoluties aanschouwd binnen de clubwerking. Sommige ten goede, andere minder. Alles is relatief. Ook binnen de wandelgangen van de speciaalclub. Relatief aan de tijdsgeest vooral. Een tijdsgeest die met name binnen het gouldcircuit -bij vaststelling- ten tijde van de vroegdagen van Soest een heel stuk minder clandestien-dubbelhartig bleek dan vandaag het geval is. Het is een algemene vaststelling binnen het gouldcircuit : vandaag nog meer dan vroeger, gaat elk op de eerste plaats nog uitdrukkelijker "voor het zijne". De eens zo overtuigende "grote pionierssolidariteit" onder natuurbroedkwekers van gouldamadines uit de vroege Soest-jaren, is vandaag grotendeels een verwaterd begrip geworden. Meer nog, vele "nieuwe kwekers" krijgen vraagtekens in de ogen wanneer ze de term horen vallen, "pionierssolidariteit onder natuurbroedkwekers".

Vergeten Soest
Velen zijn vergeten waar Soest voor stond en staat; vele "nieuwelingen" hebben zelfs nooit gezien of gehoord waar het voor staat. Tegelijk krijgt naijver binnen het circuit steeds meer vaste grond onder de voeten. En meer dan ooit gaat elke tentoonsteller vandaag angstvallig "zijn eigen bronnen" van bloedverversing afschermen voor "vermoedelijke TT-concurrenten", kost wat kost, hoeveel prietpraat en fabeltjesvertellerij daar ook voor nodig zijn. In bepaalde gevallen gaat één en ander gepaard met lasterpraktijken en beschimpingen aan het adres van vermoede concurrenten en hun veronderstelde bronnen van bevoorrading, uiteraard steeds achter hun rug om, in sommige jaren zelfs zodra men 10 meter de TT-zaal is binnengestapt : "Nou die daar, ga je je best niet mee inlaten hoor", of "die daar da's pas een bedrieger, echt niet te vertrouwen hoor", enz.... Het zijn slechts regelmatig wederkerende vaststellingen, aangebracht vanuit meerdere richtingen maar wel vooral nadrukkelijk uit noordelijke en oostelijke hoeken. Is de marge van verdraagzaamheid daar dan zoveel kleiner dan in de rest van Nederland ? Of is er meer aan de hand ?

In bepaalde gevallen zeker wel, zo leren de vaststellingen; want trachten sommigen door vingertje-wijzen-met-lasterpraktijken slechts een rookgordijn op te hangen dat hun eigen doen en laten moet verdoezelen.

Inderdaad is concurrentie onder tentoonstellers vandaag niet langer datzelfde positief en vrolijk gegeven zoals zo'n 20 jaar geleden in de vroegdagen van de clubgeschiedenis te Soest.
De "concurrentie op TT" krijgt vandaag al zo vaak een wrange smaak mee, gevoed door het gesis van dubbeltongen. Dubbeltongen die serpent-gluiperig van onder tafel, of zelfs vanuit de coulissen clandestien gif spuien naar de TT-concurrenten en hun veronderstelde bronnen van bevoorrading.

Koppen die boven het maaiveld uitsteken
Persoonsverscheidenheid onder mensen binnen éénzelfde groepsentiteit, is de basis voor een productieve groepsdynamiek en samenleving. Dat verscheidenheid ook al eens gezonde wrijving tussen geledingen en personen oplevert, spreekt voor zich.
Dat het voorts in de beste gezinnen al wel eens rommelt, is ook al zo normaal. Het is stil waar het nooit waait.

Dat er echter van binnenuit door enkelingen binnen de centrale clubwerking naar personen toe zowel als naar deelgroepen toe op herhalende wijze naijver wordt gecultiveerd en gevoed, is echter nog nooit zo herhaaldelijk aanwezig geweest als de afgelopen drie-vier jaar, op verschillende momenten, op verschillende niveau's. Vooral in die rangen waar men zichzelf voordoet als gidsvoorbeeld van tolerantie en minzaamheid, heersen nog het vaakst plat despotisme en totalitaire onverdraagzaamheid. In die entourages is het een overbekend gegeven : alles wat anders oogt, anders spreekt, en anders scoort, wordt meestal als een bedreiging gezien zodra blijkt dat men er zelf geen eigen profijt (meer) kan aan onttrekken. En vanaf dan meteen achter de rug om, zwartgemaakt en gedemoniseerd. Want zodra zo’n andersogende kop boven het maaiveld uitsteekt, moet die kop eraf.

Dat probeert men althans. Blijkt dat niet te lukken, dan neemt dubbelhartigheid vanuit die hoek ongeziene proporties aan. Inclusief fabeltjesvertellerij en platte prietpraat, van het allerbleekste soort.

Applaus of boe-geroep
Dat soort poging tot koppensnellerij "van alles wat boven het maaiveld uitsteekt", valt steeds vaker vast te stellen, op velerlei niveau's binnen de clubdynamiek, en derhalve niet enkel onder tentoonstellers onderling. Gedraai en gekeer vanuit zovele hoeken, de schone schijn met daaronder hetgeen door angst en naijver is ingegeven. Mensen blijven mensen. Helaas zo vaak met 2 gezichten. Kerkgangers die aan tafel plechtig voorgaan in het christelijke gebed, kunnen alvast naar de biecht. Vrijzinnigen kunnen het verzachtende gevoel van loutering op andere manieren zoeken. Toch komt de aanzet van verbetering er pas, enkel vanuit het indalende besef dat men niet alleen de club beschadigd, maar op termijn ook zichzelf compleet de das omdoet wanneer bepaalde leden-tentoonstellers, of medewerkers, of sympathisanten achter de rug om beklad worden. Men oogst altijd hetgeen men zaait, dat is de aard van het leven. Ondertussen blijven vanuit die hoeken zichtbare tekenen van correctie en amendering uit. Meer nog, na vrijwel 4 jaar escalering heeft het er alle schijn van dat er binnen luttele maanden een trieste piek zit aan te komen, met in zijn zog een negatieve spiraal van spin-offs met een domino-effect waar echt niemand zit op te wachten. Ainsi soit-il. Clanpolitiek heeft nu éénmaal zijn eigen verschroeiende ik-ik-ik- mentaliteit met het onstekingsmechanisme van een tijdbom. Lijnrecht daartegenover staat de mentaliteit van de verzamelde natuurbroedkwekers uit de vroege Soest-dagen, met uitgesproken streven naar "samen-staan-we-sterk". Die Soest-mentaliteit lijkt voorgoed vervlogen.

Wellicht zijn het tekens van de tijd waarin we leven. Wellicht drijft de neerwaartse economische conjunctuur vandaag mensen onderling tot grotere scherpte en eigen persoonlijke prioriteiten. Best mogelijk. Want inderdaad staat de tijd niet stil. En alles evolueert door de jaren heen. Ook dat is nu éénmaal de aard van het leven.

Echter eenzelfde constante blijft steeds prominent aanwezig in elke zichzelf beschermende groepsdynamiek die teloorgang wil vermijden. Met name het besef dat gedrag binnen de groep altijd maar even goed is als de effectiviteit van de interne sociale controle op dat gedrag binnen de groep. Vandaar ook is er tegelijk één constante reflex die hoe dan ook steeds prioritair op de eerste plaats komt, omdat "de andere kant opkijken", nog nooit verbetering heeft gebracht :

• Positieve aspecten van "verandering", die de kar vooruithelpen en bijdragen tot meer onderlinge loyauteit zonder schijnbewegingen, verdienen en krijgen zeer nadrukkelijk publiekelijke aanmoediging, bevestiging en applaus - zo luidkeels en zo enthousiast mogelijk;

• genoeg andere aspecten van verandering staan voor effecten van verloedering, verhuld in schone schijn. Zij verdienen derhalve niets meer dan een fluitconcert met boe-geroep van openlijke afkeuring - al even luid en welbeslist.

Lezers schrijven
via ColumnCocovin@mail.be

Wordt vervolgd
aflevering 2 : Tijd van toekijken, tijd van handelen

__________________________________________________________

Naschrift :
overige directe links naar publicaties inzake de speciaalclub :

De Prachtige Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine Nederland
Nieuwe interactieve site voor de Speciaalclub Natuurbroed NL
Welkom op de nationale gouldexpo Elst 2009
De Algemeen Kampioen van de nationale gouldexpo Elst 2009
Eerste verjaardag voor de interactieve website van de Speciaalclub NL
Welkom op de nationale gouldexpo Elst 2010
Karel ten Cate, dé grote revelatie op (inter)nationale TT Elst 2010

__________________________________________________________

Goed bloed liegt nooitwitborst-netheid op brede borstmet maximale pigmentlading in rugbeeld

2011-06-05T06:14:00.001-07:00

Goed begonnen is
altijd meer dan
half gewonnen.
Het kweek- materiaal waarmee men start,
betekent steeds het verschil tussen
ófwel onderdeurtjes kweken,
ófwel kwaliteitsvogels kweken.
Wat wil u voor uzelf ?

~~~~~ Goulds spreken altijd voor zich. ~~~~~
~~~~~~ Reeds vanaf de eerste blik. ~~~~~~

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________

Voor kenners :De schrale periode in gouldjesland - DEEL 1

2011-05-21T08:50:00.001-07:00

Mechanismen van hormonale activering en voortplanting
bij gouldamadines (I. Lievens - A.O.B. De Vogelwereld -nov.2005)

Fantasia-citaat als voorwoord

“Teneinde gouldamadines in optimale broedstemming te brengen, zal de fokker de daglengte optrekken tot 14 uur, zelfs tot 17 uur per etmaal. Dan is het goed.”

Is dat zo...?

Inleiding
Omdat fokkers ten lande én ver daarbuiten via allerlei publicaties en voordrachten vaak op bovenstaande wijze een ijl dwaalspoor worden opgestuurd, lijkt het niet meer dan aangewezen één en ander oorzakelijk op een rijtje te zetten. Steeds vanuit de grootst mogelijke beschouwelijkheid :

“Wat drijft een authentieke gouldamadine dan wel tot voortplanting ?”

Geografisch bepaald gegeven
Dat gouldamadines van origine afkomstig zijn uit Australië, hoeft niet meer gezegd. Dat die geografische bepaaldheid van herkomst een aantal directe gevolgen inzake voortplantingsmechanismen met zich brengt, ontgaat velen. Eigenaardig op zijn minst. Zo was er enige tijd geleden onder meer dat telefoongesprek met een vaak geciteerde vogel-dierenarts, waarin de man in kwestie tot mijn steeds vergrotende verbazing herhaaldelijk poneerde dat gouldamadines niet tot voortplanting in staat zijn bij daglengtes korter dan 14 uur per etmaal.

Zijn reactie volgde op mijn mededeling dat natuurbroed met goulds – op het Lievens-hok bovendien dan nog wel in gesystematiseerde koudbroed tussen 9°C en 15°C –
In praktijk perfect haalbare kaart blijkt te zijn bij daglengtes tussen 11,5 uur en 12,5 uur. Immers, zo leert sinds jaar en dag de persoonlijke ervaring op het hok.

“Onmogelijk ! “, luidde de welbesliste respons van deze gespecialiseerde vogelprofessionele dierenarts. Want volgens de man was reeds ruimschoots en afdoende uit zijn enquêtes gebleken dat “er bij vogels geen hypofyseactiviteit mogelijk is bij minder dan 14 uur licht per etmaal”.

Nu is het inderdaad zo dat fokkers van ondermeer kanaries en Europese vogels met deze criteria terdege dienen te rekenen bij hun zogenaamde “vroege kweek”, waar bijverlichting tot minimaal 14 uur per etmaal noodzakelijk blijkt. Deze vogels reageren als dusdanig perfekt navenant met hun geografisch bepaalde evolutie binnen de gematigde klimaatsgordel op het noordelijk halfrond. Waarbij iedereen beslist weet dat de kortste winterdagen in onze regionen plusminus 8,5 uur belopen, en de langste zomerdagen ongeveer het dubbele daarvan.
Evenmin zal het iemand ontgaan dat één en ander van directe impact blijkt op het ontluiken van de natuur in onze contreien, ieder jaar weer tijdens het lenteseizoen. In onze contreien.... jawel.

Eigenheid en oorsprong
Geheel anders wordt dat alles wanneer de vogel in kwestie gouldamadine blijkt te heten, en zich van oorsprong in Noord-Australië laat situeren. Even opletten toch : langste dagen in de regio aldaar belopen zonder schemerperiode, een goeie 13 uur per etmaal. Kortste dagen aldaar, alweer zonder de ultra korte schemerperiode gerekend, belopen ongeveer 11 uur.

En jawel waarde lezer, dan mag u zich vervolgens terecht gaan afvragen hoe bepaalde fokkers er in ’s hemelsnaam toe komen deze flagrante en soortspecifieke eigenheid voluit te negeren door hun gouldamadines het jaar rond op daglengtes van 15 tot 17 uur en meer te gaan huisvesten... Om dan uiteindelijk ook nog natuurbroed kweekresultaten te willen verwachten van volledig overstresste vogels.

Ondertussen krijgt u in elk geval inzage in onze praktijkervaring, ditmaal inzake dagelijkse rust- en werktijden van productieve gouldamadines, inzonderheid de gevolgen en neveneffecten op hun voortplantingsgedrag bij correcte verzorgingstechnieken, praktijksgewijs getoetst vanuit een breed theoretisch referentiekader. De enige authenticiteit van handelen ligt hier in het hanteren van winterdaglengtes tussen 11 uur 15 minuten en 13 uur 30 minuten. Waarbij zomerfok een aangepast model heet te zijn, al dan niet verantwoord.

Expertise zonder blozen
Expertise klinkt verder als volgt :
Kwekers die terecht de kortst mogelijke daglengtes bij de gouldfok willen handhaven, onderwerpen zowel ouders als nestjongen aan relatief lange winternachten. Derhalve dienen zij dit gegeven wel degelijk in een navenant opfokdieet en dito verzorging te verrekenen.

Met name door verstrekking van een extra fractie “makkelijke zetmelen” zoals aanwezig in japanse millet, gekoppeld aan een uitbreide beschikbaarheid van meervoudig onverzadigde vetzuren van plantaardige oorsprong, via minimale verstrekking van supplementaire zaden zoals dederzaad, chia, teunis, sesam ... Daarenboven ondersteund door een aantal adequate hulpstoffen, waardoor de energiebalans binnen het gouldmetabolisme een spontaan bredere dynamiek krijgt. Vooral indien en wanneer de fokker gesystematiseerde koudbroed beoogt, met dagtemperaturen tussen minimaal 9°C en maximaal 15°C, blijken de bovengenoemde makkelijk aan te snijden energiebronnen uit plantaardig vet en vooral uit zetmelen, in praktijk uiterst gunstig voor zowel directe energie-aanvoer en vol laden van de glycogeenreserve, als voor omzetting en opslag van trigliceriden als vetweefsel. Al diegenen die op vandaag hun huisbereide opfokvoer blijven verkiezen, doen er zonder meer goed aan een overmaat van zogenaamde “zware vetstoffen” (vooral van dierlijke origine) te schuwen.

Evenzeer te mijden zijn te grote hoeveelheden van zogenaamde “makkelijke koolhydraten”, meerbepaald geraffineerde suikers, dewelke eivoer/opfokvoer heel vaak zoete geuren meegeven. Deze stoffen belasten op termijn de stofwisseling op een zodanige wijze dat problemen van (ondermeer) metabole verzuring en chronische stapeling van onverwijderde zuurafvalresten nog nauwelijks te vermijden vallen.

Extreme kunstgrepen met bruuske pH-wijzigingen
Even belangrijk in deze context is enige overweging inzake een vanzelfsprekend evoluerend pH-niveau van de verstrekte voeding. Regelmatige aanvoer van organische vrije zuren via gekiemde zaden en/of groenvoer en/of eventueel geraspt fruit is in dit verband een logische actie. Meer nog : op termijn is het de enige werkbare actie, indien men gespaard wil blijven van allerlei "neveneffecten" door éénzijdige kunstmatigheid via extreme aanzuring van drinkwater.

De vaststelling van noodzaak aan verregaande en kunstmatige vormen van aanzuring via drinkwater met enkelvoudige zuren of geconcentreerde zuurcomplexen die drinkwater-pH vaak herleiden tot waarden lager dan 6,5 –zoals op menige hokken gepraktiseerd- vertelt in wezen één en ander over de relatieve kwaliteit en disbalans van het aangeboden zachtvoer en/of over de ignorante argeloosheid van de toepassing. Scherpe aanzuring van drinkwater via complexen van organische zuren kunnen hoogstens alleen voor kortstondige therapeutische doeleinden gunstige effecten opleveren. Systematische aanzuring van drinkwater lager dan 6,7 pH creëert op termijn tal van onevenwichten en "zwakke plekken" op het niveau van zowel spijsvertering als in de rest van de stofwisselingsdynamiek. Dergelijke gekunstelde benaderingen waarbij gouldamadines systematisch gedwongen worden extreme drinkwateraanzuring op te nemen, verschaffen op termijn meer nadeel dan voordeel, zowel voor kweker als vogels.

Tegelijk :
Schrap perilla uit het goulddieet, behalve wellicht uitzonderlijk bij overwintering in omstandigheden waarbij temperatuurschommelingen tussen dag-en nachttemperaturen groter kunnen oplopen dan normaal het geval behoort te zijn. Perilla mag dan vandaag de dag al een “trendy modezaad” zijn, op geen enkele wijze is perilla naar ons inzicht op middellange en lange termijn geschikt/gezond voor een type grasvink als een gouldamadine, noch bij toepassing in indoor koudbroed, en al zeker niet bij warmbroed in indoor kweekkooien, om verschillende redenen. Verstrek in “koude omgevingen” steeds -hoewel strikt minimaal- wit slazaad en teuniszaad, ook tijdens winterse koudbroedkweek.

Een evenwichtig, huisbereid opfokvoer samenstellen, compatibel met de zaadmengeling plus supplementen en specifiek naar de noden van de gehouden vogelsoorten, is best mogelijk. Echter brengt een simpele rondvraag ook hier vele lukrake knutselpraktijken aan het licht waar oren gaan van flapperen. Informatie blijft een gezonde basis, de enige basis eigenlijk. Waarbij gissen en missen overbodig wordt. En vragen staat vrij, voor hen die er een belletje voor over hebben. 053 – 83 82 24. Mailcorrespondentie omtrent technische vragen van liefhebbers blijkt voor ons onbegonnen werk wegens te veelvuldig, te tijdrovend en te omvangrijk.

Op zoek naar driftparameters

Wat drijft een gouldamadine tot voortplanting ? Welke sleutels liggen aan de basis van hormonale activering ?

Als het dan niet het lengen der dagen kan zijn, -zoals wel het geval op het Europese continent bij autochtone vogelsoorten- welke zijn in dit kader dan wel de factoren van belang voor hormonale activering bij deze Australiër ?

Teneinde hier een geordende verklaring voor te kunnen geven, citeer ik voor u, waarde lezer, uit de onuitgegeven, doch overbekende “Grote Werken van Moeder Natuur”.

Alle bestaande leven op deze planeet, van laag- naar hoogontwikkeld, van klein naar groot, van ééncellige tot homo sapiens, heeft doorheen zijn evolutie op entelechie-niveau twee oerinstructies meegekregen :

1. zich handhaven, overleven dus;
2. zich voortplanten, vermenigvuldigen dus.

Twee basisopdrachten zonder dewelke soorten gewoonweg niet kunnen bestaan. Twee oercriteria die instincitief op een overheersende wijze doorwerken teneinde de soortsterkte te allen tijde te vrijwaren. Bijwijlen met een ingewikkelde, soms met een doodéénvoudige regelgeving ter verbreding van de genotypische variabiliteit der soorten.

Onze gouldamadine vormt hier geen uitzondering op. Integendeel. Net als alle leven op deze planeet zal ook de gouldamadine, van oorsprong in wezen niet enkel één der meest reproductieve vogelsoorten in Noord-Australië, maar bovendien opportunist bij uitstek, zich daar en dan voortplanten waar de gelegenheid zich optimaal aanbiedt, met andere woorden waar de voorwaarden voor mogelijkheid tot voorplanting aanwezig zijn. Deze voorwaarden zijn uiteraard strikt gelinkt aan de klimatologie van de noordaustralische regio.

Klimatologisch klankbord
Even causaal :
Een Australische gouldamadine gaat slechts broeden wanneer er voedsel voor de jongen voorradig is. Vanzelfsprekend, zonder meer. Doorheen haar evolutie binnen haar biotoop leerde ze immers entelechiematig, door uitschakeling van onkundige soortgenoten :

• Insecten gedijen vooral op planten, dus planten dienen aanwezig te zijn;
• Flora floreert enkel op water, dus regen dient aanwezig te zijn.

De afwezigheid van water door ontbreken van neerslag in het biotoop van de gouldamadine,vormt derhalve de eerste limiterende parameter voor broedbereidwilligheid in het land van herkomst. De tweede limiterende parameter blijkt logischerwijze de niet-beschikbaarheid van voldoende proteïne uit planten en insekten.

Aldus :
In Noord-Australië kent de gouldamadine grosso modo slechts twee seizoensgedeelten, die haar hormonaal gestuurde doen en laten volledig bepalen :

1. het droge seizoen, onvruchtbaar: de schrale periode;
2. het natte seizoen, wel vruchtbaar: de periode van overvloed.

Het broedseizoen volgt aldus na een schraal bord van maandenlange schaarste en ontbering, en wordt bijgevolg ingezet met ontspruitende overvloedigheid door de komst van de moessonregens, telkenjare omstreeks oktober-november indalend vanuit de Indonesische archipel. Reeds vanaf het ogenblik dat dikke, witte wolken zich beginnen samenpakken aan het even voordien nog effenblauwe uitspansel, begint het vogelvolkje zijn naarstige zoektocht naar geschikte nestplaatsen en worden de koppels gevormd. Als even later de hemelsluizen met dondergeraas openscheuren, zitten vele gouldpoppen reeds op het nest en volgt weldra het eerste ei. Er valt immers geen tijd te verliezen, want de moessonkracht is een “kruipend fenomeen”, dat in twee golven aanspoelt, een grote golf, en een kleinere. De natte en vruchtbare periode blijft dus niet duren. En elke gould weet het. Haast en spoed is in dit geval dus altijd goed.

Foktechnische praktijk
Precies daarom ook “ontploffen” gouldpoppen op het Lievens-hok van driftenthousiasme op het moment dat hen chronologisch de "grote triple-sleutel" van hormonale activiteit wordt gepresenteerd op een blank bord van schaarste en ontbering :

1. water,
(archetypisch door neerslag)

2. flora, met ondermeer plantaardig eiwit,
(archetypisch door vernieuwde plantengroei)

3. microfauna, met ondermeer dierlijk eiwit.
(archetypisch door insekten)

Deze drie driftparameters, gekoppeld aan de effectiviteit van hun presentatie, bepalen op elk gouldhok op de eerste plaats het eventuele welslagen van elke kweekopzet. Teneinde het effect van deze troefkaarten telkenjare te maximaliseren via een contrastrijke sturing van de kweekomgeving, wordt telkenjare een strikt rationele procedure aangehouden, met als oogmerk het creëren van een blauwdruk die een afspiegeling moet zijn van het originele natuurgebeuren. Het chronologische praktijkverloop er van zullen we u evenmin onthouden. Eén en ander is te lezen in DEEL 2 van deze synthese, binnenkort op deze pagina.

Australische klimaat

Van droog naar nat

Op één-twee-drie

Ivan Lievens
053 83 82 24
__________________________________________________________

Aanschaf van gouldamadines :Goed begonnen = half gewonnen...? Is dat zo ? Of is het méér...en hoevéél meer ??

2011-05-08T03:21:00.000-07:00

Gezond verstand in een notendop
Het is een overbekend gezegde. En een waarheid als een koe. Toch viel laatst nog de vraag “wat er daarmee eigenlijk bedoeld wordt?” wanneer het specifiek over gouldamadines gaat : Goed begonnen is half gewonnen. Is dat zo..? Altijd zo ? Of is het meer ? En hoeveel meer dan wel ?

Vrij éénvoudig :
Zelf houden we er van wanneer we merken dat mensen zich voorafgaand breed geïnformeerd hebben omtrent ons hok, vooraleer contact te nemen. Waarom ? Omdat we dan meteen ook zekerheid hebben dat er van weerskanten over hetzelfde gepraat wordt. Dat is overigens niet het enige voordeel.

Bovendien, wie bij aanschaf van gouldamadines goed geïnformeerd naar een kweker toestapt, m.a.w. op voorhand weet hoe die kweker op het hok met zijn gouldamadines te werk gaat, zal zich niet zo gauw om het even wat in de handen laten stoppen. Dat is nogal duidelijk. Goeie wijn behoeft geen krans. Tegelijk is ook het tegendeel waar. En jawel, gouldamadines zijn allemaal mooi, allemaal hebben ze mooie kleurtjes. Maar tegelijk zit er nogal wat verschil op, soms heel véél verschil. En niet enkel op de kleurtjes...

Hierbij van belang te weten :

1. Is het hok in kwestie vrij van antibioticagebruik (en andere), of niet ?
2. Is er binnen de hokpopulatie met absolute zekerheid voor elke bloedlijn telkens een breed opengespreide genetische reserve vast te stellen, of niet ?
3. Wordt er op het hok in kwestie op natuurlijke wijze gevoederd of haalt men er alles uit dozen, pakjes, potjes en flesjes ?
4. Is het hok volledig vrij van luchtpijpmijt, of niet ?
5. Is het hok volledig vrij van kaalkopsymptomen, of niet ?
6. enz...

Wat zal het worden...?
Grote/volle kweekvogels... of kleine/smalle sigaartjes...?

Gezond verstand beseft ten volle dat men uit 2 kleine speelgoed-ponies nooit een Arabische volbloed gaat kweken; of evenmin een breedgeschouderde Brabantse trekker.

• Wie smalle vogeltjes aanschaft, zal daaruit smalle vogeltjes kweken.

• Wie forse kweekvogels aanschaft, zal daaruit forse vogels kweken.

Zo simpel is dat.
Inderdaad, wanneer het over gouldamadines gaat :
Goed begonnen is altijd meer dan half gewonnen.

~~~~ Altijd méér dan half gewonnen. ~~~~

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

Gedresseerde Goulds op het Lievens-hok... ? Eén van de fabelvertellingen die circulerenin gouldjesland

2011-04-30T04:16:00.001-07:00

Ook al laten de foto's rustige vogels zien die tegelijk stoutweg hun nieuwsgierigheid nauwelijks kunnen bedwingen ... Helaas voor diegenen die deze fabels de wereld insturen, want de feitelijkheid is van grote éénvoud :

Lievens-gouldamadines worden nooit afgericht; Lievens-gouldamadines worden nooit " gedresseerd ".

Ook al heeft één en ander zeker grotendeels te maken met het karakter van de vogels, toch volstaat het meestal dat gouldamadines de verzorger goed kennen in doen en laten. En hem uiteraard vertrouwen. Dan zijn deze gouldamadines direct kalme vogels, ook wanneer ze herhaaldelijk van her naar der worden verplaatst, ook al gaan ze telkens weer kooi-in-kooi-uit, en wordt even nadien de lens op hen gericht... Kalme vogels die kalm worden behandeld, gedragen zich ook gewoon zo kalm.

Waarom de afgebeelde gouldamadines op elk van de foto's telkens gezamelijk dezelfde richting opkijken, zal voor geroutineerde gouldkwekers nauwelijks een mysterie zijn.

~~~ Forse gouldamadines maken indruk. ~~~
~~~~~~~~~~~~~ Altijd. ~~~~~~~~~~~~~

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

Message en directpour nos amis francophones-visiteurs

2011-04-30T03:58:00.000-07:00

Message en direct pour nos amis francophones-visiteurs de la France et de la Suisse qui ont pendant les dernières semaines en vain essayés de nous rejoindre par mail :

A partir d'aujourd'hui il est possible de nous atteindre sur le courrier direct
tableau.francophone@mail.be

Dès maintenant, premiers venus, premiers notès, selon ce rang.

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

RUBRIEK "KnowHow" : Speciaalzaadmengeling voor gouldamadinesPublicatie op herhaald verzoek

2011-03-25T05:26:00.000-07:00

Woord vooraf : Voor alle geschreven stukken geldt onverdeelbaar copyright, alle tekst op deze site inbegrepen, zonder uitzonderingen.

Gegeven en problematiek

In de handel zijn vandaag geen zaadmengsels voorhanden die volledig voorzien in de specifieke behoeften van de gouldamadine als soort, ook al worden er op heden in de winkelrekken wel enkele zaadmengsels als APV gepresenteerd.

Tegelijk is er de vaststelling dat de veruit de meeste commerciële exotenmengsels één of andere oververzadiging laten vaststellen, onder meer met :

1. ofwel gele milletsoorten
2. ofwel rode milletsoorten
3. ofwel witte milletsoorten
4. ofwel rode panis
5. ofwel gele panis
6. ofwel een overmatige combinatie van de voorgaande

In dan weer andere commerciële APV-zaadmengelingen worden zaadgroepen aangetroffen die voor gouldamadines totaal ongeschikt zijn, zoals

1. bijvoorbeeld klein kempzaad
2. bijvoorbeeld perilla

Prioritair belang en overwegingen door de kweker-consument

1. In het belang van kweker en gouldamadines, is de eerste aanbeveling uiteraard om voor kweekdoeleinden met gouldamadines geen zaadmengelingen te gebruiken die afwijkende kenmerken vertonen zoals hierboven beschreven;

2. De tweede aanbeveling voor kwekers-consumenten vloeit voort uit de eerste : fabrikanten die nalaten om op de verpakking de samenstelling van de zaadmengeling in kwestie te vermelden, met inbegrip van gebruikte zaadsoorten en respectieve percentages, onthouden de liefhebber op deze wijze uiteraard elke mogelijkheid tot verificatie. Bovendien is het de vaststelling dat dergelijke zaadmengelingen niet steeds even constant zijn in hun samenstelling, maar door de fabrikant naargelang de evolutie van marktrealiteit en aankoopprijzen, in eerste instantie worden samengesteld in functie van kostprijsberekening en behoud van commerciële winstmarges. Aldus : vraag als kweker-consument van de fabrikant altijd een gedetailleerde opgave van samenstelling.

1. Witzaad / Platzaad
2. Japanse millet
3. Graszaden (van het grovere type – bvb raaigras).
4. Fijnzaden met specifieke vetstructuren (chia, teunis, ...)

De reden hiervoor ligt voor de hand : de bovengenoemde zaden behoren tot de duurdere soorten. Terwijl de fabrikant voor zichzelf op de eerste plaats “batig concurrentieel binnen zijn marktpositie” wil blijven. En tegelijk de winstmarges zo ruim mogelijk wil kunnen houden. Dat is de economische realiteit. En meteen de verklaring waarom er op heden geen optimale APV-zaadmengelingen in de winkelrekken voorhanden zijn. Vandaar voor het Lievens-hok de noodzaak tot ontwikkeling van een eigen zaadmix die specifiek beantwoordt aan wat typische grasvinken als gouldamadines optimaal nodig hebben. Na onaflatende proeven in de loop van de jaren tachtig werd begin van de negentiger jaren de definieve vorm van de hieronder gepubliceerde basismix ontwikkeld, zoals vandaag toegepast op het Lievens-hok, uiteraard met seizoenssupplementeringen.

Samenstelling van speciaalzaadmengeling voor gouldamadines

De jongste jaren krijgen we met groeiende regelmaat het verzoek tot publicatie van de gouldzaadmengeling zoals die op het Lievens- hok toegepast wordt.
Hoewel in de loop der jaren reeds meermaals bekendgemaakt, hierna andermaal op herhaald verzoek. Het betreft hier een basismengeling waar seizoensgewijs zadengroepen aan toegevoegd worden, naargelang de seizoensbehoefte van de gouldpopulatie.

BASIS-MIX LIEVENS GOULDZAADMENGELING

7.200 kg plat wit .......................(zo bleek mogelijk)....... 36 %
4.400 kg panis geel .....................( “     “        “      )....... 22 %
3.200 kg millet Japan ...................( “     “        “      )...... 16 %

1.800 kg millet geel .................................................. 9 %
1.200 kg millet wit ................................................... 6 %
1.200 kg graszaden ...........(grove type, fam. “raaigrassen”). 6 %

400 gr echte onkruidzaden ........................................... 2 %
200 gr panis rood .....................................................  1 %
200 gr nigerzaad ......................................................  1 %
200 gr dederzaad .....................................................  1 %
_________________________________________________________
20 kg                                   SUBTOTAAL                              100 %

UITBREIDINGEN NAAR SEIZOENSMENGELINGEN
VOOR KWEEK, RESPECTIEVELIJK VOOR RUI & RUST

Aan de bovenstaande basismengeling wordt progressief (stapsgewijs en in toenemende of afnemende mate) toegevoegd, naargelang de seizoenen :

1. vanaf begin rui tot einde rui progressief toegevoegd : fijnzaadmix bestaande uit overwegend

• timotee graszaad en
• chicoreizaad,

verder aangevuld met kleine, omzeggens gelijke fracties

• weegbree,
• teunis,
• chia,
• leindotter/dederzaad,
• sesamzaad en
• anijszaad.

Progressieve seizoenssupplementering van deze mix met 3% tot maximum 4% ( totaal max. 800 gr toevoeging per 20 kg)

2. vanaf einde rui (tot einde rustfase) : stop fijnzaadmix en tegelijk toevoeging van een fractie millets, bestaande uit gelijke delen witte (25%) en gele (25%) millet, en 50% japanse millet, aanvankelijk met supplementering van niet meer dan 2kg, naar het eind van de rustfase progressief oplopend tot maximum 5 kg supplementaire millets per 20 kg basismengeling. (maximum verschraling gedurende laatste 3 weken van rustperiode/schrale periode)

3. Bij de start van het kweekseizoen wordt –voor een tijdspanne van ongeveer 2 weken- nog 1,5 kg tot max. 2 kg plat witzaad extra aan 20 kg basismix toegevoegd. Na afloop van deze eerste 2 weken volgt een extra toevoeging van de bovenbeschreven fijnzaadmix, max. 2% (=max.400gr) per 20 kg, tot einde kweek.

Minimale voorwaarden voor optimale gouldmengeling

Elke exotenmix die minimaal,

• geen 35 % wit platzaad, en
• geen 15 % japanse millet, en
• geen 20 % gele panis, en
• geen extra's van minstens 5-6% grove graszaden
(bovenop het aandeel platzaad)

in haar samenstelling laat vaststellen, kan helaas niet als optimale gouldzaadmengeling voor kweekdoeleinden omschreven worden. Bij nazicht blijkt dat er omzeggens geen commerciële exoten- mengelingen aangeboden worden die aan deze minimale voorwaarden voldoen. Slechts 1 merknaam (Belgische origine) komt in de buurt van de vereiste maatstaven, maar blijft wezenlijk onvoldoende voor kweekdoeleinden in optimale omstandigheden.

In de marge : perilla

Afsluitend nog deze hint voor allen die het nodig kunnen hebben :
Perilla mag dan een “trendy modezaad” zijn, op geen enkele wijze is perilla naar ons inzicht termijnsgewijze geschikt/gezond voor een type grasvink als een gouldamadine, noch bij toepassing in indoor koudbroed, en al zeker niet bij warmbroed in indoor kweekkooien, om verschillende redenen.

Afsluitend

Wie bovenstaande richtlijnen hanteert, zal ondermeer vaststellen dat :

1. ...bij aanvang van de kweek het obligate rustvet van kweekvogels zeer spontaan “wegsmelt” op minder dan een week tijd.

2. ...dat de aangeboden zaadmix steeds vrijwel integraal wordt opgegeten en door foeragerende gouldouders –naast zachtvoer- zeer gretig en consequent aan nestjongen gevoerd wordt; en derhalve ook nestjongen vanaf hun eerste levensdagen evenwichtige zetmeelverhoudingen toebediend krijgen, dus vanaf de allereerste levensdagen hun eigen energiebalans met het mechanisme van suikeromzetting naar reservevetten/opslagvet perfekt leren bespelen in synchrone samenloop met een intensieve eiwitvertering. Hetgeen zeker voor de latere gezondheid en levenskracht van typische grasvinken als gouldamadines alleen maar een pluspunt is.

3. ...dat gouldjongen in het nest steeds de perfecte spreiding van evenwichtige vetstapelingen over hun lichaam tonen (grotendeels dankzij de optimale kwaliteit van zetmeelverhoudingen in de zaadmix). Precies uit specifieke zetmelen in optimale verhoudingen laden nestjongen van gouldamadines op de meest aangewezen wijze hun glycogeenvoorraad vol, en zetten gouldamadines (volwassen zowel als jonge vogels) daarnaast wanneer nodig op de meest voordelige wijze suikers om naar makkelijke trigliceriden-stapelvettten.

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

Column CocovinGouldamadines op natuurlijke wijze kweken,is het écht-authentieke werk.De vogels spreken voor zich.

2011-02-26T00:06:00.001-08:00

QUOTE :
Van oorsprong zijn er geen zwakke of onbekwame gouldamadines. Sterke gouldamadines kweken op natuurlijke wijze, is de toekomst van de soort veilig stellen. (einde citaat)

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

HET VOEDINGS TECHNISCH LUIK, deel 5 :Voeding en hormoonhuishouding bij gouldsmet het oog op stabiele kweekresultaten

2011-02-18T05:06:00.001-08:00

Hierna de eerder genoemde mini-synthese van enkele van de meest elementaire verbanden tussen voeding en hormonaal bepaald sociaal gedrag bij gouldamadines, met het oog op stabiele kweekresultaten.

Korte samenvatting
Om hormonen te kunnen maken heeft het gouldlichaam welbepaalde bouwstoffen en hulpstoffen nodig. Hetzelfde geldt voor onderhoud van het zenuwstelstel dat in directe verbinding staat met het hormoonstelsel. Teneinde vlot te kunnen blijven functioneren heeft het zenuwstelsel in de eerste plaats nood aan verschillende types B-vitamines, gekoppeld aan specifieke elementen uit hoogwaardige vetstructuren. Daarnaast zijn tevens een resem van gevarieerde bio-actieve hulpstoffen onontbeerlijk, voor gouldamadines idealiter vooral te verwerven via grassen en overige bronnen uit groen en/of fruit. De eerstgenoemde categorie hulpstoffen, de B-vitamines, dienen voor een optimale werking van het zenuwstelsel in constante hoeveelheden aanwezig te blijven. Dus dienen ze dagelijks via de voeding aangereikt, daar het lichaam zelf geen lange stockering van wateroplosbare vitamines voorziet. Hetzelfde geldt in enigszins mindere mate, voor de genoemde specifieke elementen uit vetstructuren. De tweede genoemde verzameling hulpstoffen (de zogenaamde "bio-actieve hulpstoffen"- vooral uit verse plantaardige bronnen) zijn idealerwijze in aanzienlijke grotere fracties noodzakelijk dan wat algemeen door kwekers wordt gehanteerd in voeding voor zaadeters. Met andere woorden is het louter een vaststelling, dat deze bio-actieve hulpstoffen uit verse plantaardige bronnen op de meeste hokken - dag aan dag- doorgaans in te geringe mate aanwezig zijn in het voedingsregime.

Een vlot functionerend hormoonstelsel heeft daarbovenop dan ook weer nog andere specifieke stoffen nodig. Zoals hierna stapsgewijze beschreven.

Verder van belang te weten :

•     De eerste grondstof voor hormonen zijn aminozuren of eiwitten. Hormonen worden continu geneutraliseerd/geïnactiveerd, afgebroken en via de lever met de gal of via de nieren met de urine uitgescheiden. Vernieuwing door herhaalde aanmaak is derhalve noodzaak.
•    Hormonen beïnvloeden de stofwisseling via het op gang brengen, versnellen of afremmen van bepaalde processen in de doelwitorganen.
•    Hormonen zijn aanwezig in het bloed in uiterst kleine hoeveelheden en zijn vaak gebonden aan eiwitmoleculen met een transportfunctie.
•     Hormonen worden afgegeven als antwoord op een specifieke prikkel. Afhankelijk van elektrische stimulatie of concentratie van hormonen of andere stoffen in het bloed geeft een hormoonklier minder of meer hormoon af.
•     Kleine hoeveelheden hormoon kunnen opvallende veranderingen teweegbrengen in het fysiologisch functioneren, en tevens het gedrag van individuen ingrijpend beïnvloeden.

De goede werking van het endocrien systeem is afhankelijk van :

• de hoeveelheid circulerende hormonen (niet te hoog of niet te laag);
• de beschikbaarheid van grondstoffen voor aanmaak van hormonen;
• de beschikbaarheid van hulpstoffen;
• het aantal receptoren (aanlegplaatsen aan het oppervlak van de cel);
• de hoeveelheid "communicatiestof" geproduceerd in de doelcellen;
• de hoeveelheid metabolieten of hormonen gesynthetiseerd in de doelcellen;
• de goede werking van het "feedback-mechanisme" (proces van terugkoppeling met als functie de vereiste fractie hormoon in het bloed te bewerkstelligen).

Over alle processen heen blijft de hypofyse (zelf aangestuurd door de hypothalamus) ten aller tijde het meest prioritaire regelorgaan van de hormonenhuishouding; het is als het ware de hoofdcentrale van waar alle commando’s uit gaan naar alle overige hormonaalklieren die in het lichaam rechtstreeks of onrechtstreeks betrokken zijn bij de voortplanting via aanmaak en afscheiding van hormonale secreties. Het opstarten van een actieve hypofyse is via allerlei biochemische processen binnen het vogellichaam –in het bijzonder bij gouldamadines- afhankelijk van beschikbaarheid van eiwitten, zowel kwalitatief als kwantitatief. Eiwitten -en dus aminozuren- moeten voldoende (precies genoeg, vooral niet te veel, en in de juiste vormgeving) en gevarieerd aangeleverd worden (verschillende dierlijke en voor gouldamadines tegelijk vooral ook plantaardige eiwitbronnen). Voldoende vitaminen, mineralen (alweer precies genoeg, best van natuurlijke oorsprong, en zeker niet éénzijdig te veel), tesamen met een resem andere bio-activieve hulpstoffen zijn absolute noodzaak voor het aanmaken en transporteren van hormonen, zowel als voor overdracht van neurologische prikkels. Om bijvoorbeeld de hypofyse en de bijnieren juist te kunnen laten functioneren moet het lichaam continu beschikking hebben over voldoende pantotheenzuur (B5). De schildklier is daarentegen afhankelijk van voldoende jodium (en tyrosine = aminozuur). De daaropvolgende dejodering van thyroxine (= hormoon) is afhankelijk van voldoende selenium. Dan pas kan de lever zijn werk doen. De thymus en de mannelijke geslachts- hormonen kunnen niet fatsoenlijk functioneren zonder retinol (vit.A) en cobalamine (B12). De vrouwelijke geslachtsorganen hebben dan weer juist met name nicotinezuur (B3) en Pyridoxine (B6) nodig. Op haar beurt komt de alvleesklier sowieso in de problemen wanneer er niet voldoende ascorbinezuur (vit. C) dag aan dag wordt aangevoerd en continu beschikbaar is. Waarbij even later de driehoekswerking pancreas-bijnieren-hypofyse onder druk kan komen te staan in geval van onregelmatige aanvoer van vitamine C plus een aantal actief bufferende hulpstoffen van plantaardige oorsprong. Gevolgen van een scheefgetrokken driehoeksverhouding tussen pancreas, bijnieren en hypofyse leveren uiteindelijk vaak gouldamadines met ondermeer een voorbeschiktheid en aanleg voor suikerziekte en/of vetzucht, slepende rui of ruistop, of hoge tot zeer hoge stressgevoeligheid, of dik bloed, of hartstilstand, of afwijkend sociaal gedrag, of afwijkingen in voortplantingsbereidwilligheid, in nestzorg, in voedstergedrag etc.

Naast hulpstoffen onder de noemer "mineralen en vitamines", leveren plantaardige bronnen als grassen, onkruidplanten en zaadkiemen, tevens een waaier van andere bio-actieve componenten die cruciaal zijn voor een vlotte hormonaalwerking op termijn, wil men vrij blijven van afwijkingen in het voortplantingsgedrag van gouldamadines.
Afsluitend nog aan toe voegen dat klieren en organen geen van allen hun werk goed doen als ze niet voldoende magnesium, zink en tocoferol (vit.E) in onderling corresponderende hoeveelheden, tegelijkertijd in de buffers ter beschikking hebben.

Korte conclusie
De conclusie is aan diegenen die zich vandaag vogelkweker willen noemen.
Allen die vandaag blijven verkondigen “dat het gemakshalve volstaat om een kartonnen doos eivoer plus extra 'kweekvitamine' E te geven om goed te gaan kweken” (sic), begrijpen dat het gemak in dit geval de mens dient maar geenszins de vogels. Hormonale samenhang en stabiele kweekresultaten stoelen op “de juiste bouwstoffen en hulpstoffen, in de juiste corresponderende hoeveelheden, op de juiste ogenblikken”. Die “juiste corresponderende hoeveelheden op de juiste ogenblikken” zijn strikt verbonden met de klimatologische realiteit op het hok, zowel als strikt verbonden met de aangehouden kweekcycli op basis van optimale dag- en nachtlengtes. Elke gouldkweker weet dat de kortste dag in noordelijk Australië op jaarbasis 10 uur en 58 minuten beloopt. De langste dag van het jaar duurt in het Northern Territory 13 uur en 17 minuten. Praktijkafgeleiden op het hok dienen in deze zin altijd navenant te zijn. Op het Lievens-hok worden kweekdaglengtes gehandhaafd tussen 11,5 en 12,5 uur. Daar de nachten dus niet alleen vrij lang maar in winterse indoor-koudbroed uiteraard ook vrij “koel” dienen te zijn (in elk geval koeler dan aangehouden dagtemperaturen), worden er niet enkel vanzelfsprekende en natuurlijke aanpassingen voorzien in het voedingsmenu (wat de vogels voorgeschoteld krijgen), maar ook in het voedingsregime (wanneer ze specifieke voeding voorgeschoteld krijgen – met andere woorden is er dus “overdag-voeding” en daarnaast tevens “avondvoeding”)

Met andere woorden, voeding met “afwisseling in evenwicht” is noodzaak, met accenten waar en wanneer nodig. Pas dan kunnen stabiele kweekresultaten beoogd worden, over de jaren heen. Met daarbovenop een verlengde levensduur van de kweekvogels. Pas dan en alleen dan. Zeker wanneer het over gouldamadines gaat; gouldamadines die uitgesproken eiwitgevoelige vogels zijn. Commerciële vogelvoeding is daarbij op termijn nooit zaligmakend. Zoveel weet iedereen.

In de marge
"Ideale totaalvoeding" voor gouldamadines is nooit hetgeen wat commerciële spelers aan hun klanten voorstellen. Overigens is dat in praktijk niet of nauwelijks haalbaar. Commerciële vogelvoedingproducenten verschaffen aan liefhebbers op de eerste plaats “gemaksvoorzieningen”. De rest is voor de verantwoordelijkheid van de kweker. Ook al bestaan er vandaag mensen die verkondigen dat de voeding van de toekomst in een kunst-korreltje zit. "Volledige voeding" uit een pak of een zak, die in één klap alle specifieke behoeften over alle wisselende seizoenen dekt, bestaat niet. Overigens is het een quasi-onmogelijkheid, in praktijk vrijwel onhaalbaar, want "het zou onbetaalbaar worden".

Het is de kweker zelf die stapsgewijs dient te voorzien in de specifieke voedingsbehoeften eigen aan seizoen en situatie. In matigheid en regelmaat, met accenten waar en wanneer nodig. Met het oog op stabiele termijnresultaten. Lange-termijn-resultaten.

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

Deze pagina heeft een grote broer : De Groene Gouldsite Natuurgould.be

2011-01-29T08:43:00.001-08:00

NATUURLIJKE GOULDKWEEK LOONT !! ZOVEEL MÉÉÉÉÉÉÉÉÉR !!

Beste bezoeker

Deze gouldpagina heeft een grote broer.
Lievens Gouldamadine België heet u welkom op de "groene site" van natuurlijk gekweekte gouldamadines, geheel vrij van industriële kunstmatigheid :
gouldamadines vrij van chemo / vrij van antibiotica, én
gouldamadines vrij van inteelt, én
gouldamadines vrij van pleegbroed.

Wat kan u als bezoekers op de groene site verwachten ?

Op de eerste plaats vormt u zich een beeld van de gebruikte kweekmethoden, en van de samenwerking met gouldkwekers van over de wereld. Vervolgens zijn ook de veelzeggende resultaten van de consequente kweektechnieken te zien in het foto-album. En meteen weet iedereen wat de meerwaarden zijn met natuursgewijze gekweekte gouldamadines, zonder verzwakkende kunstgrepen. Vergroting van de soortsterkte is het dankbare resultaat.
Gouldamadines zijn pas echte gouldamadines wanneer ze ook bekwame en zelfproductieve vogels blijken. Sterke en bekwame gouldamadines kweken, is de toekomst van de soort veilig stellen.

Welke gouldamadines wil u zelf gaan kweken, vanaf vandaag ?
Bent u klaar voor natuurbroed-vogels in de meest volle vorm......
Veel lees- en fotoplezier.

Van harte een geslaagde kweek toegewenst, met veel grote sterke gouldamadines.

Ivan Lievens

Verder lezen....

Best wishes of prosperity for 2011Beste wensen van voorspoed voor 2011Meilleurs voeux de prospérité pour l'an 2011

2011-01-03T00:48:00.000-08:00

Joyeux Noel et Bonnes Fêtes à toutes et à tous de nos amis-éleveurs.
Merry Christmas and a Happy New Year to all of our acquaintances...
Vrolijk kerstfeest en Gelukkig Nieuwjaar aan alle kennissen-fokkers

Koudbroed op Vogelcafé....enkel voor pinguins…? ?Of koudbroed wel degelijk nuttige hefboom ?

2010-11-26T12:03:00.001-08:00

“Als het dan toch in broedkooien moet, zou ik niet voor de koningspinguin gaan, deze is qua formaat dan te groot.”,
dixit Rob Kristel, alias moderator Vogelcafé.

• zowel bleke pinguin-commentaren als de bovenstaande, gemaakt vanuit een schijnbaar schrijnend gebrek aan ervaring ter zake ,

• als verwarming in functie van luchtvochtigheidsverloop bij verlaagde hoktemperaturen, gehanteerd vanuit praktijkervaring en inzicht.

Werkbaarheid en nut van koudbroed

• Vanuit haar oorsprong, afkomst en aard is ondermeer de gouldamadine als soort –nota bene na hormonale activering -dus bij broedsheid- van origine zeer bekwaam tot een immens grote stofwisselingsdynamiek voor eiwitvertering bij verlaagde omgevingstemperaturen tot ongeveer 10°C, terwijl tegelijk tevens de energietransferten naar en vanuit glycogeenreserve, plus daarnaast en terzelfdertijd ook omzetting van “makkelijke koolhydraten in overschot” naar trigliceriden-opslagvetten, optimaal worden gaande gehouden. Nota bene een bekwaamheid waar onder meer de kanarie en menige andere soort (na hormonale activering) wegens hun aard en afkomst niet eens kunnen aan tippen.

• Interessevragen naar haalbaarheid en werkzaamheid van koudbroedkweek met bepaalde tropensoorten zijn derhalve niet zonder grond en goede reden, wel integendeel. Op voorwaarde dat er (op ondermeer West-Europese hokken) deskundig wordt bijverwarmd in functie van evoluerende luchtvochtigheidscurves. Op West-Europese hokken leert de praktijk dat 's winterse bijverwarming overdag tussen minimaal 9°C en maximaal 14-15°C ruimschoots volstaat om een spontaan verloop van de hygrometrie op het hok in goede banen te leiden. Koudbroed -met milde verwarming in functie van luchtvochtigheidsverloop-, heeft in deze context voor bepaalde zaadetende tropensoorten tal van positieve meer-effecten, zowel van directe als indirecte aard. Op beide niveau's zijn het meer-effecten met een versterkende impact op gezondheid en weerstand van aldus gekweekte vogelpopulaties. De voordelen hieruit zijn meerderlei, bovendien generatie na generatie in onmiskenbare duidelijkheid groeiend.

• Tegelijk ook een waarschuwing : Gouldamadines uit warm gestookte pamperhokken hebben -qua lichaamsweerstand en immuniteitsrespons- doorgaans niet langer meer genoeg in huis om zich na overbrenging naar een koudbroed-omgeving, daar langer dan enkele weken met gestaag groeiende moeite te handhaven alvorens van hun stokken te vallen. Zelfs na uitvoerige acclimatisering slaagt het overgrote deel van warm-stook gouldamadines er niet in om het te redden op koudbroedhokken. Terwijl daarentegen op datzelfde moment de rest van de koudbroed-populatie dartel en vrolijk doorgaan met baltsen, grote "bolwerken" van nesten maken, grote nestgemiddelden realiseren en een uitermate plichtsbewust voedstergedrag demonstreren. Dergelijke koudbroedvogels zien, is op slag begrijpen. Zelfs alleen al lichaamsproporties en lichaamsvolume van dergelijke koudbroed-gouldamadines spreken boekdelen, zelfs op foto. Want dat is nu precies de éénvoud van de zaak : vogels spreken altijd voor zich. Reeds vanaf de allereerste blik. Op het moment dat vogels voor zichzelf spreken, doet onwetendheid er meteen het zwijgen toe. Zonder uitzondering. Altijd.

Hokpraktijk beknopt :

Ergens eind november zit het gouldhok midden in de kweek :
Minimale nachttemperatuur op het hok : 7°C- 9°C
Minimale dagtemperatuur op het hok : 10°C
Maximale dagtemperatuur op het hok : 14°-15°C
Gemiddelde dagtemperatuur op het hok : 11,5° - 13,5°C
Luchtvochtigheidsverloop overdag minimaal 58% tot max.70-73%, 's nachts uiteraard iets hoger; gemiddelde hygrowaarden overdag grosso modo tussen 63% en 66%. Uitzonderlijke uitschieters tot 80-90% tijdens de nacht zijn tolereerbaar, zolang deze pieken bij het ochtendgloren telkens onmiddellijk in dalende lijn gaan, naar werkbare dagwaarden van 73% en minder.

Van prioritair belang :

•    Voeding : het ligt zo enorm voor de hand dat men het bijna zou vergeten te vermelden : jawel, in een blijvend werkbaar koudbroedmodel dienen uiteraard zowel voedingsregime (wat er gegeven wordt) als voederpatroon (wanneer en hoe het gegeven wordt), aangepast te worden naar specifieke noden. Hier komen we later op terug in een apart te publiceren analyse.

•    In een blijvend werkbaar model behoort er tussen dag-nacht-temperaturen ALTIJD een minimaal verschil van 4 tot 5°C te zitten. Tussen dag en nacht-hygrometrie behoort steeds een verloop van grosso modo 10% minimaal, en 15% maximaal te zitten, met gedurende de nacht een ondergrens van 60% luchtvochtigheid (dus 's nachts liefst iets hoger – wat niet altijd vanzelfsprekend is wanneer het buiten vriest).

•    Ook bij deze indoor kweeksystemen met verlaagde temperaturen kan het belang van een soepel evoluerend luchtvochtigheidsverloop met weliswaar begrensde maar niettemin toch voldoende verschillen tussen dag-nacht verloop, niet genoeg benadrukt worden. Handhaving van ééntonigheid in klimatologie met vrijwel gelijklopende dag- nacht-temperaturen, zoals vooral op warm gestookte hokken in uitgesproken negatieve mate, heeft uiteindelijk enkel een uitlogend, vervolgens afmattend en uiteindelijk vernietigend effect op de lichaamsimmuniteit van alle aanwezige vogels. Waarbij even later vooral de bovenste luchtwegen sterk aan weerbaarheid moeten inboeten. En nog even later veelal "regelmatige ondersteuning met chemo" op dergelijke hokken niet meer dan "een doodnormale vereiste" wordt.

•    De mucociliaire klaring (=afvoer slijmgebonden afvalpartikels en micro-organismen in slijmvliesbekleding op binnenzijde luchtwegen) is een van de belangrijkste aspecifieke afweermechanismen van de onderste luchtwegen. Het bovenaan liggend gedeelte van de slijmvliesbekleding wordt door trilharen als op een roltrap voortgestuwd en afgevoerd, met inbegrip van afvalstoffen en eventueel aanwezige microbiële kiemen. De optimale viscositeit van deze mucus-gel-laag is hierbij allesbepalend voor de uiteindelijke effectiviteit van de roltrapbeweging. Wanneer deze bovenliggende gel-laag van de slijmbliesbekleding ten gevolge van een gekunstelde en onregelmatig evoluerende luchtvochtigheid aan soepelheid gaat inboeten (lees "te stug wordt" of "te ijl-waterig wordt"), komen de afweermechanismen van de luchtwegen in het gedrang. Op deze ogenblikken worden alle vogels op het hok een heel stuk vatbaarder voor zowel virale kiemen, als voor infecties van bacteriële en vooral van parasitaire aard, zoals al te vaak in overvloedige mate vastgesteld op warmstook-hokken. Zo is bijvoorbeeld luchtpijpmijt een fenomeen wat men zelden of nooit vaststelt op indoor-koudbroed hokken, maar daarentegen wel exponentieel veel vaker op warm gestookte hokken. Dat alleen al zegt genoeg.

• Ook dit jaar zijn vrijwel alle poppen samen aan de leg gegaan (binnen de week). Heel het hok schiet samen uit de startblokken. Als prestatie veelzeggend genoeg.

• Gemiddelde legselgrootte doorheen het hok: +7 (net iets meer dan 7) Voor welke kweker is dat niet genoeg ..??

• Bevruchtingspercentages doorheen het hok gemiddeld op 92%. De vogels spreken duidelijke taal.

Conclusie

Alleen al om dergelijke gemiddelden zoals hierboven te kunnen halen, moet je als hormonaal actieve koudbroedvogel bij verlaagde hoktemperaturen

1. wél degelijk heel goed in je vel zitten, en
2. wél degelijk functioneel genoeg eiwit kunnen verwerken zonder dat je stofwisseling gaat blokkeren, en
3. ondertussen ook nog op onfeilbare wijze de energiehuishouding in evenwicht houden.

Ga er maar een keer aan staan, het is niet aan elke zaadeter gegeven. Gouldamadines kunnen dit wel, op voorwaarde dat men spreekt over niet-gedegenereerde vogels met een intact genetisch potentieel. Zoals ze op serre-achtige warmstook-hokken nooit te vinden zijn.

Epiloog

Koudbroed op Vogelcafé... kweek bij verlaagde temperaturen alleen werkbaar voor pinguins...?? "Bange rare blanke man", sprak de Aboriginal-krijger, "Better go walkabout to clear yo head".

Elke liefhebber weet vanaf hier en nu, op welke manier en in welke mate de soortsterkte bij gouldamadines bevorderd wordt door schrapping van nefaste termijngevolgen voortvloeiend uit klimatologische kunstmatigheid op warmgestookte hokken, met daarbij handhaving van verlaagde indoor-kweektemperaturen.

Vanuit onze achtergrond van ervaring met deze vogel is er de éénvoudige vaststelling dat de gouldamadine als soort van oorsprong anders is dan alle andere. Niet enkel qua uitzicht anders dan alle andere. Maar wel degelijk daaraan gekoppeld vooral anders qua genetisch potentieel. Niet alleen is de gouldamadine als soort (van oorsprong) genetisch perfect uitgerust is om zowel eiwitstofwisseling als energiebalans beide tegelijk bij verlaagde kweektemperaturen optimaal te handhaven, zolang er licht bijverwarmd wordt in functie van een verantwoord luchtvochtigheidsverloop. Wat meer is, elke hokpopulatie gouldamadines standvastig gekweekt in indoor-koudbroed, wordt er onmiskenbaar beter, gezonder en sterker van, generatie na generatie, op tal van vlakken.

Anderzijds is het omgekeerde evenzeer waar. Want mensenhanden brutaliseren al te vaak zonder scrupules via pampering in warmstook-hokken, met verzwakking als resultaat. Het spreekt vanzelf dat generaties lang bepamperde gouldamadines die door 's mensen kunstmatigheid verworden zijn tot weke kasplantjes, slechts over weinig lichaamsweerstand beschikken. Kasplantjes die derhalve zonder toepassing van lapmiddelen als anti-biotica-kuren, industriële chemo-kuren, industriële potjes-vitamine-kuren en aanverwante, uiteraard weinig kans maken om het bij verlaagde temperaturen lang uit te zingen, zeker wanneer geweten is dat deze vogels al kunstmatige ondersteuning behoeven op warmgestookte (en slecht geventileerde) pamperhokken. Qua weerstand en soortsterkte vertonen bepamperde gouldpopulaties nog slechts bitter weinig overéénkomsten met sterke, niet- gedegenereerde gouldamadine-populaties die nog over al hun bekwaamheden beschikken.

Om het een keertje met de woorden van KAOB-Limburger-en-wereldburger Guillaume Timmermans te zeggen :
"Van oorsprong bestaan er geen zwakke gouldamadines; daar zijn echter wel genoeg mensenhanden die gouldamadines zwak gemaakt hebben, en nog steeds voortdurend zwak maken."

Eénmaal zoveel begrepen, wordt de keuze vrij simpel :
Wie wil dergelijke zwakke gouldamadines op zijn hok, samen met 3 potten en 2 flessen industriële medicamenten ? Wie gaat zich daar nog willen mee bezighouden ? Steek dan nu uw hand op.
Of, wie wil krachtige gouldamadines op het hok, zonder industriële apotheek ?
Zo simpel is het, zonder tussenwegen.
Omdat 9 van de 10 warmgestookte hokken de criteria van een evenwichtig gestemde klimatologie op meerdere vlakken zodanig hutseklutsen en kunstmatig scheeftrekken, dat ook het evenwicht binnenin de vogel op korte en middellange termijn ALTIJD negatief beïnvloed wordt. Bij aanvang in mindere, maar even later eerder in meerdere mate. Uiteindelijk leiden dergelijke onevenwichten in indoor-klimatologie op warmgestookte hokken 9 op 10 keer altijd tot soortverzwakking. Met verzwakte warme-hokken-populaties als gevolg. Het zijn slechts vaststellingen, gemaakt over meer dan 30 jaar, doorheen geheel West- en Zuid-Europa, en recenter ook in Oost-Europa.
Kweek bij verlaagde indoortemperaturen is hier een werkbaar alternatief voor wegwerken van al te kunstmatige warmstook-onevenwichten in hokklimatologie. Vergroting van de soortsterkte is het dankbare resultaat.

Meer over koudbroed http://natuurgould.blogspot.com/2010/01/nieuwe-rubriek-gouldjes-in.html

Meer over klimatologie en luchtvochtigheid op het hok http://natuurgould.blogspot.com/2010/02/kweektechniek-rubriek-luchtvochtigheid.html

__________________________________________________________

Karel ten KateDé grote revelatieop (inter)nationaal kampioenschap Elst 2010

2010-10-30T02:17:00.000-07:00

Piepjonge pastelvogel met volle nekstructuren, ultiem bekroond
Met een piepjonge vogel als algemeen kampioen gekroond over alle categorieën, plus daar bovenop een 2e plaats in het algemeen klassement, dwingt "nieuwkomer" Karel ten Kate dit jaar de gevestigde waarden enkele bankjes naar beneden in de einduitslag van het (inter) nationaal kampioenschap "Elst 2010". Wie dacht dat daarmee alles gezegd is, mag zich schrap zetten. Want voor deze TT-editie in Elst heeft kalme Karel zelfs enkele van zijn beste vogels thuis gelaten, waaronder zijn Europese kampioen-Karlsruhe 2010. Met slechts 8 ingezonden vogels -u leest het goed : slechts acht- geeft Karel alle achtervolgers het nakijken. Ooit was er in Elst eens die exposant die in 2003 de top haalde met slechts 9 ingezonden vogels. Karel haalt nu hetzelfde, maar dan wel met nóg een TT-vogel minder. Nog straffere koek is dat. Belooft wat voor de komende jaren. Begrijpelijk dat Karel's telefoonlijn sinds Elst gloeiend staat.

Ook Gerritsen versterkt
Ook Hein Gerritsen maakt dit jaar een flinke sprong hogerop en belandt meteen in de top 5 van het algemeen klassement. Bovendien luidt het dat Gerritsen afgelopen maand augustus in Erpe-Mere nog “een paar aardige kweekvogels” voor extra versterking heeft aangeschaft. Wordt ook Gerritsen volgend jaar in Elst 2011 wellicht een kandidaat voor de top 3, die voor de rest van het peloton moeilijk te volgen blijkt ?
Het zal ons allerminst verbazen.

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________

Aanschaf van gouldamadines :Goed begonnen = half gewonnen...? Is dat zo ? Of is het méér...en hoevéél meer ??

2010-10-20T03:28:00.000-07:00

Boerenwijsheid in een notedop
Het is een overbekend gezegde : Goed begonnen is half gewonnen. Is dat zo wanneer het specifiek over gouldamadines gaat...? Altijd zo ? Of is het meer ? En hoeveel meer dan wel ?

Vrij éénvoudig :
Zelf houden we er van wanneer we merken dat mensen zich voorafgaand breed geïnformeerd hebben omtrent ons hok, vooraleer contact te nemen. Waarom ? Omdat we dan meteen ook zekerheid hebben dat er van weerskanten over hetzelfde gepraat wordt.

Bovendien, wie bij aanschaf van gouldamadines goed geïnformeerd naar een kweker toestapt, weet meteen welke kwaliteit hij mag verwachten.

Hierbij van belang te weten :

1. Is het hok in kwestie vrij van chemo/antibioticagebruik, of niet ?
2. Is het hok vrij van verarmende inteelt-bloedschending... of niet ?
3. Is er met zekerheid voor elke bloedlijn een breed opengespreide genetische reserve met grote genotypische variabiliteit vast te stellen op het hok, of niet ?
4. Wordt er op het hok in kwestie op natuurlijke wijze gevoederd of haalt men er alles uit dozen, pakjes, potjes en flesjes ?
5. Is het hok volledig vrij van luchtpijpmijt, of niet ?
6. Is het hok volledig vrij van kaalkopsymptomen, of niet ?
7. enz...

Even vanzelfsprekend :
Uit 2 kleine speelgoed-ponies kan men nooit een Arabische volbloed kweken; of evenmin een breedgeschouderde Brabantse trekker.

• Wie smalle vogeltjes aanschaft, zal daaruit smalle vogeltjes kweken.

• Wie grote kweekvogels aanschaft, zal daaruit grote vogels kweken. Zo simpel is dat.

Inderdaad, wanneer het over gouldamadines gaat :
Goed begonnen is altijd meer dan half gewonnen.

Ivan Lievens
0032 53 83 82 24
__________________________________________________________

Nog meer over voeding van zaadetersEncore plus sur la nourriture de granivoresop / à www.vinkenier.be

2010-10-17T01:58:00.000-07:00

VOEDING 1: zuur-base
VOEDING 2: eiwitbronnen
VOEDING 3: voederinsecten

VOEDING 4: vetzucht versus seizoensgebonden vetheid
VOEDING 5: hormonale connecties
VOEDING 6: Natuurlijke calciumbronnen

Naast de bovenvermelde directe voedingslinks hier op deze pagina, geeft het Lievens hok sinds kort tevens voedingsadvies op de Belgische site van de vinkenkwekers. In zijn functie van adviseur geeft Lester samen met Ivan bijkomende toelichting omtrent praktische vragen.

Geïnteresseerden maken gebruik van onderstaande link, om van daaruit vervolgens naar de rubriek "Voeding" te gaan.

Link naar de Belgische vinkensite

__________________________________________________________

RUBRIEK KWEEKTECHNIEK , deel 4 : Witborst allerwitst, egaal als sneeuw...Hoe scoren ? en jaar na jaar blijven scoren ??

2010-09-08T06:31:00.001-07:00

De "officiële stelling" :
"de witborst factor is een borstmutatie die 100% phaeomelanine reduceert"...

•  In de beschikbare randliteratuur is helaas tot op vandaag nog steeds te lezen : "de witborstfactor is een mutatie die de phaeomelanine uit de borst elimineert". Waarmee wordt aangegeven dat een (mannelijke) paarse borst alleen phaeomelanine bevat die, eens volledig weggereduceerd door de witborstfactor, een hagelwitte borst achterlaat zonder enige aanwezigheid van andere pigmenten. Hetgeen uiteraard onjuist is. En vervolgens verwarring creëert. In veruit de meeste (mannen-)paarsborsten zit massaal bruin phaeomelanine met daarnaast een geringe tot zeer minieme hoeveelheid eumelanine in bruin en/of zwart. In de regel ontbreekt bij het grootste deel van deze (weinige) borst-eumelanine de laatste oxidatietrap (naar zwart). Toch zijn er daarnaast tevens genoeg mannenborsten die een minimale fractie zwarteumelanine meedragen.

•  Met andere woorden : in de meeste gevallen oxideert slechts een minieme fractie van de weinige eumelanine aanwezig in de borst verder naar zwart. Deze borstphenotypes met een minieme fractie door- geoxideerde zwarte eumelanine worden door toeschouwers en/of keurders in praktijk vaak optisch omschreven als "de allerdiepste paarse tint, met een metaalachtige glans getooid". Die gould- amadines in kwestie omschrijven wijzelf al jaren als vogels met volpigment-borsten : massaal (bruine) phaeomelanine + relatief weinig bruine eumelanine + miniem aandeel zwart eumelanine. Ook op de keurderstafel laten dit soort donkerpaarse borsttinten zich optisch zeer duidelijk onderscheiden van de eumelanine ontberende paarsborstphenotypes. En jawel, ook al zijn er vandaag de dag via selectie dus tevens heel wat paarsborstmannen met borsten die vrijwel geen eumelanine (tot absoluut geen eumelanine meer bevatten -noch in bruin, noch in zwart-), een goed werkende witborstfactor werkt ter hoogte van een volpigment-borst steeds 100% op alle pigmenten, bruin en zwart.

Wanneer het mis loopt :
2 soorten vlekkerigheid of "vuilheid" in de borst : lila of blauw
•  Bij onvolledig doorwerkende witborstfactoren blijven de ene keer restanten van bruinpigment achter in de borst (dan registreert het oog paarse/lila vlekkerigheid tot bruinachtige dofheid),
•  de andere keer zal een onvolledig werkende witborstfactor minimaal zwartpigment achterlaten (dan ziet het oog blauwachtige vlekkerigheid tot grijsgrauwachtige dofheid).

Voorbeelden van borsttypes met resterende pigmentaanslag :

Links & rechts
vogels & foto's
van
Eric ter Heerd
uit
Heeswijk-Dinther.

Zitstok is wit,
vergelijk met
beide borsttinten

2 X   uitvergroten   en   inzoomen   door   op   de foto's   te   klikken.

Wie wil "witter-dan-wit" kweken ? (en blijven kweken)
•  Wie de allerhelderste sneeuwwitte borsten wil gaan kweken, -en met constant helder resultaat blijven kweken- start met "volle" paarsborsten die zowel (voluit phaeomelanine-) bruin- als (minimaal eumelanine-) bruinpigment en/of zwartpigment bevatten.

•  !! Attentie !! : Paarsborstmannen die de bekwaamheid ontberen om een minimale hoeveelheid eumelanine in hun borstbevedering te stapelen, zullen wanneer gebruikt in de witborstkweek, globaal gesproken minder helder ogende witte borsten tot zelfs ietwat egaal dofwitte borsten opleveren, zelfs bij een op zich perfekt 100% werkende witborstfactor.

•  Witte borsten van poppen gekweekt uit deze eumelanine-onbekwame lijnen zullen nog vlugger een minder helderwitte tot dofwitte borsttint laten registreren. Keurders zien deze vogels regelmatig tussen de andere op tafel verschijnen. Naast wit en sneeuwwit, is er tevens dofwit-grauwwit, inzonderheid het vlugst opvallend vaststelbaar bij poppen uit deze lijnen. Eénmaal op de keurderstafel naast elkaar gepresenteerd, zijn de verschillen onmiskenbaar zichtbaar voor aandachtige keurdersogen.

In de marge : Lezen mag, plagiëren niet.
Zoals meestal het geval met technische beschrijvingen en analyses door Lievens Sr., is ook de inhoud van dit artikel in geen enkel andere bron terug te vinden. Voor alle door Ivan Lievens geschreven stukken geldt copyright, tekst op deze gouldsite inbegrepen.

Wat de kweker met vlekkerige of dofwitte borsten doet, mag elk voor zichzelf uitmaken. Wees overigens bij aanschaf van kweekvogels absoluut zeker wat je precies in huis haalt. Achteraf is het altijd te laat de put gedempt, wanneer het kalf verdronken is.

En omgekeerd : Goed begonnen is (altijd meer dan) half gewonnen. Het kweek- materiaal waarmee men start, betekent steeds het verschil tussen scheve achterdeurtjes kweken, of topvogels kweken.

Tekst : Ivan Lievens
Tekstbewerking : Lester Lievens
© Lievens

__________________________________________________________

13 tot 16 okt. 2010 : De volgende nationale TT van de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL

2010-08-30T10:08:00.000-07:00

ATTENTIE BELGISCHE GOULDLIEFHEBBERS EN ANDERE :

Voor deze speciale gebeurtenis maakt het hok Lievens elk jaar opnieuw uitgebreid promotie, via meerdere kanalen.        Hetgeen waarvoor reeds even vele jaren telkens   opnieuw    nadrukkelijke appreciatie wordt geuit,   met name   vooral   vanuit   jaarlijks riante hartelijkheid vanwege de heer en mevrouw Straatman.

Vooral de jongste jaren stijgt het aantal   Belgische leden   bij   deze   Speciaalclub   Natuurbroed Gouldamadine, jaar na jaar.      Jaarlijks stijgt ook het aantal bezoekers op de grootste gouldamadine expo van Europa.

Weliswaar      voor      de      allerlaatste      keer,        nodigt Lievens Gouldamadine .Be    ook   dit   jaar   elke   Belgische gouldliefhebber uit om affiches op te hangen, en de aankondiging van deze gould-expo uit te dragen.

Binnenkort is het weer zo ver.... De grootste Gould-Expo van Europa.

Waar affiches kunnen opgehangen worden... vogelhandelszaken, vogelbeurzen, gemeentelijke centra, algemene prikborden, uw clublokaal, uw eigen vensterraam, enz... De bovenstaande affiche laat zich makkelijk en duidelijk uitprinten. Laat ons weten op welke plaatsen jij affiches op hebt gehangen. naturalgould@mail.be ---

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________

Gouldjes in fabeltjesland, deel 3 :Chemische goochelaars en preventieve zelfmedicatie

2010-08-22T12:26:00.001-07:00

Hierna een fragment uit de boekenreeks “Gouden Gouldjes” deel 2, hoofdstuk 3, “ Amadine van de toekomst “ :

Subtitel : “Witte tovenaars en zwarte magiërs”

Een middeleeuws magister-alchemist had het beslist niet voor mogelijk gehouden dat vandaag de dag zogenaamde “gould-liefhebbers” het zogenaamde “dierenwelzijn” heel vaak “preventief verzekeren” (sic) vanuit de bio-industriële norm van industriële chemo die over plant en dier wordt uitgestort.

Indien een dergelijke middeleeuwse genezer met al zijn beperktheden die hedendaagse praktijken kon aanschouwen, dan ware zijn verbouwereerde conclusie ongetwijfeld dat hij als middeleeuwse drankjesbrouwer, met meer gezond verstand handelde dan de doorsnee chemoverslaafde “lief-hebber” die vandaag “preventieve zelfmedicatie met chemische middelen” (sic) op collectieve basis toepast op geheel de hokpopulatie.

"Zelfmedicatie vanuit oprechte bezorgdheid”, zo luiden alle verslaafde gebruikers. Oprechte bezorgdheid ten bate van wie ? Ten bate van de vogels...? of ten bate van de verstrekkers....? Waarbij alle rede en redelijkheid meestal helemaal verdwenen blijkt. Ook al werd aanvankelijk meestal gestart met curatieve bedoelingen voor individuele behandelingen. Om direct nadien tot de bedenking te komen “dat men best toch wel het zekere voor het onzekere neemt”, ja toch....?

En daar komt even later reeds de allereerste preventieve actie aan. Voor gans het hok, dus collectieve behandeling. Want in alle geval toch beter te voorkomen dan te genezen (sic), zoveel is zeker…ja toch... ?

Voorwaar al bij al een enorme verrassing wellicht voor

allen die het ene moment nog dachten te spreken

over “genees-middelen”, eerder dan

over “ziektevoorkomings-middelen”, even nadien.

Eens een chemo-gebruiker mentaal zover naar “verondersteld zelfbehoud” (sic) via preventieve chemo-actie is geëvolueerd, is de verslaving ingezet. En onomkeerbaar. Zowel voor de verslaafde kweker zelf, als voor elk die er vogels aanschaft. Vanaf hier blijkt een terugkeer naar de vaak beenharde realiteit niet langer vanzelfsprekend. Vandaar zeer begrijpelijk alle halsstarrigheid vanwege kwekers-gebruikers, met tegelijk hun niet aflatend zoeken naar excuses, typerend voor elke vorm van verslaving.

Voor de meeste chemo-gebruikers betekent zulks het begin van het einde. Vooral het einde voor de veerkracht en levenskracht van hun gehele hokpopulatie. Want de gevolgen zijn voorspelbaar :

• Gestadige daling van de natuurlijke immuniteit van elk en iedere vogel binnen het bestand, langzaam maar zeker.

• Gekoppeld aan een verhoogde en versnelde resistentie van ziekteverwekkers, die via ettelijke mutaties binnen het vogellichaam, hun weerstand tegenover de chemo-aanvallen stap voor stap hebben opgedreven.

• Daarbij niet enkel levenskracht en weerstand van individuen steeds verder uithollend, maar tegelijk de algehele soortsterkte doorheen het ganse hok ondermijnend.

• Plus daarnaast tegelijk de enorme belasting/vergiftiging van het milieu, door de verschillende tienduizenden kilo's chemische varianten die deze categorie lief-hebbers samen -alleen al in België en Nederland- jaarlijks over de door hun gehouden vogels en hun voedselplanten uitstorten. Chemo die even later via de ontlasting terugkeert in de bodem en de vervuiling aldaar jaar na jaar steeds dodelijker maakt voor mens en dier. Kruipende vergiftiging niet alleen dus óp het hok zelf, maar tevens daarbuiten.

Het besluit van Marshall en Sammut is aldus ondubbelzinnig correct :
Lang alvorens die chemo-gebruikers het goed en wel in de gaten hebben, blijven zij zitten met een hok vol vogels waarbij zelfs de allerlichtste infectie mogelijk tot catastrofale gevolgen met epidemiologische effecten leidt. Mogelijk voor de algehele hokpopulatie.

Vandaag voelen tal van gouldliefhebbers zich geroepen om "zichzelf veilig te stellen (sic) via gebruik van chemo". Op slag worden zij chemische Ali's vanuit kortzichtigheid en eigenbelang. "Want hé... anderen doen het toch ook nietwaar..." Toch kan het ook éénvoudig anders, geheel zonder industriële chemo. Alles begint met onverdorven sterke kweekvogels, en een gezonde dosis inzicht vanwege de kweker die vogels gaat aanschaffen. Gezond verstand behoort toe aan hen die het gebruiken.
Aldus sprak de Witte Tovenaar. Aandachtig heb ik geluisterd. En alle zwarte chemo-magiërs met hun duistere fabeltjes voorgoed wandelen gestuurd.

(Einde fragment)

Chemische Ali's die vogels doordrenken met chemo, geven onveranderlijk als eerste uitleg en verweer : "Ik zou wel anders willen, maar het kan niet anders; 't is niet mijn eerste keuze, maar ik moet wel". Eén van de vele sprookjes uit het grootboek "Gouldjes in Fabeltjesland". Want er is altijd die open keuze. De keuze om te starten met sterke, ongemedicamenteerde vogels die niet afhankelijk zijn van chemische trucage. Want uiteraard ook hier geldt "Goed begonnen is altijd meer dan half gewonnen."

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens -
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com

__________________________________________________________

Eerste verjaardagvoor de interactieve websitevan de Speciaalclub Gouldamadine NL

2010-06-11T01:54:00.001-07:00

Eind mei 2009 lanceerde de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL haar nieuwe website online. Een combiné van functionaliteit met visuele aaibaarheidsfactor. Met andere woorden : prettig om naar te kijken + makkelijk in gebruik. Inclusief rubriek "vraag en aanbod", voor die kwekers die zekerheid willen omtrent de natuurbroed-afkomst van aan te schaffen gouldamadines.

Naast informatie bedoeld voor de leden is er ook veel informatie voor jan-en- alleman. Technische info over de gouldamadine, historiek van de club, organisatie en lidmaatschapsvereisten, zowel als de kwekerslijst en intern journaalnieuws.

Leden kunnen inloggen op de site en krijgen daardoor specifieke informatie te zien. Volgens webmaster Chris Verberne is het de bedoeling om de site verder uit te bouwen teneinde aan de verwachtingen van het ledenkorps te voldoen. Naar zijn eigen zeggen zijn suggesties en opmerkingen bij Verberne steeds van harte welkom. U kan mailen via SNGN / CONTACT. Bij deze speciaalclub wordt uw stem ten volle gehoord. Voelt u zich reeds goed thuis ?

Even een kijkje nemen op de natuurbroed site ?
Door éénvoudig te klikken hieronder.

Lid worden ? Contact en info via Ledenadministratie@SNGN.nl U wordt er sowieso heel hartelijk ontvangen.
Of u plaatst een belletje naar ons, dan introduceren wij u daar.

De jaarlijkse nationale expo van de Speciaalclub Natuur- broed Gouldamadine te Elst :
daar ziet men,
wat nergens anders te zien is.

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________

HET VOEDINGS TECHNISCH LUIK , deel 6 :Natuurlijke anorganische calciumbronnenvoor eileggende gouldamadines

2010-06-06T13:06:00.001-07:00

De polemiek

De polemiek of eierschelpen al dan niet deel mogen uitmaken van zachtvoer, is vaak te lezen. Zowel in anekdotische verhalen als in de zogenaamde “ernstige publicaties”. Of, dat vogels eerder sepia en grit als eerste anorganische calciumbronnen zouden dienen op te nemen ?? Wat kan er, mag er, en moet er ? En wat niet ? Maar vooral : waarom ? Wat is hier ter zake ? Hierna een kort overzicht van oriëntatiepunten in kwestie :

• Eierschelp mag zonder probleem grofjesweg door het zachtvoer gemixt, welk type zachtvoer dat ook is. Krijgen de vogels meteen een extra marge aan opneembaar calcium ‘ in absolute evenwichtsformule ’. Logisch ook, het betreft hier immers een kalkschelp die van oorsprong speciaal ontworpen werd voor constructie van een ei. Een dergelijke kalkbron grof verkruimeld door het zachtvoer geeft een marge die leggende poppen de gelegenheid biedt om periodiek, uitgelezen calciumverbindingen op te nemen naar noodzaak. De keuze aan de vogel laten, blijft steeds het meest aanbevelingswaardig. Enkel op die manier kunnen vogels zelf instinctief en naar behoefte kiezen, niet of wel meer calcium opnemen, -en zo ja- wanneer. Kwekers die menen slimmer te zijn dan alle vogelinstincten samen, zijn er echter ook, naast andere kwekers. Tot welke groep behoort U ?

• Calcium overmaat door homogene supplementering in zachtvoeders, en desgevolgende gedwongen opname, heeft meerdere negatieve gevolgen. Disproportioneel te veel calcium homogeen in zachtvoer zal uiteindelijk resulteren,

1.   zowel in eieren met brozere en/of dunnere eischaal,
2. als tevens in eischalen waarvan de omsluitende
      opperhuid gebrekkig is of helemaal ontbreekt (met meer
      geïnfecteerde / afstervende embryo’s als gevolg),
3. als mogelijk ook in zogenaamde “windeieren”, waarbij
      enkel de 2 binnenvliezen de eimassa omsluiten (en de
      dubbele eischaalwand plus opperhuid totaal ontbreekt).
4. Calcium overmaat heeft daarnaast een negatieve invloed
      op de hormonenhuishouding (met afwijkend
      voortplantingsgedrag van kweekvogels als gevolg),
5. zowel als negatieve invloed op de vettenregulering.

•    Het leggen van 1 ei vraagt van de pop (ter grootte van plusminus een kanarie) ruwweg 20% van de totale beschikbare calcium- lichaamsreserve, voor elk gelegd ei, elke keer weer. Deze shock-onttrekking van calcium aan het lichaam kan op korte termijn in geen enkel geval zonder neveneffecten optimaal gedekt worden door enkel calcium uit grit of sepia , om meerdere redenen .

•    Bovendien is daar tegelijk de vaststelling dat alle zachtvoeders die integraal alle calciumbehoeften voor herhaaldelijke ei-vorming homogeen en totaal dekken, even later na de eileg per definitie net iets te rijk blijken te zijn aan calcium om doeltreffend te kunnen blijven voor de rest van de broed- en opfokperiode, zonder daarbij hormonale disbalans dreigen te veroorzaken. Maw blijft het dus steeds aangewezen om naast een zachtvoer met verantwoorde calciumgehaltes, tevens aanvullende calciumbronnen van organische en anorganische aard te verstrekken waar het vogellichaam op korte termijn rendabeler kan mee omspringen, periodiek en naar behoefte.

•   Overigens bevatten eierschelpen niet enkel calcium, maar logischerwijze tevens alle andere benodigde mineralenverbindingen in de meest perfekt afgemeten verhoudingen voor dubbel gelaagde aanmaak van een eischaal. Hetgeen de logica zelf is voor wie bedenkt met welk doel de calciumverbindingen in eierschelpen gemaakt zijn, en door wie. Op ons hok verkruimelen we de eischaal mee in het zachtvoer, vanaf opkooiing van de koppels tot de pop haar voorlaatste ei gelegd heeft. Nadien enkel opfokvoer zonder vergruisde eierschelpen.

•    Daarnaast zijn er in de handel ook de zogenaamde “vloeibare calciumbronnen” die de jongste jaren naarstig gepromoot worden . Voor de vogels in kwestie die ermee bediend worden echter ook met meerdere “neveneffecten” op termijn. Daarover later meer in een aparte bijdrage.

•    Sepia aanbieden blijft altijd aangewezen, ook al mogen sepia noch grit idealerwijze nooit de allereerste calciumbronnen zijn. De meeste vogels die eierschelpen krijgen, blijven sepia overigens mondjesmaat opnemen. Sepia is immers veel meer dan louter een calciumbron. Kleine fracties hiervan laten opnemen, bezorgt vogels ruim voldoende van de brede waaier aan stofjes die sepia bevat. Deze elementen werken globaal stofwisselingsondersteunend en immuunstimulerend.

•    Anderzijds is voor opname door de vogel het eerste limiterende bestanddeel in sepia wel degelijk natrium. Hier kan geen enkele eivormende / leggende pop naast kijken. Hoezeer de schelpen ook uitgeloogd zijn, elke sepiaschelp bevat verhoudingsgewijs massaal natrium in chlorideverbinding. Te veel zout opnemen is geenszins een zegen voor het metabolisme, en dan al zeker niet voor eivormende / leggende poppen. Zoveel weet iedereen. Dus zal elke pop instinctief haar opname van sepia beperken navenant aan de maximale dosis zout die haar lichaam kan verdragen. Zo simpel als dat.

•    Om deze en andere redenen is het aangewezen om eileggende poppen naast sepia, ook de beschikking te geven over andere natuurlijke mineralenbronnen. En dan zegt het gezond verstand niet in de eerste plaats “grit”, maar wel al gauw “leem en klei”, naast de vanzelfsprekendheid van (telkens vergruisde, nooit tot poeder gemalen) eierschelpen. Groene klei bevat ruwweg 20% calcium, na silicium het sterkst aanwezige element, navenant gebufferd door passende hoeveelheden magnesium e.a..

•    Om de via verschillende wegen opgenomen calcium voor het vogellichaam makkelijker en rendabeler beschikbaar te maken voor eischaalvorming, zal elke verstandige kweker het niet nalaten om gedurende diezelfde periode van eivorming kleine fracties groene planten / driekwartrijpe grassen te verstrekken. Voor deze groene fractie in het voedingspakket van eileggende poppen –met het oog op rendementsvolle kalkassimilatie voor eischaalvorming - bestaat er maar één natuurlijk alternatief dat even rendabel werkt, nl kiemen. Al de rest is van tweede rang en orde.

Beknopt:

Het valt aan te raden om in geen geval extra calcium voor eivormende poppen homogeen (poedersgewijs) onder het zachtvoer te gaan mengen. Op deze wijze schrapt de fokker voor zijn kweekvogels elke mogelijkheid tot keuze om periodiek meer of minder calcium op te nemen. Die mogelijkheid tot keuze blijft wel behouden wanneer eierschelpen grofweg door het zachtvoer gemixt worden.
Beste bronnen voor opname van anorganisch calcium door zaadeters zijn achteréénvolgens : Klei(korrel), leem, eierschelpen, vervolgens pas sepia en grit. Voor de meest optimale kalkassimilatie is meer nodig dan louter een gepaste dosis D3. Iongebonden “vlugge” mineralen uit plantaardige bronnen zijn voor eileggende poppen een grote hulp voor vlotte calciumresorptie bij eischaalvorming. Maar dat hadden slimme fokkers uiteraard al lang voor zichzelf uitgemaakt.

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens -
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com
Tekst : Ivan Lievens [alleen telefonisch - geen mail]

__________________________________________________________

HET VOEDINGS TECHNISCH LUIK, deel 5 :Voeding en hormoonhuishouding bij gouldsmet het oog op stabiele kweekresultaten

2010-04-10T09:50:00.000-07:00

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens
Tekst : Ivan Lievens
0032-(0)53 83 82 24
__________________________________________________________

Gedresseerde Goulds op het Lievens-hok... ? Eén van de talrijke fabelvertellingendie circuleren in gouldjesland

2010-04-05T06:13:00.001-07:00

Lievens-gouldamadines worden nooit afgericht; Lievens-gouldamadines worden nooit "gedresseerd".

~~~~ Forse Gouldamadines ,
Imposante Gouldamadines ~~~~

__________________________________________________________

HET VOEDINGS-TECHNISCH LUIK, deel 4 : Vetzucht versus Vetheidbij gouldamadines

2010-03-27T06:12:00.001-07:00

Inleiding

Een vaste rubriek op voordrachten en lezingen door Ivan Lievens is “Ornithologische media, informatie en desinformatie”. Geheel niet zonder aanleiding, wanneer vrijwel doorlopend is vast te stellen met welke verwarring stichtende inhoud bepaalde "anekdotische publicaties" zonder verificatie blijven verschijnen.

Naast anekdotische fictieverhalen binnen het gouldcircuit, zijn daar eveneens de zogenaamde "verklaringen vanuit autoriteit". Zoals onder meer commercieel getinte uitspraken van professionele voedingsfabrikanten, waar wenkbrauwen spontaan van gaan fronsen.

Uitspraken als axioma’s

In het gouldmagazine “Het Spectrum” viel recent de verslaggeving te lezen van de woorden gesproken door een vertegenwoordiger van een vogelvoedingsproducent. Als commercieel professioneel blijkt deze spreker -met betrekking tot vetzucht bij gouldamadines-, een geheel eigen invalshoek te verkondigen.

2 veelzeggende citaten uit het verslag :

1. “Op een éénvoudige manier kunnen we de vogels (gouldamadines) aansporen om minder te gaan eten. Dit doen we door het proteïnegehalte in het voer te verhogen zonder het vetgehalte te verminderen.......
Kijk maar eens in de sport bij de wielrenners wat zij eten.”

2. “Soms hoor je wel eens kwekers vertellen dat ze hun te vette TT-goulds of kweekvogels een tijd zonder of met weinig drinkwater plaatsen. Let wel dit kan ...”

Beide uitspraken zijn typerend voor een strikt klassiek- theoretische basis; uitspraken die pertinent feitelijkheden loskoppelen uit hun context. Om vervolgens het grote referentiekader onbeschouwd te laten, al dan niet onbewust. Uit vaststellingen blijkt dat dergelijke uitspraken een dwaalspoor uitzetten voor nietsvermoedende liefhebbers. Een dubbel dwaalspoor dan nog, hierboven hapklaar geserveerd door middel van simplistische vergelijking met sportvoeding voor mensen. Precies daar waar het absolute referentiekader voor de gouldamadine in de eerste plaats de seizoensmatige verbondenheid is waarop haar levensritme en verder tevens haar hele wezen drijft : bioritmisch en instinctmatig, met hormonaal triggermechanisme.
Want een wielrenner zit nu éénmaal niet te wachten op het regenseizoen om hormonaal te activeren, vervolgens op zijn fiets te springen en werkinspanningen tot voortplanting te leveren. Een gouldamadine inderdaad wel. In deze context vogelvoeding gelijkschakelen met mensenvoeding levert van bij de start meteen een incorrect referentiepunt met vergelijkingen die niet alleen beperkte inzichten vanwege “vogel-professionelen” blootleggen. Meer nog, indien toegepast zijn dergelijke adviezen tevens op termijn zonder meer gezondheidsbelastend voor de gouldpopulatie op het hok in kwestie. Verder in deze synthese wordt duidelijk waarom.

Vooreerst uitspraak 1 :

“Gouldamadines aansporen om minder te gaan eten door extra eiwit te gaan supplementeren.” (einde citaat)

Minder eten door procentueel meer eiwit dus. Soms inderdaad waar voor bepaalde (sport) mensen. Altijd de doodsteek voor de kweekprestaties en gezondheid van gouldamadines.

Teneinde binnen een nuchter realisme te blijven, is er om te beginnen de wetenschap dat gouldamadines levend op normale bioritmes (zonder verstoring) dienen te kunnen eten naargelang de omgevingsinvloeden en seizoensmatigheid hen aangeeft.

Uitgesproken eiwitgevoeligheid

Vervolgens is daar tevens de uitgesproken eiwitgevoeligheid van de gouldamadine als soort. Wat kortweg betekent dat zelfs een minieme 1% à 2% dierlijk eiwit te veel in het dagelijkse voedingsstramien van elke gezonde gouldamadine, op termijn niet alleen zal leiden tot chronische eiwitvergiftiging, vlugger dan bij andere soorten. Tevens is er in dat geval de vaststelling van tal van stofwisselingsstoringen, gedragsafwijkingen en/of niet-specifieke ziektebeelden die "onverklaarbaar opduiken". Chronische eiwitvergiftiging betekent ten andere ook meteen dat de gouldpopulatie ondertussen voortdurend blootgesteld blijft aan hormonale instabiliteit, door de impact van overmatige eiwitverwerking op het stelstel van hormonale klieren en organen. Waarbij de kweker in praktijk geconfronteerd wordt met nog meer “onbegrijpelijke sociale gedragsafwijkingen” vanwege de gouldamadines in kwestie. Alles is verbonden.

Realisme luidt verder :

Een gezonde gouldamadine in een gezonde huisvesting zet slechts 1 maal per jaar spontaan vetopslag aan. Met name precies wanneer de geslachtsdrift wegebt door langzame sluiting van de hormonaalklieren. Gouldamadines realiseren deze vetopslag net voor de rustfase idealerwijze uit grondstoffen van plantaardige origine, met name in hoofdzaak uit omzetting van makkelijk verteerbare complexe suikers, vooral afkomstig van zetmeelrijke zaden (bijvoorbeeld grassen). Dat is de aard en aanleg van de gouldamadine vanuit haar evolutie binnen het Australische bushbiotoop. Precies vandaar ook haar typering als typische "grasvink".

Precies daarom ook zijn gouldamadines die in de kweek of in de rui zitten, altijd slank tot zeer slank, met matige tot minimale vetreserve dus, mede afhankelijk van gemiddelde omgevingstemperaturen. Gouldamadines die hier individueel van afwijken door extra vet op te slaan terwijl de rest van de populatie minimale vetreserves hanteert, vertellen de kweker dat hun stofwisseling één of meerdere mankementen vertoont. Met andere woorden vertellen deze gouldamadines, ofwel dat ze ziek zijn, ofwel dat ze ziek gaan worden. Dit soort vetheid heet vetzucht. Het vindt ofwel zijn oorzaak in de afwijkende genetische aard en aanleg van de vogel, ofwel in omgevingsgerelateerde stofwisselingsstoringen, bvb in eerste instantie als gevolg van éénvoudigweg gebrekkige individuele huisvesting. Of in de tweede plaats als gevolg van infecties of andere lichamelijk belastende factoren, al dan niet direct symptomatisch vaststelbaar. Vetzucht is derhalve geheel wat anders dan spontaan-hormonaal gedefinieerde, periodieke aanleg van vetreserves naar de rustperiode toe.

Met andere woorden

is daar de éénvoudige vaststelling dat gezonde gouldamadines zonder afwijkingen in hun metabolisme, sowieso vanzelfsprekend “vet worden” op het ogenblik dat zij in hormonale rust gaan. Zo zit een gouldamadine nu éénmaal in mekaar. Tijdens die rustperiode behoort een gouldamadine vet te zitten. Op dat moment extra eiwit aan de gouldamadines gaan opduwen, verstoort niet alleen de werking van de hormonaalklieren, met alle gevolgen vandien. Maar zorgt in het darmstelsel tegelijk voor een berg restafval afkomstig uit incomplete eiwitverwerking; onverwerkt verteringsafval dat op voortdurende wijze de darmfunctie op vele niveau's belast. Alweer met alle gevolgen vandien.

De conclusie is louter vaststelling :

Met uitzondering van de rustfase zal een gezonde gouldamadine altijd matig slank tot zeer slank zitten. Goulds die van dit beeld afwijken, zijn vogels waar op één of ander niveau in hun stofwisseling wat aan mankeert. En wat ook de eventuele remedie voor een dergelijke zieke gould met stofwisselingsmankementen mag zijn, in alle geval zal elke dergelijke, eiwitgevoelige gouldamadine die op dat moment “meer eiwit” wordt opgeduwd, er alleen maar zieker van worden.

Waarbij uitspraak 1 gewogen, en te licht bevonden is.

Dan is er nog uitspraak 2 :

“Vette TT-goulds of kweekvogels een tijd zonder of met weinig drinkwater plaatsen. Let wel dit kan.” (einde citaat)

Hier kunnen we kort zijn : een gouldamadine is geen kanarie. Zoveel weet iedereen.
Vette gouldamadines geheel zonder water zetten, of drinkwater rantsoeneren, kan inderdaad. Alleen is het wel zo dat gouldamadines net de tegenovergestelde reflex hanteren van hetgeen door de spreker-vogelprofessioneel aangegeven wordt. Met andere woorden zullen gouldamadines bij drinkwaterrantsoenering in eerste instantie niet gaan vermageren, maar er daarentegen net alles aan doen om zoveel mogelijk vet op te slaan wanneer op welke manier ook, drinkwaterschaarste zich aandient. Eénvoudige praktijk bevestigt dat gouldamadines zich bij drinkwaterbeperking ogenblikkelijk richten op de meest zetmeelrijke zaden om daaruit triglyceriden te vormen die vervolgens als vetopslag dienen.

Anders gezegd :

“Vette gouldamadines zonder of met weinig drinkwater plaatsen”, laat gouldamadines in de eerste plaats niet vermageren, maar integendeel wel vervetten.

Tegen het tijd dat gouldamadines uiteindelijk ooit vet zouden beginnen te verliezen na rantsoenering van drinkwater door de kweker, zullen deze goulds zich manifesteren,

1. ofwel als vogels met vrijwel onherstelbare gedragsafwijkingen,
2. ofwel als fysiek zeer zieke vogels.

Waarbij uitspraak 2 gewogen, en te licht bevonden is.

Afsluitend

Voeding is inderdaad één van de hoofdrolspelers in het hoofdstuk “gezondheid van gouldamadines”. Anderzijds is ideale voeding voor gouldamadines zelden datgene wat commerciële spelers voorstellen, uitzonderingen niet te na gesproken. Want er liggen wel degelijk (enkele) goede vogelvoedingsproducten in de winkelrekken. Maar het blijven uitzonderingen. Voeding voor gouldamadines behoort in de eerste plaats vanzelfsprekend te zijn. En ongekunsteld. Volgende maand publiceren we op deze pagina een mini-synthese over enkele globale verbanden tussen voeding en hormonenhuishouding. In hoofdzaak enkele van de meest elementaire verbanden zeg maar, die iedereen die zich kweker wil noemen, als minimale kennis uit zijn binnenzak kan tevoorschijn halen.

Link naar voedingsrubriek deel 5 :
"Voeding en hormonenhuishouding
met het oog op stabiel kweekgedrag"

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens -
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com
Tekst : Ivan Lievens [geen mail, alleen telefonisch 0032(0)53838224]

__________________________________________________________

Kadet WitnekDe eerste gould met witbontna 32 jaar gouldkweek op het Lievens-hok

2010-03-13T00:45:00.001-08:00

In januari 2010 kreeg het kweekhok een wel heel speciale gast over de vloer. Voor het eerst in 32 jaar gouldkweek zat er een bonte gould- amadine tussen de uitvliegende nestjongen.

Een opvallende verschijning getooid met een witte band in de nek, horizontaal van links naar rechts lopend over de volledige breedte. Tegelijk zijn zowel bek als nagels bij het uitvliegen helder wit. Voor het overige wijken lichaamskleur en voorkomen op geen enkele wijze af van andere groene nestverlaters op het Lievens-hok.

Na beoordeling van een aantal restkenmerken in het phenotype wordt de jonge nestverlater naar 99% waarschijnlijkheid gedetermineerd als een man.

Noch broers noch zussen van de witbonte vogel tonen enig kenmerk van bontvorming. Het valt niet uit te sluiten dat dit bontkenmerk het hok is binnengebracht via de Oosteuropese gouldamadines die in vorige jaren op het hok zijn ingekweekt en deel uitmaken van de bloedlijn die via tal van uitkruisingen met andere Oosteuropese bronlijnen vandaag een bont jong oplevert.

Ondertussen heeft de jonge gouldamadine ook een naam gekregen, bij monde van ons kleine nichtje die hem “kadet witnek” noemde. Twee snapshot-foto's van de witbonte jongeling hieronder.

__________________________________________________________

RUBRIEK KWEEKTECHNIEK , deel 3 : Luchtvochtigheid op het gouldamadine-hoken parallellen met het moesson-wildbiotoop

2010-02-27T05:26:00.001-08:00

De vraag wordt ons regelmatig gesteld :

Wat is de ideale luchtvochtigheid in een hok gouldamadines ? Het antwoord daarop komt in verschillende luiken :

• Optimaal hygro-verloop tijdens de rustperiode
• Optimaal tijdens de ruiperiode
• Optimaal verloop tijdens de kweek

Met andere woorden, zoals vrijwel altijd bij dergelijke technische vragen omtrent gouldamadines :
Eén pasklaar gemaksantwoord bestaat hier niet. Enkel een genuanceerd antwoord. Navenant gemeten aan de authentieke feitelijkheid van verschuivende seizoens- omstandigheden zoals die zich van oorsprong manifesteren in noordelijk Australië. Een technisch genuanceerd antwoord is in dit kader in alle geval onontbeerlijk voor die categorie kwekers die binnen de beslotenheid van het hok jaarlijks op constante basis tot stabiele resultaten in (natuurlijke) kweek en rui willen komen. Uit de statistieken blijkt dat de oorspronkelijke chronologie van opéénvolgende prikkels via luchtvochtigheidscurves en daaraan verbonden fysiologische processen binnen het gouldlichaam van prioritair belang zijn met het oog op regelmatig en stabiel kweekgedrag binnen de populatie. Het negeren en/of hutseklutsen van deze opéénvolgende prikkels veroorzaakt gemiddeld veel vaker instabiliteit in het kweekgedrag van de gouldamadine dan algemeen wordt aangenomen. Correcte toepassing van de vereiste hygrometrie plus nauwkeurige opvolging van de daaraan verbonden fysiologische nevenaspecten over alle seizoensluiken heen, is derhalve onontbeerlijk voor het behalen van duurzame kweekresultaten met gouldamadines, elk jaar opnieuw.

Meerdere klimatologische decors door opéénvolgende seizoensluiken

Teneinde bij elk van deze luiken de seizoensvoorwaarden qua hygrometrie- verloop op het hok correct in te vullen, volstaat het te kijken naar de chronologische realiteit van het oorspronkelijke gouldbiotoop, waarbij indalende moessoninvloeden door opéénvolgende luchtdrukverschillen een allesbepalende rol spelen. Pas wanneer een blauwdruk hiervan ook op het hok als vanzelfsprekende seizoensevolutie wordt gehanteerd, kan de kweker rekenen op de meest spontane respons van de meest authentiek geïnstalleerde gould- instincten, steeds mooi harmonisch in balans met het tropisch-subtropisch klimaat specifiek eigen aan het noordelijkste deel van Australië, onder invloed van de moessonwolken die elk jaar weer van over zee door luchtdrukwisselingen worden aangevoerd.
Binnen dat tropisch-subtropische kader verlopen de seizoenen in de Northern Territory van droog - droger - droogst- vochtigst - minder vochtig - minst vochtig - droog-droger-droogst. Steeds met plots- bruuske overgang van droog naar nat. Steeds stap voor stap In die gegeven volgorde. Dan pas is de cirkel compleet. Dan pas is er de vanzelfsprekende prikkel-respons die de gouldamadine achteréénvolgens aanzet tot rust – kweek - rui – rust enz....

Om hier een compleet zicht op te krijgen, aanschouwt de kweker wat er in het wildbiotoop van de gouldamadine gebeurt via evoluering van de vochthuishouding, net voor het kweekseizoen begint. En hoe het verdere verloop zich aandient, met welke gevolgen.

Situatieschets als volgt

Eind augustus is het reeds weken aan een stuk extreem warm geweest in het Australische bush-biotoop van de gouldamadine. Juni, juli en augustus zijn bovendien zonder neerslag gebleven. Aan het eind van augustus staat de Australische bushgrond droog- rood, het hemeluitspansel nog steeds effen blauw, met letterlijk geen wolkje aan de lucht. De verzengende zon brandt genadeloos en verschroeiend. Ze verschraalt het landschap, dat nog slechts een verarmde indruk geeft met een povere begroeiing zonder groene grassen, seizoensbloemen of seizoenskruiden. Relatieve luchtvochtigheids- waarden overdag balanceren op zijn hoogst rond de 30%. Afhankelijk van het plaatselijke reliëfgegeven soms wel nog een stuk lager. In deze schrale periode is de natuur kalm, gereserveerd, vooral afwachtend. Zo weinig mogelijk inspanning is hier aangewezen. Dit is voor de gouldamadine immers de rustperiode. En meteen ook de gedwongen wachtperiode. Hier valt niets te winnen. Enkel eigen lijf en leden. Nu telt alleen het eigen overleven. Van voortplanting is in deze omstandigheden geen sprake.

Verandering van decor

Tot even later het scenario verandert. In een minimum van tijd. Vrijwel meteen ook het decor verandert. Vanuit de Indonesische archipel komen door luchtdrukwisselingen massaal wolken indalen, met daarbij ingrijpende luchtdruk- verschuivingen aan de noordrand van het Australische continent. Reeds bij deze eerste prikkels verandert op slag het gedrag van de gouldamadine, die vanaf nu de zoektocht naar een partner inzetten. Om vlak daarop samen op zoek te gaan naar geschikte nestgelegenheid. Want elke gouldamadine weet het : binnenkort komt er voeding in overvloed.

Op het ogenblik dat de wolkenmassa dermate verzadigd is dat de regensluizen openvallen, begint het moessonseizoen. De moesson brengt water naar Noord-Australië. Water brengt hernieuwd leven. Eerst komt flora. Op jonge flora volgt even later microfauna : een hernieuwde golf van insectenleven dient zich aan. De vaststellingen voor de gouldamadine als soort doorheen haar evolutie zijn op dit vlak altijd zeer duidelijk geweest : Hernieuwde aanwezigheid van water is vast gekoppeld aan vers voedsel uit hernieuwde plantaardige en dierlijke bronnen. Het triple-gegeven van water, groen en insecten, volgend op een blank bord van schraalheid en schaarste, vormt derhalve op deze wijze de drievoudige sleutel voor hormonale drift en voortplanting.

Tête à queue

Vrijwel van de ene dag op de andere is er dus water. Veel water. Water dat zich een weg heeft gebaand naar de laagst gelegen punten. Kreekjes, poelen en vijvers zijn volgelopen. Daarin volop aanwezigheid van massa’s halfverteerd plantenafval van het vorig seizoen, dat door de waterstromen naar de verzamelbassins wordt meegevoerd. Tegelijk navenant aan de stijging van het waterpeil in de poelen vermindert de electrische geleidbaarheid van het water door steeds oplopende verdunning van de mineraleninhoud. Enerzijds vermindert op deze manier de alkaliteit van het samengestroomde water. Terwijl anderzijds tegelijk op een korte tijdspanne van enkele dagen het water lichtjes aanzuurt door de chemische ontleding van bijeengestroomd plantaardig afval. Niet enkel kwalitatieve aspecten van het water veranderen. Hetzelfde geldt voor de luchtkwaliteit.

Gewijzigde luchtkwaliteit

Samen met al dat water op de grond, is er ook aanzienlijk meer water in de lucht. Op zijn minst dubbel zoveel dan voorheen. Met een verschoven luchtkwaliteit. Voller. Rijker. Hoogwaardig geïoniseerd door electrische ontladingen tijdens het moessongebeuren. Luchtvochtigheden reiken aanvankelijk tot 85- 95%. Wanneer dan weer de zon door de wolken heen breekt, gaan de temperaturen weer opwaarts, gemiddeld een stuk hoger dan 25°C. Even later pieken tot 35°C, soms meer, afhankelijk van het plaatselijk reliëfgegeven. Waarna de hygrometrie zich langzaam stabiliseert. Naar gematigder waarden, afhankelijk van het dag- en plaatsgegeven.

Hormonale activering en sexdrive

Naast de drievoudige voortplantingssleutel water-groen-insecten, is er daarnaast de zeer belangrijke fysische koppeling tussen overvloedige aanwezigheid van drinkwater in poelen en kreken enerzijds, en anderzijds een drastisch verhoogde luchtvochtigheid. Die zeer hoge luchtvochtigheid, specifiek volgend op een middellange periode van lage luchtvochtigheid, vormt meteen de tweede uiterst belangrijke sleutel tot “voorplanting-zonder-aarzeling”. Want alleen dan is er voor de gouldamadine geen enkel twijfel, alle klimaatsvoorwaarden om een volgende generatie nestjongen op adequate wijze groot te brengen, zijn aanwezig. Nu is het tijd om te handelen.

Bij al deze hernieuwde uitbundigheid qua drinkwater, voedselaanbod, en verhoogde luchtvochtigheid, gaan alle gouldamadines als ware opportunisten naarstig aan de kweek. Want het vruchtbare seizoen blijft immers niet duren. Net zolang de lucht vochtig genoeg blijft, betekent dat ook dat er tevens voldoende water in poelen en kreken voorradig is. Met daarnaast de vernieuwde flora en microfauna die als voedselbronnen aanwezig blijven. Tot zolang deze voorwaarden vervuld blijven, kunnen jongen grootgebracht worden. Elke gouldamadine weet het. Respectievelijk een grote en kleine moesson-golf zal voor gelegenheid tot voortplanting zorgen in de weken en maanden die volgen. Nadien is dat liedje afgelopen.

Hormonale deactivering

Zodra de luchtvochtigheidscurves op constante wijze over langere periodes steeds grotere dalingen gaan vertonen, terwijl ook dag en nachtverschillen in luchtvochtigheid steeds groter worden, weet elke gouldamadine dat ze haast moet maken. Want het einde van het vruchtbare seizoen, is meteen ook het einde van het kweekseizoen.

Weldra gaan hygrowaarden alweer richting 30- 35% gemiddeld op dagbasis. Nu en dan duikt de luchtvochtigheid overdag extreem laag. Water- reservoirs verkleinen zienderogen. Ondertussen zijn hormonale klieren gedeactiveerd en is ook de rui al lang volop ingezet. Resterende zaden- en vruchtenopbrengsten worden gretig verbruikt in het dagelijks dieet, want dierlijk eiwit uit insecten is schaars tot zeer schaars geworden.

Even later blijven hygrowaarden overdag constant laag. Het uitpansel is weer zonder onderbreking strak hemelsblauw, zonder nog één enkel wolkje aan de lucht. Alle gouldamadines zetten er nu zoveel mogelijk spoed achter. De ruisnelheid wordt opgedreven waar en indien mogelijk.

Want even later volgt alweer de droge, barre, schrale seizoensperiode. Waarbij elke gouldamadine zal trachten overeind te blijven. Overleven wordt dan prioriteit. En dus is het zaak om vlug-vlug nog zoveel mogelijk voorraad in te slaan. De gouldamadines die de meeste zetmelen via graszaden en andere plantaardige bronnen weten te verwerven, zetten onmiddelijk het meeste vet aan door makkelijke koolhydraten in de vertering op éénvoudige wijze naar trigliceriden om te vormen. Die gouldamadines die er op deze cruciale momenten het vlugst in slagen om de grootste vetreserves op te bouwen, dragen niet enkel de meeste reserve-energie met zich mee, maar tegelijk in die vetstructuren meteen ook de grootste reservevoorraad aan levensbelangrijke hulpstoffen als vitamines, mineralen en een massa andere bio-actieve elementen die de gouldamadine tijdens haar wacht- en rustperiode moet vrijwaren van "dik bloed" en de lichaamsconditie bij langdurige voedselschaarste op peil moet houden.

In de marge

Vandaar ook dat kwekers met zicht op zaken nooit zullen overwegen om vet zittende gouldamadines in rust te gaan supplementeren met industrieel gecoatede vitamines uit flesjes of potjes. Zou dat toch gebeuren dan zullen die gouldamadines verhoogde kans maken om,

• ofwel in de weken daarop een (niet specifiek) ziektebeeld te ontwikkelen (ziek te worden),
• of nog meer waarschijnlijk, tijdens de daarop volgende kweek hormonale instabiliteit (onevenwichtig kweekgedrag) te gaan vertonen.

De conclusie is duidelijk. Als oorzaken van afwijkend broedgedrag en slechte kweekprestaties, zijn er naast genetisch bepaalde onbekwaamheid (plus daarnaast sociale foutconditionering en/of overige verkeerde inprentingseffecten), zijn er dus bij vaststelling van instabiel kweek- en voedstergedrag van gouldamadines vaak genoeg termijnoorzaken van louter fysisch-voedingsgerelateerde aard aan te wijzen. Met andere woorden : Eveneens binnen dit gegeven zal gebruik van industrieel aangemaakte vitamines, antibiotica en overige pharmaceutische chemo, in de gouldamadine vaker dan algemeen wordt aangenomen , als het ware een tijdbom voor hormonale instabiliteit en slecht broedgedrag installeren. Wanneer die tijdbom in schijnbaar conditioneel perfekte gouldamadines uiteindelijk afgaat, is er de vaststelling dat de betrokken verzorgers meestal vergeten om de hand in eigen boezem te steken. Worden vervolgens de vogels met de vinger gewezen. En vaak als onberekenbaar / onbetrouwbaar gebrandmerkt, terwijl in dat specifieke geval foute verzorging en behandeling van de gouldamadines aan de basis ligt.

Een gewaarschuwde kweker is er 2 waard.

Afgeleiden (zoals van toepassing op het Lievens-hok)

Beknopt - schematisch :

• Hygro tijdens rustperiode : Tijdens de zomerperiode blijven hygrowaarden op het hok zo laag mogelijk, best nooit boven de 55-60% indien haalbaar. Tevens geen badwater tijdens laatste 4-6 weken voor de kweekstart.

• Hygro tijdens de kweek : Bij aanvang medio tot eind september explosief naar 80-85% en meer gedurende kortere tijd (1 à 2 weken); vergezeld van uitbundige badwater- voorziening plus hevige actieve ventilatie tijdens die eerste 14 dagen. Vanaf vast broeden gaat hygro ideaal naar 62% tot max. 72% overdag; ’s nachts mag het gerust 10% hoger (soms meer), terwijl de temperatuur ’s nachts best minimaal 4-5 tot maximaal 8-9°C zal dalen. Alternerende verschillen in luchtvochtigheid en temperatuur tijdens dag en nacht, zijn voor elke gouldamadine met intakt instinct authentieke prikkels en derhalve een voordeel, dus zeker geenszins een nadeel.

• Hygro tijdens ruiperiode : gelijkmatige periodes met 60% en minder geeft hier evenmin enig nadeel maar wel degelijk een voordeel, want de ruifase verloopt vlotter, zonder tijdelijke remmingen, noch opschortingen. Naar einde rui toe (net vóór de rustperiode) regelmatige en stabiele luchtvochtigheid van 50% of minder, waarbij uiteraard tegelijk elke badgelegenheid wordt onthouden --of geminimaliseerd, bijvoorbeeld tot maximaal één (1) minuut om de drie (3) dagen-- ; periodieke minimalisering van badwater, zowel als kort-occasionale rantsoenering van drinkwater versnelt het einde van de ruifase.

Afsluitend

Alles is verbonden.
Hoe vlotter gouldamadines ruien op basis van laag gehouden hygrowaarden, des te spontaner zullen ze even nadien vetreserves beginnen aanzetten. Hoe spontaner gouldamadines op dat moment rustvet gaan aanleggen, des te beter de jonge vogels tegelijk de hormonale klieren gesloten kunnen houden (en vice versa). Hoe dieper gouldamadines zonder oponthoud hormonaal ontkoppelen en in rust gaan, des te stabieler en voorspoediger zal ook de daaropvolgende kweek verlopen. Dan pas is de cirkel rond.

Gouldians at water hole in Wyndham, west of Northern Territory - photos with courtesy of Bill Van Patten -
click to enlarge

Tekst : Ivan Lievens [tel. 053 83 82 24]
Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com

__________________________________________________________

Technical Column , part 2 :A word on melanotic blue-breasts

2010-02-19T00:48:00.000-08:00

Photo by Arlene Martin, California

" Real " ???
blue-breast ? or merely temporary
"accident" ?
°°°°°°°°°°

Melanin is made up out of tyrosine, which is an amino acid. When an overmelanisation of the bird's feathers is established, with black spots or entire fields of black pigmentation (and/or enlarged optically blue areas) in the neck or back zone feathering, this is mostly due to a dysfunction in the tyrosinase phase with the enzym in question having been too active, urging the metabolism to overproduce black melanin. Although this extra produced eumelanin is mostly seen to settle down in the back and neck zone, some fractions of it can equally find their way through towards the breast zone.

Overmelanisation can be triggered by a number of environmental factors at the level of housing and feeding, but statistically speaking, lying at the very basis of this phenomenon are 2 main factors :

1. an insufficient balance in assimilating required nutritional elements from an early age on, whatever the direct cause, especially at the level of protein assimilation.

2. Also a specific disbalance in several b-vitamins (especially B12) and/or some other crucial bio-active elements during youth moulting, can even more advance and promote a dysfunction in the tyrosinase phase, resulting in an overproduction of eumelanin (black pigment).

Although one year old normal coloured gouldians can also in a later stage of their life become melanotic in appearance –as a result of metabolic imbalance due to fi sickness episodes or straight onesidedness in feeding approaches during moulting- , it has to be said that most melanotic birds are of an age younger than 1 year. In most cases these melanotic birds often show a less stable health condition. When introduced into larger aviary populations of gouldians, these melanotic birds are more frequently and more rapidly the victims of picking by other gouldians (mostly as the population steadily gets more hormonally active.)

Tyrosine also being a precursor to hormones, in most cases melanotic blue-breasts will regularly display deviating hormonal activity and irregularities in breeding behaviour. If they are at all up to any breeding activity to begin with. When not kept separated from other gouldians and given special attention and pampering, these birds again are also more likely to develop stress related health problems as a spin off result of these hormonal deviations.

Up until this day we ourselves have nowhere in the world ever seen a genetically determined and stable blue-breast appearance deserving to be called "mutation". Nor have we ever encountered a blue breast gouldian capable of effectively producing regular blue breast offspring. This much being said it is equally to be added that no doubt the day will come that genetically stable blue-breast gouldians will emerge, carrying in themselves the ability to filter out brown phaeomelanin pigment at the level of the breast zone and/or replacing it by, or reforming into black pigmentation due to higher levels of pigment oxidation capabilities. Optically providing a blue breast zone with the gouldian at the same time being able to pass it on to the next generation.

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens -
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com
Tekst : Ivan Lievens [alleen telefonisch - geen mail]

__________________________________________________________

2+1 gouldmannen EK 2008 + EK 2009met 25% Pelhrimov --- éénmalig

2010-02-13T04:27:00.000-08:00

Gouldveiling per 30 juni 2010 -
Eénmalig en bij opbod, om stipt 13u00 :
2 gouldmannen met 25% Pelhrimov --- EK 2008 + EK 2009
daarnaast te ruilen : 1 gouldman met 25% Pelhrimov --- EK 2008

Meer lezen...

~~~~ Forse Gouldamadines ,
Imposante Gouldamadines~~~~

HET VOEDINGS-TECHNISCH LUIK, deel 3 : Voederinsecten voor zaadetersuit tropen en subtropen

2010-02-06T01:51:00.001-08:00

Als voederinsecten voor kwekende zaadeters van tropische en subtropische origine worden in hoofdzaak doorgaans pinkies, buffalo’s en meelwormen aangewend.
Vaak vallen er vragen als:

1. wanneer gebruiken
2. hoeveel gebruiken
3. welke gebruiken

Voedingswaarde bepalen

Om op deze vragen tot een afdoend antwoord te komen, dient op de eerste plaats "de aard van het beestje" gekend te zijn. Welke analysewaarden spelen een rol van belang bij gebruik van voederinsecten ?

• In de eerste plaats dient er gelet op de procentuele vetfracties van de aan te bieden voedseldieren. Zo zijn bvb pinkies en vooral meelwormen beduidend vetter dan buffalo’s.

• Ten tweede is uiteraard de gemiddelde eiwitfractie bij elk van de onderscheiden soorten insecten van minstens even groot belang. Buffalo’s en meelwormen tonen een hoger eiwitgehalte dan pinkies.

• Vervolgens let de kweker tevens op de verhouding / balans tussen benutbaar eiwit en vetfractie van aangeboden voedseldieren. Exacte waarden bij analyse hiervan zijn uiteraard voor een groot deel afhankelijk van de subspecies zowel als van het soort voedingsbodem waarop voederinsecten gekweekt zijn. Hoe rijker de voedingsbodem der insecten, des te hoogwaardiger de voedingsanalyse der insecten kan oplopen.

• Gekoppeld aan de kwaliteit van de vetfractie en daarin opgeslagen hulpstoffen, is finaal ook van belang : de verhouding tussen beschikbare calcium-magnesium enerzijds, zowel als anderzijds de beschikbaarheid van fosfor die in de meeste voederinsecten relatief hoog oploopt. Waarover hieronder meer in een aparte paragraaf.

De typering van de eiwit-vet-balans in voederinsecten, samen met de specifieke structuur van de eiwitten en vetten zelf, is van grote invloed op vele niveau's van de lichaamsstofwisseling. Zeker ter hoogte van de hormonaal werkende klieren en de direct ondersteunende organen, zowel als -last but not least- het zenuwstelsel, dat uiteraard direct verbonden is met het hormoonstelsel. Met andere woorden is deze eiwit-vetbalans zowel kwalitatief als kwantitief van uitgesproken invloed zowel op de hormonale activiteit / voortplantingsdrang die de vogels vertonen, als tevens ondermeer van invloed op de stabiliteit van het ouderlijke voedstergedrag tijdens de opfokperiode.

Daarnaast speelt vanzelfsprekend niet enkel louter energie t.o.v. eiwitfractie hier een gewichtige rol. Tevens is prioritair :

• 1. hoe vetter de voedseldieren, des te trager doorgaans de stofwisseling / vertering - tevens des te langzamer en moeilijker afvoer van zuurresidu’s -; in een latere fase in toenemende mater des te problematischer de splitsing / vertering van eiwitten - met als gevolg gestaag toenemende stapeling van metabole zuurafvaloverschotten -.

• 2. hoe vetter de voedseldieren, des te hoger gehaltes van vetoplosbare vitamines; niet enkel A en E, ook vooral meer direct hormonaal gerelateerde D3 (dus indirect ook relatief grotere kans op verstoorde cortisol-aanmaak en des te vlugger afwijkend nest- en voedstergedrag)

Calcium-fosfor balans

Evenzeer onlosmakelijk verbonden met de driehoekswerking van vit.A – vit.D3 – vit.E , is de driehoek calcium-fosfor-magnesium.
In voederinsecten ligt de calcium-fosfor-balans allerminst ideaal voor kwekende vogels en hun opgroeiende jongen. Zo bijboorbeeld laten meelwormen en buffalo’s bij analyse zes (6) tot zeven (7) keer meer fosfor vaststellen dan ze calcium bevatten. Daar waar voor kwekende vogels evenwichtiger waarden dienen nagestreefd te worden. Een optimale Ca-P-verhouding in opfok voor opgroeiende jongen beloopt plusminus 2-1. Tijdens het leggen loopt een optimale calcium-fosfor-balans al gauw op tot 6-1 en 7-1. Globaal gesproken kan men stellen dat sprinkhaan- en krekelsoorten grosso modo een betere (lees "minder slechte") Ca-P-balans aanhouden dan keversoorten en hun larven (zoals buffalo-meelworm-morio). Deze laatstgenoemde types voederinsecten hebben de minst optimale calcium-fosfor-balans. Vliegensoorten en hun larven doen het op dit vlak nog een trapje beter (lees "minder slecht") dan sprinkhanen- en krekelsoorten : zo scoren vliegenmaden wat betreft Ca-P meestal 1-2 tot zelfs 1-1, afhankelijk van de soort. Ook bij pinkies liggen deze uitéénlopende calcium-fosfor-verhoudingen dus iets minder uitgesproken. Er bestaan zelfs (uitheemse) vliegensoorten wiens maden een absoluut ideale calcium-fosfor-balans waarborgen tijdens de groeifase van jonge vogels (en voor volwassen vogels). Hoewel dus pinkies weliswaar minder problematische Ca-P-verhoudingen laten registreren, toch dient ook daar een aanpassing te worden voorzien door occasionele bepoedering; bij voorkeur met gemalen of geraspte sepia. Aan levende buffalo’s en meelwormen kan men een stukje sepia verstrekken, best licht vochtig. Na verloop van tijd blijft hier alleen de harde buitenschil van over. Het zachtere gedeelte van de sepiaschelp wordt door buffalo’s en meelwormen volledig uitgevreten. Vooral wanneer de sepia zich een nachtje heeft kunnen volzuigen met water. Wanneer men de schelpen vervolgens een nachtje laat uitlekken, zijn ze hapklaar voor de gretige buffalo’s en meelwormen.

Ter overweging : Vet - Vetter - Vetst

Netto cijfers op een rijtje

______________% eiwit______________% vet_____
meelworm-------17,5 à 18,0 ------------ 12,5 à 13,0
pinkies-----------15,0 à 15,5 ------------ 11,0 à 11,5
buffalo-----------17,5 à 18,0 ------------   7,5 à  8,0
___________________________________________

Na verrekening geeft buffalo zichtbaar de betere coëfficiënt voor kleine zaadeters. Hetgeen buffalo’s bij uitstek beter geschikt maakt voor vele kleine exoten-zaadeters zoals gouldamadines en overige Australische prachtvinken van dezelfde grootte. Vanzelfsprekend eveneens voor papegaai amadines, Afrikaantjes, en andere. Zelfs voor toepassing bij de meeste Europese zaadeters vallen buffalo's te verkiezen (eerder dan meelwormen).

Matig met pinkies

Tijdens de kweek- en opfokperiode kleine aanvullingen met pinkies om de andere dag, geeft aan azende moeders en vaders een net iets groter "comfortgevoel", met name door de iets bredere fractie vetten in pinkies. Vooral in die kweekomgevingen waar geen constant hoge temperaturen heersen, kunnen pinkies precies om die reden nuttig zijn als bijvoedering. Echter om deze reden evenzeer feitelijk : Hoe warmer de kweekomgeving, des te vlotter een extra driftreflex kan verwacht worden bij aangehouden supplementering met pinkies. Staan er daarnaast tegelijk ook buffalo's (met hogere eiwitgehaltes) op het menu, dan is de relatieve kans op een nóg steviger driftreflex -die de oudervogels mogelijk totaal over het paard tilt- zeer reëel. Jongen uitgooien, te veel aggressie tussen de oudervogels, steeds herhaalde nestbouw en/of nestafbraak, of andere nare gevolgen zijn in dat geval niet geheel uit te sluiten.

De brede vetfractie in pinkies heeft nog andere gevolgen : dagelijks pinkies verstrekken bezorgt nestjongen ook vlugger "extra volle vetkussentjes" links en rechts van stuit. Wat in bepaalde omstandigheden een goede zaak kàn zijn, maar iets later even goed een nadeel kan worden voor een lichaamsstofwisseling onder druk. Door het opnemen van relatief veel pinkies zullen bijvoorbeeld eiwitgevoelige zaadeters als twatwa's niet enkel nóg vlugger superhitsig worden. Maar tegelijk eveneens nog vlugger dan anders reeds het geval zou zijn, zullen deze twatwa's veelal jicht ontwikkelen in knie- en voetgewrichten, in het merendeel van de gevallen vaak voorafgegaan door schilferende loopbenen en/of zogenaamde kalkpoten, al dan niet vergezeld van zichtbare uitwassen door onderhuidse stapeling van achtergebleven zuurrestafval uit onvolledige eiwitverwerking. In zulk geval zijn dergelijke gezwellen met name veelal zichtbaar op en rond de voetzolen en de tenen.

Verband tussen verse plantaardige voedingsbronnen
en intensieve eiwitvertering
Vooral zaadetende vogels die zich vanuit gebrekkige voedingspatronen verstoken zien van chemische neutralisers zoals bijvoorbeeld methylverstrekkers (methyleringsbronnen) en/of organisch silicium en/of specifieke zoutverbindingen (vooral afkomstig uit verse, plantaardige bronnen) ontwikkelen bij eiwitovermaat en/of gebrekkige eiwitvertering veelal "vertraagde symptomen" van een stofwisseling onder overdruk. Met name een grote voorbeschiktheid/gevoeligheid voor verschijnselen als schilferende loopbenen en/of kalkpoten, al dan niet vergezeld van jichtsymptomen en/of zichtbare uitwassen met uraatgezwellen, zijn dan niet uitzonderlijk. Deze mechanismen steken nog eens zo vlug de kop op wanneer de stofwisseling langer dan enkele dagen onder extra druk komt te staan, zoals in het hierboven beschreven geval bij verstrekking van "voluit pinkies" (en inderdaad ongeveer gelijklopend evenzeer bij "voluit meelwormen"). Voeding kan soms wel eens complex ogen, met gevolgen van gevolgen, van dan weer andere gevolgen. Maar tegelijk is voeding ook simpel-éénvoudig met een bekende moraal : "Wat in wezen nuttig en goed kan zijn, wordt al vlug een slechte zaak, op het moment dat mensenhanden overdreven éénzijdig gaan voederen."

Hormonale hoogspanning

Voorzichtigheid met "vette" voederinsecten is in dit verband aangewezen. Wanneer vet- gehaltes van insecten hoger oplopen dan 7%- 8% en tegelijk gekoppeld worden aan hoog- waardig benutbaar (dierlijk) insecten-eiwit,      krijgt    het hormonaalstelsel bij veel zaadeters van tropische origine een bombardement van prikkels te verwerken.      Op deze manier kan
"net-iets-te-veel-comfortgevoel"     onverwacht verraderlijk omslaan
en uitdraaien in een schijnbaar onstuitbare driftreflex bij de oudervogels. Terwijl tegelijk de jongen in hun metabolisme voordien reeds slachtoffer zijn geworden van vroegtijdige en conditiebelastende zuurstapeling. Hoog aan te bevelen is derhalve een constante observatie van de vetreserve der jongen, zowel als onberispelijke opvolging van gedragssymptomen bij oudervogels.

Dezelfde waarschuwing met betrekking tot “driftreflex” geldt bij gebruik van meelwormen. Meelwormen zijn om verschillende redenen minder geschikt voor kleine zaadetende exoten.
Hoewel moet gesteld dat de meeste kwekers wel degelijk goed op de hoogte zijn van het “ophitsend effect” dat meelwormen bij kweekvogels teweegbrengen. Anderzijds is het een vaststelling dat veel kwekers hetzelfde ophitsend effect op kleine zaadetende exoten (van tropische en subtropische origine) door dagelijks gebruik van pinkies meestal onderschatten.

Ruifase zonder insecten

Uiteraard dienen voederinsecten bij typische zaadeters voorbehouden te blijven voor de kweekperiode. Tijdens de rui van typische zaadeters verschuift de klemtoon naar vooral plantaardige eiwitbronnen. Derhalve verdwijnen insecten op dat ogenblik van het menu. Zonder deze extra "dierlijke voedingsprikkel" zal het ruiproces van zaadetende exoten uit tropen en subtropen in de regel overigens spontaner opstarten en vlotter evolueren. Anders gezegd : een vlotter verloop van de ruifase verkrijgt men niet mèt constant veel insecten op het menu, maar wel degelijk afbouwend naar uiteindelijk een ruimenu zónder insecten.

In de marge

Vandaag zijn heel wat soorten voederinsecten in diepvriesvorm te verkrijgen in de handel. Hoewel dat zeker voor pinkies een uitgesproken voordeel betekent, zijn er anderzijds heel wat voordelen verbonden aan het levend voeren van ondermeer buffalo's en meelwormen. Meer hierover in een latere bijdrage.

Kernidee als afsluiter

Voor bijvoedering aan kleine exoten zit men als kweker vrijwel altijd safe en stabiel met buffalo's. Met pinkies en met meelwormen zal de kweker voorzichtiger omspringen in zijn dosering, steeds in evenwicht met de geldende omgevingsklimatologie, tevens gekoppeld aan de beschikbare leef-en vliegruimte van de kweekvogels.

Voor verdere informatie omtrent eiwit van dierlijke oorsprong, zie tevens deel 2 van Het Voedingstechnisch luik :

Dierlijke eiwitbronnen in opfok van zaadeters

Veel succes

Tekstbewerking : Lester-Lawrence Lievens -
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com
Tekst : Ivan Lievens [alleen telefonisch - geen mail]

Eénmalig per 30 juni 2010 :veiling op aanvraag :2 gouldman EK 2008 en EK 2009

2010-02-05T12:59:00.000-08:00

NOOT VOORAF : betreft nakweek 75% Lievens-lijnen met 25% Pelhrimov-roots (Tjechië) = uitkruising met volle evenknie-goulds

• Op aanvraag bij opbod geveild : 1 kweekman EK 2008 ok-witborst en 1 kweekman EK 2009 ok-paarsborst , uit Lievens-stamlijnen LB179 - 230/391.

Veilingdag (voor ingeschrevenen) op 30 juni 2010 - 13u00 tot 14u00. Bestemd voor hen die het hok kennen (=in het verleden reeds bezocht hebben); Inlichtingen telefonisch. Kans en gelegenheid voor elk gelijk.

• Tegelijk te ruil aangeboden : 1 kweekman EK 2009 zwartkop-geelsnavel paarsborst, uit Lievens-stamlijnen ring-stamnummer LB179 - 230/391.

Ruildag (voor ingeschrevenen) op 30 juni 2010 - 14u00 tot 15u00; bestemd voor hen die het hok kennen (=in het verleden reeds bezocht hebben); Inlichtingen telefonisch. Kans en gelegenheid voor elk gelijk.

Nieuwe rubriek : Gouldjes in Fabeltjesland, deel 1 :"Koudbroed.... en Spraakverwarring"

2010-01-23T00:47:00.000-08:00

Er was eens...
Koudbroed...

Elk fenomeen, hoe raar ook het fenomeen op zich, heeft zijn oorsprong. De spraakverwarring met betrekking tot de koudbroed- historie vormt daar geen uitzondering op.

Terwijl er op het eigenste en zelfde moment in België en Nederland daadwerkelijk     enkele    fokkers    tijdens    het    winterseizoen systematisch generatie na generatie   gouldamadines kweekten op verlaagde temperaturen tussen 10°C en 16°C, waren er in Nederland een   groepje    gouldkwekers    die    zichzelf    orakelend      als zogenaamde "koudbroedkwekers" begonnen te kwalificeren... omdat ze zomerkweek bedreven.... Bij zomers-gematigde waarden, tot hoog        oplopende        zomer temperaturen. Zelfs bij zomerse strand-      en      bikini  -  hitte, wanneer zowel Belgische als Nederlandse      stranden      vol puffende   zonnebaders   liggen. Dan   pas   verklaren   zonne- kloppende "koudbroed kwekers” zichzelf actief.      De scherpe inhoudelijke tegenstelling is klaar : Koud - Wanneer - Warm.

Inhoudelijke tegenstelling
Nochtans stond en staat voor de laatstgenoemde groep fokkers "koud kweken" dus gelijk aan "zomers warme kweek met gouldamadines". Ook    al    blijven    die   zomer- temperaturen    van    een   matig gemiddelde rond de 18 à 20°C. Of zelfs   al    lopen    die zomerse temperaturen   op   tot   tropische waarden van 30°C en meer...     Voor die zomerkwekers heette dat "koud kweken"... Op dat ogenblik rijst de vraag bij dergelijke grote, inhoudelijke tegenstelling : " Is dit nog langer consequent taalgebruik ? ".

Consequent taalgebruik is anders.
Het   allereerste    criterium    van consequent taalgebruik   is er op gericht om de communicatie tussen gesprekspartners     te     verhogen. Termen lanceren die binnen het desbetreffende gegeven verwarring zaaien,   valt buiten het eerste criterium        van        consequent taalgebruik.   Derhalve zegt   het gezond   verstand : "koud kweken" = kweken bij verlaagde omgevings- temperaturen. Die tot nader order in West-Europa geenszins   gelijk    staan    aan courante zomerse waarden.

Koudbroed = koud kweken
Koudbroed    staat     derhalve gelijk aan het realiseren van systematische   nakweek   met gouldamadines bij gestuurd verlaagde      indoor      kweek- temperaturen.     Met     name vooral in broedmilieus waar de gemiddelde           omgevings- temperatuur constant minder dan 15°-16° beloopt.

Ingewijden beseffen immers ten volle dat hier op het niveau van klimatologische omgevingsdruk, voor de kweekpopulatie de grens ligt tussen doorsnee druk en verhoogde druk op de ketel. Want éénmaal onder de 16°C in een indoor kweekomgeving, wordt de snedige realiteit van bruusk en hoog oplopende hygrowaarden meteen duidelijk. Even snedig en duidelijk als de bijwijlen grote dag- en nachtverschillen in temperatuur en luchtvochtigheid zoals de gouldamadine die van origine kent in haar oorspronkelijke, Australische biotoop.

Even duidelijke gevolgen
Even    duidelijk    zijn    de onmiddellijke gevolgen voor de energiebalans van de hormonaal geladen vogels op het kweekhok.     Want vandaag de dag beschikken de        meeste         lijnen gedomesticeerde gouldamadines helaas niet meer   over   de spontane lichaamsdynamiek die de gouldamadine binnen haar Australische wildbiotoop van oorsprong in staat stelt om grote dag-nacht-temperatuurverschillen van 20°C en meer te overbruggen. Zonder daarbij in te leveren aan efficiëntie in handhaving van de energiebalans. M.a.w., Vandaag is er de simpele vaststelling dat veruit de meeste gedomesticeerde gouldamadines vanuit hun achtergrond van bepamperde "serre-plantjes", eens ze hormonaal actief worden (in de kweek zitten), hun energie-huishouding nauwelijks of niet in balans kunnen houden bij dagelijks op en neer dansende luchtvochtigheids- waarden, in combinatie met een gedaalde omgevingswarmte. Er zijn vandaag heel wat bloedlijnen gouldamadines die het niet meer aankunnen. Er zijn daarnaast eveneens gouldamadines die het wel nog steeds aankunnen. 't Is maar zo simpel als dat.

Koudbroed samengevat

· De term "koudbroed"
is allerminst geschikt om een kweeksysteem te identificeren dat reilt en zeilt bij de gratie van zomerse temperaturen, hoe hoog die ook oplopen, of hoe matig warm die ook blijven. Van "koud" is hier geen sprake.

· Kweken tijdens de zomer,
of het nu binnenshuis is of in buitenvolières, heeft allerminst te maken met koud fokken. Maar heet vanzelfsprekend zeer passend "zomerkweek". Westerse zomers kwalificeert men tot nader order als gematigd warm, niettegenstaande de voort- schrijdende klimaatsopwarming. Van "koud" is hier geen sprake.

· Echte koudbroed of koudfok gouldamadines
zijn vogels die bewezen bekwaam genoeg zijn om zich indoor te laten kweken op winterse binnentemperaturen lager dan 16°C. Van "bepamperde serre-plantjes" is hier geen sprake. Ruim 30 jaar natuurbroed-ervaring met gouldamadines wijst uit : Deze vogels zijn zeer herkenbaar. Niet enkel zijn ze het breedst in lichaamsbouw; onder verhoogde omgevingsdruk blijken aldus gekweekte gouldamadines tegelijk het best in staat om hun energiehuishouding- bij-hormonale-activiteit langer optimaal te handhaven dan gemiddeld. 't Is maar zo simpel als dat.

Wie voor zichzelf de proef op de som wenst te nemen,
plaatst éénvoudig 10 van zijn / haar kweekklare koppels in de boven- genoemde omstandigheden onder de 15°C. En bekijkt hoeveel koppels vanaf dan bekwaam genoeg zijn, en sterk genoeg zijn, om effectief een volgende generatie jonge gould- amadines aan te leveren, speen- en jeugdrui-fase inbegrepen. En vanzelfsprekend, zonder kunstmatige ondersteuningsmiddelen zoals constante pampering met industriële vitamines, of chemische kuurtjes met antibiotica, sulpha-chemo (bvb esb3), nitro-chemo (bvb ronidazol, emtryl), lactonen-chemo (bvb ivermectine) enz... Zonder chemo dus. Eerst dan is te zien wat sterk is, en wat niet.

Enkele tips als afsluiter : hokstrategie klimatologisch
In een vlot functionerend koudbroed-kweeksysteem gebeurt bijverwarmen steeds in functie van de evoluerende luchtvochtigheids- marges. Met prioriteit gekoppeld aan doelgericht ventileren. Op het Lievens hok met passieve ventilatie-ingangen in de zuidwand van het hok, op tenminste 3 plaatsen, optimaal gespreid over de lengte van het hok. Met daarnaast 2 actieve ventilatie-uitgangen met de meest functionele spreiding ingeplant bovenaan de noordwand van het hok. Tevens 2 passieve ventilatieroosters middenhoog op de oostwand van het hok. Bijverwarmen met een strikt plafond van maximaal 15°C overdag. Gemiddelde temperaturen overdag tijdens het kweekseizoen bewegen zich bij vaststelling doorgaans tussen 11,5°C en 14°C, afhankelijk van de communicerende weersinvloeden buiten het hok. 's Nachts mag de temperatuur in het hok dalen tot minimaal 5°C, nooit lager (op het Lievens-hok). Tegelijk mag de gekoppelde luchtvochtigheid 's nachts maximaal stijgen tot 80%-85%, nooit hoger. Vanzelfsprekend om in de loop van de daaropvolgende morgen en voormiddag wederom spontaan te dalen naar werkbare dagwaarden tussen 62% en 72% . Bij dergelijk klimatologisch gegeven zitten de gouldamadines op het Lievens-hok er niet enkel vrolijk fluitend bij. Ze doen meer. Ze zorgen enthousiast voor nakweek.

Inclusief goedaardige neveneffecten
Vogels die systematisch op deze waardeschalen gekweekt worden, ononderbroken gedurende generaties, zijn onderwerp van een spontane selectie "die wonderen verricht". Reeds na 5 generaties resulteert dit systeem -na snedige, spontane selectie- in de eerste tekenen van merkbaar sterkere koudbroed-kweekvogels. Alle vogels die op één of ander niveau zwakheid in hun constitutie meedragen, tonen zichzelf bij aanvang "een maatje te klein", want conditioneel ondermaats. En schakelen vervolgens zichzelf uit. Gouldamadines die zich spontaan handhaven om zich vervolgens te vermenigvuldigen, bewijzen zichzelf op die manier meteen capabel op alle vlakken. Met als logisch eindresultaat bekwame vogels met welbeproefde immuno-reflex : Bij dergelijke, consequent doorgefokte populaties gouldamadines zijn aftakelingssymptomen en zwakte-symptomen zoals bvb infecties met luchtpijpmijt, of bvb kaalkoppen, bovendien onbestaande.

Voor al die fokkers die er de moeite voor op kunnen brengen om de daad bij het woord te voegen, en vervolgens de hierboven gesuggereerde proef op de som te nemen,

voor hen volgt al gauw een soort duidelijkheid die grenzen verlegt.

Veel succes.

Tekst :
Lennert-Vic, Lester-Lawrence,
& Ivan Lievens

De Prachtvogel-AalstGrote vogelbeurs 17 januari 2010Groot eetfestijn 27-28 februari 2010

2010-01-14T06:17:00.000-08:00

Prachtclub "De Prachtvogel-Aalst" doet meer dan de jaarlijkse organisatie van de Belgisch-nationale vogelexpo in de Wieze-Oktoberhallen.

Eerstvolgend op de kalender :

• GROTE VOGELBEURS > > > nu zondag 17 januari

• GROOT EETFESTIJN > > > op 27 & 28 februari

Best wishes of prosperity for 2010Beste wensen van voorspoed voor 2010Meilleurs voeux de prospérité pour l'an 2010

2009-12-19T08:51:00.001-08:00

Moshe & Hanna from Jerusalem - Israel : White breasted in single factor pastel Witborst in enkelfactorig pastel

2009-12-12T10:22:00.000-08:00

Op slechts een drietal jaar tijd hebben Hanna en Moshe grote vooruitgang geboekt.

Eén van hun specialiteiten is pastel. Hieronder in zwartkop en roodkop.

ENGLISH READERS :
All around the world ever more gouldian breeders are now making efforts towards the natural breeding approach. These efforts are on average paying off on much shorter terms than generally expected. Provided a few of the most elementary "gouldian rules" are taken into account from the start.

LECTEURS FRANCAIS :
Partout dans le monde de plus en plus éleveurs font des efforts sérieux envers un élevage naturel par parents et sans médicaments industriels. Ces efforts-là en moyenne donne des résultats plus vites que généralement attendu. Evidemment à grande condition que certaines « régles-gould » élémentaires sont respectées dès le début.

NEDERLANDSE LEZERS :
Overal ter wereld doen steeds meer kwekers inspanningen naar medicatie-vrije natuurbroed-kweek toe. Die inspanningen worden gemiddeld vlugger beloond dan algemeen gedacht. Evenwel op voorwaarde dat enkele elementaire "gouldregels" vanaf het begin in acht worden genomen.

Links 3X jonge zwartkop in enkelfactorig pastel, bijna uitgeruid;

Hieronder drie jonge enkelfactorige mannen in witborst, net uitgeruid.

Hierboven het hele gezin aan de slag met het jute-nestmateriaal;
Links een beeld van de zelfgemaakte kweekkooien : "lekker luchtig"

Gouldpagina FAMILY LEVY'S NATURAL GOULDIAN HOUSE ISRAEL
Contact met Moshe en Hanna Levy

Tekstbewerking : Lester Lievens
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com

TECHNISCHE RUBRIEK, deel 1 : Ivoren Torens Opsomming van achterhaalde technicaliteiten uit meerdere bijbels van technische commissies

2009-11-27T02:29:00.001-08:00

Vanaf voorjaar 2010 gaat een nieuwe technische rubriek inzake gouldamadines van start. Daarin worden tegen het daglicht gehouden, een reeks van zogeheten "technische bepalingen" zoals die vandaag -nog steeds op zeer uitéénlopende en vaak abstracte manieren- door een hele reeks technische commissies-gouldamadine via verschillende gould-standaarden worden opgelegd.

Tegelijk blijven vernauwende interpretaties vaststelbaar omtrent achterhaalde technicaliteiten en/of onbestaande technische definities van :

• Carotenoïde mannenkoppen (+ variabele pigmentladingen)
• Carotenoïde poppenkoppen (+ variabele pigmentladingen)
• Vraagprogramma's voor poppen met mannenkoppen
   (+ neveneffecten en gevolgen)

• Paarsborst mannenborsten
   (meervoudig pigmentbereik + kleurtonaliteiten)
• Paarsborst poppenborsten
   (enkelvoudig pigmentbereik +
    variabiliteit in phaeomelaninelading + kleurtonaliteiten)

• Buikbevederings –luteïne (optische effecten
   o.i.v. verschillende pigmentladingen)
• Kopbevederings- (epoxy)luteïne (optische effecten
   o.i.v. verschillende pigmentladingen)

• Chemische balans tussen luteïne en epoxy-luteïne
• Optische variaties van luteïne en epoxy-luteïne

• Mechanismen voor “optisch lila” (in mannelijke borsten)
• Mechanismen voor “optisch paars”                   ( “ “ )
• Mechanismen voor “optisch iriserend paars”     ( “ “ )

• Witborst (en meervouds-allelen, inclusief neveneffecten)
• Lilaborst (en meervouds-allelen, inclusief neveneffecten)
• Rozeborst (en meervouds-allelen, inclusief neveneffecten)

• Witborst-vlekkerigheid - eumelanine gelinkt
• Witborst-vlekkerigheid - phaeomelanine gelinkt
• Lilaborst-phenotypes en destabiliserende factoren
• Rozeborst-phenotypes en destabiliserende factoren

• Pastel (effecten op paarsborst in enkelfactorige phenotypes)
• Pastel (in destabiliserende dubbelfactoren + neveneffecten)
• Hyperactieve pastelwerking in paarsborst-phenotypes
• Interactieve eumelanine-reductie tussen pastel en witborst
• Benamingen, zowel naar phenotype als genotype + gevolgen
• 3 naamgevingen voor éénzelfde factor + gevolgen
• European Pastel & Dilute

• Het actuele “blauw” met luteïne-residu’s
• Het onbestaande "echte" blauw zonder luteïne-residu’s

• Verstoorde tyrosinase-fase met afwijkend rugkleurbeeld
• Bruin rug-eumelanine met ontbrekende oxidatie-trap
• Afwijkende kleurbeelden tot op vandaag onbesproken

S T A N D A A R D & S T A N D A A R D = T W E E

DENK VERVOLGENS AAN ALLE ANDERE NORMEN VANDAAG NET ZOVEEL TECHNISCHE STANDAARDEN ALS ER TECHNISCHE COMMISSIES ZIJN

Situering van de problematiek
Vandaag zijn er -alleen al binnen Europa- net zoveel geheel verschillende standaarden voor gouldamadines als er technische commissies voor gouldamadines zijn. Dat zijn er nogal wat. Zonder enig onderling overleg. Met telkens verschillende uitkomsten en waarheidsbepalingen. Voor één en dezelfde vogel. Frappant is dat tegelijk in elke en iedere gouldstandaard technische correctheid wordt opgeëist. Door elke en iedere van de vele commissies. Tegelijk blijven ook vandaag "technische onduidelijkheden" overtrokken met een waas van geheimzinnigheid en mysterie. Tegelijk blijft daar tevens in groeiende mate de vaststelling van standaarden en vraagprogramma's die met ongerijmde abstracties en uiteenlopende terminologiëen de interactie en communicatie binnen de gouldliefhebberij belasten. Wie wordt dààr beter van ?

Keurders en hun richtlijnen
Het is een publiek geheim : Vooral in de lage landen werken exotenkeurders doorgaans met een zeer hoge graad van praktische deskundigheid. Echter steeds binnen het kader dat voor hen is uitgezet. Want keurders zijn er nu éénmaal toe gehouden om te werken op basis van de hen opgelegde standaard-richtlijnen. Die richtlijnen worden vandaag opgesteld door tal van technische commissies-gouldamadine van wie in de eerste plaats opperste technische expertise moet kunnen verwacht. Hoe uitéénlopend hun standaardformuleringen en richtlijnen voor één en dezelfde vogel in praktijk nog steeds blijken te zijn. Keurders voeren enkel de specificaties van de regelgeving uit, niet zelden tegen beter weten in.

Technische commissies en hun verantwoordelijkheid
Per slot van rekening dragen leden van technische commissies persoonlijke en collectieve verantwoordelijkheid voor wat zij als regelgeving aan keurders opleggen. Daarom kan enkel het "zwaarste toegangsexamen" voor kandidaat-commissieleden volstaan. Want van technische regelgeving-makers die gaan bepalen hoe anderen moeten werken, wordt -in de allereerste plaats- wel degelijk de allerhoogste technische bekwaamheid en expertise van allemaal verwacht. Tegelijkertijd moet van de talloze regelgeving-makers tevens de grootst mogelijke vooruitkijkende wijsheid kunnen worden vermoed; vooruitkijkende wijsheid die anticipeert in alle mogelijk denkbare richtingen. Vooruitkijkende wijsheid die tegelijk anticipeert naar alle mogelijke medespelers op het veld. Het veld dat vandaag aanzienlijk groter is dan hun eigen achtertuin. Daarbij dag aan dag in versnellende mate groter wordt dankzij expansieve effecten via internet-communicatie. Van de talloze regelgeving-makers wordt een vooruitkijkende wijsheid verwacht die niet enkel streeft naar absolute technische correctheid. Maar tegelijk ook altijd streeft naar de grootst mogelijke internationale begrijpbaarheid door éénvormigheid. Eénvormigheid in codering, normering, technische terminologie en taalgebruik. Tussen alle betrokken medespelers. In alle richtingen. Opdat elk van de betrokken spelers elkaar naar woordgebruik altijd kunnen verstaan. Ook daar blijft vandaag de vaststelling dat zoiets geenszins het geval is. In een wereld die vandaag "steeds sneller, steeds groter" wordt, ligt nochtans precies in die internationale begrijpbaarheid / bruikbaarheid, de sleutel waar de liefhebberij beter en sterker van moet worden. In een tijdsbeeld waar vogelliefhebberij en beleving zuchtend gebukt gaan onder allerhande crisis-effecten, is precies die nood nog eens zo groot.

Steeds sneller evoluerende wereld
In deze context draagt elke bond van elk land zijn eigen verantwoordelijkheid. Vandaag zijn er landen die op dit vlak reeds deelse inspanningen hebben geleverd. Sommige weliswaar klein, andere iets minder klein. Waarbij van elke betrokken partij vermoed wordt te presteren naar eigen potentieel en mogelijkheden. Op dit vlak blijft één van de allerbelangrijkste spelers in een snel verschuivend internationaal scenario echter roemloos achter. Terwijl het precies de Nederlandse gouldliefhebberij is die zonder twijfel het grootste potentieel in zich draagt, staat uitgerekend de Nederlandse standaard vandaag nog steeds bol van dubbele tot drievoudige naamgevingen, plastische verwijzingen en andere gehanteerde abstracties. Die daarenboven elke internationale begrijpbaarheid van technische jargontaal onmogelijk maken. Waardoor de Nederlandse gouldliefhebberij internationaal steeds verder geïsoleerd dreigt te raken. Lokale verstarring binnen een snel evoluerend internationaal gegeven draagt altijd enorme consequenties in zich. Zo is binnen de vogelliefhebberij voorheen al vaker gebleken. Ondertussen worden in een snel evoluerende wereld de nadelen voor de Nederlandse gouldliefhebber in toenemende mate zichtbaar. Nadelen die een liefhebberij zuchtend onder allerlei crisis-effecten best kan missen. Bovendien : alle nadelen voor één van 's werelds belangrijkste spelers op dit vlak zullen op korte termijn tevens afspiegelen op de rest van de liefhebberij in Europa. Vervolgens met een voorspelbaar boomerang-effect terugkerend naar afzender(s). Een vicieuze cirkel.

Concluderende vaststelling
Tot nader order blijft de vaststelling van aangehouden verstarring tussen vrijwel alle Europese technische commissies-gouldamadine, elk van hen teruggetrokken in hun eigen ivoren toren. Hetgeen vandaag nog steeds doorlopend bevestigd wordt door plaatselijke waarnemers in de onderscheiden landen.
Vandaag zijn er -alleen al binnen Europa- net zoveel geheel verschillende standaarden voor gouldamadines als er technische commissies voor gould-amadines zijn. Dat zijn er nogal wat. Met telkens onderling afwijkende terminologiëen. Met bovendien zo vaak mensen die mekaars taalgebruik niet machtig zijn, landstaal zowel als technische jargontaal. Met vervolgens telkens verschillende uitkomsten en waarheidsbepalingen. Voor één en dezelfde vogel. Derhalve blijft als eerste vraag :
Wie wordt dààr beter van ?

Tot 31 januari 2010 opmerkingen en suggesties inzake huidige standaardnormeringen en aanverwante technische onderwerpen, naar naturalgould@mail.be

Tekst : Ivan Lievens
Tekstbewerking : Lester Lievens
lievens[.]lester[AT]gmail[.]com

Rubriek "De gouden pluim", deel 2Gouldkwekers-wijsheid aan het woord : Voorzitter regio 1 : "Koop geen kat in een zak."

2009-11-02T11:12:00.000-08:00

In de rubriek "Gouldkwekers-wijsheid" is het woord vandaag aan Leo Koopman, voorzitter van regio 1 in de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL. Ook Leo mag "De Gouden Pluim" op zijn hoed steken. Proficiat Leo.

Waar let ik op door
bij LEO KOOPMAN
aanschaf
van
gouldamadines ?

Als je als vogel kweker besluit Gouldamadines te gaan kweken dan zijn er meerdere dingen waar je op moet letten, want je koopt al gauw een kat in de zak.

• 1. Koop alleen Gouldamadine uit natuurbroed. Er zijn nog steeds kwekers die Japanse meeuwen gebruiken om Gouldamadines groot te brengen. Als je hier meer over wil weten is er een club waar je alles te weten kan komen en dat is de S.N.G.N.: Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine Nederland. Deze leden specialiseren zich in het kweken op zo natuurlijk mogelijke wijze. Deze mensen maken geen gebruik van Meeuwen. Het is in de club verboden en als men het toch doet, loopt men stellig de kans geroyeerd te worden.

• 2. Het is aan te raden om eerst bij een kweker te gaan kijken hoe hij zijn vogels houdt, vraag eens wat hij voert en hoe de temperatuur in zijn hok is. Let er vooral op, dat je gezonde vogels koopt die helder uit de ogen kijken, een gladde snavel en een glad verenpak bezitten. Geen platkop maar wel gave pootjes hebben. Vraag ook eens naar een stamboom of kweekkaart: zo kom je een hoop te weten van de vogels die je wilt kopen. Je krijgt tegelijk ook een indruk van de kweker, hoe hij met bepaalde zaken omgaat. En geef je ogen de kost, kijk in de kooien of er natte mest ligt. Als je er dan een goed gevoel over hebt, koop dan gerust de vogels.

• 3. Waar let je zeer goed op wanneer je een gould aanschaft :
* Het formaat – moet mooie en volle body zijn.
* De kop - moet een mooie ronding hebben, niet plat.
* De tekening - moet strak afgelijnd zijn, geen rafels.
* Het model - mag beslist geen potloodje zijn.

• 4. Koop geen kat in een zak. Wanneer je op een beurs, vrije verkoop of van de handel koopt, weet je nooit de achterliggende geschiedenis van een vogel. Dus blijf op je hoede, je weet op dat moment nooit wat je op het hok haalt.

Mijn lijfspreuk is :

• Eerst kijken dan doen.
• Jong geleerd is oud gedaan.
• Iemand die geen fouten maakt doet niets.
• Vragen mag zeuren niet.
• Help eens een ander als je zelf geholpen wilt worden.
• Kampioenen koop je niet, die kweek je zelf.
• Een kampioen kweken is een kunst.
• Een kampioen blijven nog een grotere KUNST !
• Wees nooit jaloers op andermans vogels, maar probeer zelf.
• Kweek kwaliteit in plaats van kwantiteit.

Ik ben voorzitter van de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine Nederland Regio 1
Mijn kweeknummer is ZH46.
Website www.gouldzee.nl
Vragen zijn welkom. Contact met Leo & Thea Koopman

Noot vh Hok Lievens :
“Goed gesproken Leo. Wat gouldkwekers er zelf voor over hebben, onderscheidt hun vogels en henzelf altijd van de rest.”

Tekstbewerking : Ivan & Lester Lievens

HET VOEDINGS - TECHNISCH LUIK : deel 2Dierlijke eiwitbronnen in opfok van zaadeters

2009-10-28T09:14:00.000-07:00

Inleiding

Wat is de waarde van kweeksupplementen met dierlijke eiwitkern? Valt het te verkiezen om eigen opfokvoer aan te maken met een eitje, en vervolgens te gaan opwaarderen met één of ander super-kweeksupplement ? Of kan dat vandaag de dag “gevaarlijk gedrag” zijn, met al die blitse potten zonder duidelijke inhouds-opgave ? En wat als… er een koe in de pot zit ?

Anderzijds, wanneer men af gaat op wat er wél te lezen staat op de verpakking van welbepaalde merknamen van eiwitkernen en andere “super-kweek” poeders, waant men zich voorwaar eventjes lezer van de fabeltjeskrant. Is het dan echt allemaal zo veelbelovend fabelachtig als het lijkt...?

Vervolgens : waarom is het ene commerciële eiwit-kweeksupplement zonder meer reeds 20 jaar succesvol …? Terwijl bepaalde andere kweeksupplementen het ene eerste jaar al eens voor een piek in de kweekresultaten zorgen, en daarna veelal niks bijzonders meer… of inderdaad… vaak nog veel minder. Verschillende oorzaken liggen aan de basis. Verder in deze synthese wordt op één van die mogelijke oorzaken in gegaan.

Aangewezen waarden voor benutbaar eiwit in opfok

Hoe “zwaar” dient de totaalfractie eiwit in een opfokvoer aanwezig te zijn…? Wel te verstaan, wanneer we spreken over opfok voor zaadeters ter grootte van pakweg een kanarie. Het benutbaar eiwitpercentage van opfok voor azende zaadeters behoort te liggen rond een maximale doorsnee werkwaarde van 16.2% à 16,6% (benutbaar dus), om verschillende redenen.

Let wel : “doorsnee werkwaarde” ,
want de eiwitbehoefte van groeiende vogels verloopt steeds progressief, vanaf de allereerste levensadem, vanaf de geboorte. Eerst strak stijgend, dan plots even kort piekend, en vervolgens gestadig dalend tot nominale werkwaarden tot het moment van uitvliegen. Bij het uitvliegen zakt de eiwitbehoefte nog een paar tienden, terwijl het lichaam in toegenomen mate focust op energiestofwisseling. Stap voor stap niet meer dan logisch, want het jonge lichaam dient de aangevoerde eiwitfractie tijdens elke fase van die eerste drie weken ook nog te kunnen verwerken. Zijn de eiwitwaarden in opfok te hoog, of van een verkeerde samenstelling, dan wordt de gezondheid van opgroeiende nestjongen belast op korte, maar vooral op middellange termijn. Zelfs op lange termijn, mogelijk gedurende de rest van hun leven. Van daar ook het grote belang van specifieke en correcte eiwitverstrekking via opfok. Pas gekipte jongen starten met een eiwitbehoefte van een kleine 12%. Alweer logisch ook, want dat is niet alleen ongeveer de totale eiwitfractie van de ei-inhoud waar het jong zijn embryonale fase in doormaakt, tot de dag van het kippen. Bovendien verloopt de eiwitbehoefte van het gekipte vogeljong progressief vanaf de geboortedag / dag van het kippen, met een eiwitstart ter grootte van de procentuele waarde van de in de buikholte binnengetrokken dooierrestant, zijnde plusminus 12-13%; het progressieve verloop van de jonge vogel’s eiwitbehoefte gaat de eerste dagen in strak stijgende lijn. Voor de meeste zaadeters niet groter dan pakweg een kanarie, stijgt de benutbare eiwitbehoefte vrij vlug tot 16%-16,5%, om even daarna -meestal naar de 9e tot 11e levensdag toe- heel even kort te pieken tot een kleine 17,5% tot (maximaal meestal)18%, soms wat meer (afhankelijk van de vogelsoort). Nadien zakt de eiwitbehoefte -aanvankelijk vrij langzaam, daarna iets sneller- en blijft (afhankelijk van soort tot soort) tot een paar dagen vóór het uitvliegen op een waarde van een kleine 15% tot een goeie 15% benutbare eiwitwaarde (afhankelijk van de soortgrootte, en van het tijdstip van nestverlaten)

Eiwitstofwisseling versus energiestofwisseling
Alweer afhankelijk van de soort (quote “een goudvink is geen gouldamadine”), zal net voor, tot net na het nestverlaten, de eiwitstofwisseling in intensiteit inleveren ten voordele van de energiestofwisseling. Op dat moment zal de eiwitbehoefte van de jonge vogel alweer een stukje dalen, op dat ogenblik tot waarden van ongeveer een kleine 13% tot 14% benutbaar –of zelfs wat lager- inderdaad ook daar alweer in beduidende mate afhankelijk van de gekweekte soort vogels.

Kippe-ei-proteïne zit op 12%

Zoals boven vermeld komt de totaalinhoud van een kippe-ei niet toe aan de noodzakelijke, benutbare totaalfractie eiwit van 14% - 16%. Hoe mooi verdeeld ook het vogelspecifiek aminozurenpatroon van dat kippe-ei, en hoeveel eieren men ook in een opfokvoer mengt, opfok louter op basis van dierlijke proteïne uit eieren behoeft in de meeste gevallen opwaardering met een geschikt en hoogwaardig supplement van dierlijk eiwit –zoals hierboven verduidelijkt-.
Alweer logisch, want vooral tijdens de eerste 10 dagen vanaf het kippen kunnen nestjongen extra proteïne gebruiken. Meteen ook de reden waarom de meeste zaadeters in hun wildbiotoop massaal insecten aansleuren in de eerste week na het kippen… Insecten die naar voedingswaarde minimaal al gauw aan 16,5 % benutbaar eiwit komen te zitten, en meer… Naar het einde van die eerste levensweek toe, is er dus aanzienlijk meer nodig dan de krappe 12% -fractie uit eieren.

Daar eigeel (dooier) + wit van het ei samen gemiddeld slechts een totaalwaarde van 12% proteïne vertegenwoordigen, zal de hierdoor bereikte nuttige proteinewaarde van de opfok logischerwijze steeds rond de 12% blijven. Zeker nog meer zo wanneer het gekookte ei wordt versneden door toevoeging van beschuitmeel, rusk, broodkruim of een andere koolhydraathoudende mengwaarde. Ook al geeft men vanaf dag 3 enkel de eidooier (zonder wit van het ei dus) + beschuitmeel, dan nog komt men in het allerbeste geval slechts eventjes een paar tienden boven 13% benutbare eiwitfractie uit. Weliswaar in dat laatste geval dan nog wel met dien verstande dat het aminozurenpatroon reeds lichtjes is scheefgetrokken in het voordeel van vooral de zwavelhoudende aminozuren, die rijkelijk in eigeel of dooier aanwezig zijn (en bijgevolg dus in verhouding nauwelijks in het wit van het ei).

Kweeksupplementen met melkeiwit
Zijn ze goed ?... of gewoon goed-koop ? Of misschien in een ander geval dan wellicht weer net-niet-‘zó goedkoop’- wanneer de kweker zijn eindbalans opmaakt …
De commercie promoot merknaam A, eiwitkern B, kweekmix C …veelal enkel op basis van immer goedkoop melkeiwit (desgevallend plus soya-eiwit). Wie zal het nog verbazen? Maar wie is er tegelijk ook van overtuigd dat zaadeters wel degelijk het best af zijn met een supplementering louter uit melkeiwit ? Wie meent dan oprecht dat eiwitstructuren afkomstig van zoogdieren voor een azende zaadeter beter zijn dan eiwit uit insecten…? …En wie denkt dan wellicht nog dat melkeiwit ook beter zou zijn dan de inderdaad van oorsprong –evolutioneel- veel dichter aan vogels gerelateerde eiwitten uit vis, bovendien gebufferd met voor de vogel veel interessantere vetzurenfracties…? Wie is er ook dan nog steeds écht van overtuigd dat eiwit uit zoogdieren voor azende zaadeters beter is dan eiwit uit insecten en/of uit vis…? Het eerste heeft veel minder met de andere te maken dan op het eerste gezicht lijkt. Verder in deze bijdrage wordt duidelijk waarom.

Eiwit uit insecten en eiwit uit vis
Vanaf dag 2, gedurende een dag of twee-drie enkel gekookte eidooier als dierlijke eiwitbron verstrekken teneinde het proteïnepercentage van opfok lichtjes te verhogen, inclusief nadruk op zwavelhoudende aminestructuren, kan nog net. Hoewel het om verschillende redenen zeer aan te bevelen is om vanaf dag 2 na het kippen, naast ei tevens een aanvulling te voorzien met insecten en vis(eiwit). Voor alternatieve supplementering met het oog op procentuele stijging van dierlijke proteïne in het opfokrantsoen van azende zaadeters, zijn naast viseiwit dus vooral eiwitten uit insekten aan te bevelen. Om velerlei redenen. Wat de commercie verder ook in catchy slogans beweert, voor azende zaadeters is er in wezen slechts 1 andere eiwitbron die nog beter geschikt is dan vis(meel). En dat is uiteraard het originele concept van eiwit uit insecten. Hier ligt het totale voedings- rendement het hoogst, en tegelijk belasting door metabole zuurresidu's het laagst.

Voor alle duidelijkheid :
“Metabole zuurresten” zijn totaal wat anders, en staan geheel niet gelijk aan “vrije, organische zuren” zoals men die in fruit en groente aantreft. Zo hebben bijvoorbeeld zure vruchten zoals citrus en zwarte/blauwe bessensoorten meestal een vrij groot overschot van organische zuren. Deze laatste verbranden in het lichaam tot koolzuur.Er blijven van deze zuren dus geen schadelijke resten achter in het lichaam. Maar daarentegen wel een rest van nuttige organische basen. Aanlevering van vrije zuren uit specifieke groente- en fruitsoorten helpt aldus overmaat en stapeling van metabole zuren te voorkomen.

Melkeiwit : metabole overschotten en gevolgen
Veruit de minst geschikte dierlijke eiwitbron voor nadrukkelijke supplementering bij azende zaadeters is melkpoeder (of vleeseiwit). Ook al zijn de meeste kweek- en opfoksupplementen met vaak flitsende labels, voor hun dierlijke fractie louter gebaseerd op het “commercieel handige” melkeiwit.

Enerzijds is melkeiwit inderdaad wel iets meer geschikt voor “allesetende” vogels, zoals onder meer kraaien en gaaien. En daarnaast uiteraard ook meer geschikt voor roofvogels. Anderzijds zal het voor elk duidelijk zijn : een kanarie is geen aasgier, en bijgevolg eet die kanarie op courante basis zaden en granen, maar geen biefstuk. Bij de verwerking en opruiming van afvalzuren uit vlees- en melkeiwitten zullen binnen het lichaamsmetabolisme van de zaadeter in alle geval aanzienlijk veel grotere fracties vitaminen, mineralen en andere cruciale hulpstoffen aan de lichaamsreserve dienen onttrokken te worden dan normaal het geval is bij comsumptie van insecten- of viseiwit. Zelfs al zou de zaadeter het onwaarschijnlijkerwijze voor mekaar krijgen om de bicarbonaat-buffer op peil te houden en tegelijk ook de rest van alle andere weggeroofde hulpstoffen steeds tijdig aan te vullen tot vereiste niveau's, dan nog kan de overbelasting van de pancreasfunctie een uitgesproken diabetes-gevoeligheid van de vogel in de hand werken, met tal van mogelijke, niet onmiddelijk specifieke ziektebeelden vandien. Bovendien blijft het in de meeste gevallen zeer twijfelachtig dat werkelijk alle metabole zuurresidu’s uit de verwerking van zoogdieren-eiwit volledig kunnen worden opgeruimd. Dat één en ander op middellange termijn een belastende factor voor de duurzaamheid van voortplanting en algemene gezondheid van de vogelpopulatie zal uitgroeien, valt in praktijk door fokkers-melkeiwitverstrekkers bij herhaling vast te stellen. Zelfs op vrij korte termijn uiten zich vaak de eerste negatieve verschijnselen.

Want nog ingrijpender dan de “hulpstoffenroof” binnen het lichaamsmetabolisme, is de uiteindelijke impact van vlees- en melkeiwitten op de zuur-base balans van het vogellichaam. In vergelijking met de eiwitverwerking uit insecten en vis, blijven in het vogellichaam uit de verwerking van eiwitten afkomstig van zoogdieren immers andere types metabole zuren in het spijsverteringtraject achter die de zuur-base balans van de jonge zaadetende vogel extra belasten, en de conditie van de vogel op verschillende niveau’s hypothekeren, ter hoogte van lever, pancreas en andere organen, zowel als in de darmfunctie. Zelfs de zuurwaarde van het bloed wordt bij supplementering met melkeiwit, door de aard van de achterblijvende metabole zuurresidu’s, onderhevig aan minimale daling. Het zuur-base evenwicht is één van de meest cruciale factoren voor vitaliteit, gezondheid en voortplanting. Roofvogels zijn vanuit hun evolutie veel beter voorzien op de eliminatie uit hun lichaam van dit soort types metabole afvalzuren afkomstig uit zoogdieren-eiwitten; zaadetende vogels duidelijk veel minder, in sommige gevallen zelfs nauwelijks. Met de gekende gevolgen. In vogelpopulaties waar overvloedig met melkeiwitten wordt gegoocheld voor opfok van zaadeters, zal de levensduur zowel als bekwaamheid tot voortplanting op termijn een stuk beperkter uitvallen dan bij populaties waar eiwitten uit ei, insekten en vis op het opfokmenu staan.

Meer gevolgen
Vandaar ook dat jonge zaadeters die reeds van in het nest louter met melkproteïne worden gesupplementeerd, in de regel aanzienlijk meer kans maken om even later tijdens de jeugdrui een net iets grotere vatbaarheid voor parasitaire darminfecties te vertonen, bovendien vaak op wat latere leeftijd ook net iets eerder last gaan ondervinden van bijvoorbeeld jichtsymptomen of nierfalen. Tegelijk laten dergelijke vogels pover opgebouwde epitheelstructuren zowel als veelvuldige slijmvliesbeschadiging vaststellen. Met als direct gevolg aanzienlijk hogere risico’s op bacteriële neveninfecties ter hoogte van ogen, luchtwegen en darmstelsel. Specifiek tevens vaker spin-offs met vaststellingen van huid- en bevederingsproblemen, zoals bvb ondermeer verstoorde ruifase, chronische eczeemvorming, snavelwoekeringen, kalkpootverschijnselen, stokrui, follikelbeschadigingen enz... Specifiek bij gouldamadines inderdaad beduidend meer follikelproblemen door zogenaamde combinatie-infecties, met de zeer herkenbare "kaalkopsymptomen" als resultaat.
Povere epitheelstructuren resulteren verder eveneens in drastisch verhoogde gevoeligheid voor (zweep)- parasieten in het bovenste deel van zowel luchtwegen als spijsvertering, zoals tricho en cochlo, met onveranderlijk steeds verdergaande slijmvliesbeschadiging. In het verlengde hiervan is eveneens zeer specifiek voor gouldamadines, een drastisch verhoogde gevoeligheid voor infecties met luchtpijpmijt. Daarnaast uiteindelijk ook meer verhoogde risico's op virale infecties en schimmelaandoeningen dan het geval is bij populaties van dezelfde vogelsoorten die als nestjong met extra dierlijk eiwit uit insecten en/of vis worden gesupplementeerd, in plaats van melkeiwit.

Parasieten-gevoeligheid meestal levenslang
De verhoogde gevoeligheid voor inwendige parasieten is bij melkeiwit-supplementering van zaadeters niet enkel regelmatig vaststelbaar tijdens de juveniele fase, maar ook vaker bij volwassenheid, meestal levenslang. Of een zaadeter al dan niet grote weerstand ontwikkelt tegenover parasieten, is steeds tweeërlei bepaald : Naast genetische aanleg en immuun-bekwaamheid, is op jonge leeftijd ook de onverstoorde ontwikkeling van het vermogen tot ongeremde aanmaak en vernieuwing van darmepitheel van cruciaal belang. Deze onbeschadigde ontwikkeling van darmepitheel wordt mede bepaald door externe factoren, waarvan voeding de belangrijkste is. Vanaf geboorte tot eind jeugdrui is het darmweefsel van jonge vogels een stuk gevoeliger voor beschadiging door overmaat aan zuurresidu's uit melkeiwit, waarbij parasitaire infecties makkelijker vrij spel krijgen. Tegelijk wordt elk darmweefsel dat onder druk staat van parasieten, eveneens veel vatbaarder voor bacteriële infecties en schimmelinvasies. Niet zelden tijdens het hele verloop van het verdere vogelleven. Een leven dat in de regel ook vaak korter uitvalt dan dat van hun soortgenoten die als azend jong, naast een basisopfok met ei-proteïne, tevens met proteïne uit insecten en/of vis(meel) werden gesupplementeerd.

Conclusies : de 3 geboden
1. Eerder dan eiwit uit zoogdieren te supplementeren in het opfokvoer van azende zaadeters, blijkt het zonder meer aangewezen om binnen het kader van een doelgerichte voedingstechniek in eerste instantie te kiezen voor supplementering met eiwit uit insecten.

2. Tweede dierlijke proteïnebron voor azende zaadeters is uiteraard eiwit uit kippe-eieren; voordeel hier is uiteraard de authenticiteit en herkenbaarheid van de te verteren eiwitstructuren en bufferende hulpstoffen, want het vogelembryo groeit uit ei-proteïne. Nadeel voor het opgroeiende nestjong is de relatief lage benutbare eiwitwaarde, beperkt tot 12-12,5%.

3. Het eerstvolgende alternatief is viseiwit. Supplementering met 1% tot 2% (Deense haring) vismeel heeft meerdere voordelen. In dit laatste geval krijgt men er –afhankelijk van de bron- bovendien meestal de mooie vetzuurfracties uit vis, direct bij. Hetgeen ook meteen de jonge vogels in kwestie zal toelaten hun zuur-base balans nog net een stukje beter te beheren.

Plantaardig eiwit
Hierboven hebben we het uitsluitend gehad over eiwitbronnen van dierlijke origine. Uiteraard zijn voor zaadeters daarnaast tevens eiwitbronnen van plantaardige oorsprong van zeer groot belang voor een vlotte spijsvertering en groei van jonge vogels. Sterker nog, globaal gesproken mag zelfs gesteld worden dat in veel opfokvoeders een scheefgetrokken verhouding geldt, waarbij relatief te veel dierlijk eiwit en derhalve tegelijk relatief te weinig plantaardig eiwit aanwezig is.

Voor jeugdruiende vogels en het zachtvoer dat hen meestal wordt aangeboden, geldt één en ander nog in sterkere mate. Tijdens het verloop van de ruifase behoren zaadeters in sterk aflopende mate dierlijk eiwit in hun voedingsstramien te vinden. Gecompenseerd met stapsgewijze groter wordende fracties van plantaardig eiwit. Op middellange en lange termijn komt dit zowel de gezondheid als de voortplantingskracht ten goede.

Afsluitend
Kwekers die al zo vaak verlangd hadden om drastisch minder industriële chemo en antibiotica te willen gaan gebruiken, dienen ook in een voedingscontext altijd te beginnen bij het begin. Want niet alleen afkomst en genetisch voorbepaalde bekwaamheid van de vogels is van belang. Zeker in even grote mate belangrijk is ook voeding : sterke vogels door sterke voeding. Alleen dan komt het volledig genetisch potentieel van vogels tot uiting. Alleen op deze manier wordt uiteindelijk niet enkel de levenskwaliteit van de gefokte vogels, maar in het verlengde daarvan zeker ook hun levensduur, een flink stuk opgetrokken. De resultaten in vitaliteit en conditie zijn er reeds vanaf het eerste kweekseizoen aan te zien, of men nu gouldamadines kweekt, of goudvinken, of andere zaadeters. 't Is maar zo simpel als dat.

Publicatie uit "De Witte Spreeuwen", jaargang 59, januari 2009
Tekst : I. Lievens
Tekstbewerking : Lester Lievens
053 83 82 24 na 17u15

Noot : De auteurs hebben op geen enkel niveau enige commerciële binding, van welke aard dan ook, met welk bedrijfsgegeven dan ook.

Algemeen kampioen Expo Elst 2009 -------------- Champion général Expo Elst 2009 ---------------- Master Champion Expo Elst 2009 -----------------

2009-10-10T23:56:00.000-07:00

Met voorsprong verkozen op alle andere is deze zwartkop witborst man uit kooi 616 door de keurders tot Algemeen Kampioen 2009 gekroond. Of het een verdiende 93+ quotering is geweest voor de "wedstrijdvogel" op zich, laten we in het midden. Hiermee verwijzend naar de mindere wedstrijdconditie van de vogel wegens meer dan duidelijk zichtbaar te vet. Met als direct gevolg rommelige onderflankbevedering en een gesplitte buikbevedering met centrale kamvorming, zoals vaststelbaar op de foto (op foto klikken voor werkelijke grootte). De zichtbaar rommelige flankbevedering is mogelijk een momentopname; de kamvorming centraal op de buik is dat nooit. Daarnaast eveneens een duidelijke roodbruine uitvloei van phaeomelanine vanaf de borstlijn in de buikzone. Voor de rest een zeer fraaie vogel met onder meer een droomrug, gelijkmatig volgestapeld met eumelanine, en derhalve optisch egaal diepgroen; voorts een vlekkeloze kopaflijning, een verdienstelijke stuit-tekening, en een opmerkelijk mooie nek- en kopstructuur met conische bek en prima oog-inplant.

Wellicht directe familie van 616 was de vogel in kooi 617. Van alle zwartkoppen aanwezig in Elst 2009, zowel in de witborst- als de paarsborst-klassen, bezit deze zwartkop veruit de beste kopstructuur met vrijwel een perfecte schedelwelving. Terwijl vaker vast te stellen bij carotenoïde kopkleuren, blijft dit type glooiend-volle kopstructuur bijzonder schaars onder zwartkopvogels.
Naar onze inzichten in alle geval de mooiste roodkop was die in kooi 107. Weliswaar een grammetje of twee te veel borstvet met als symptoom een gesplitte borstband, plus heel lichtjes wat ijl uitlopend phaeomelanine van borst naar buikzone. Maar daarnaast overdadig meer pluspunten die een zeer fraai totaalbeeld opleveren bij deze roodkop man. Een vrijwel geheel egaal masker met tegelijk de grootste kleurdiepte, een kopwelving plus nekstructuur die mag gezien worden, en een kopband zoals ze nog maar zelden op show aanwezig zijn. Verder een rug egaal volgeladen met eumelanine, dus van de meest diepe groentint in de meest egale spreiding. Eveneens qua préscence en showhouding scoorde deze roodkop man naar ons inzicht het hoogst van alle aanwezige vogels in Elst 2009. Kortom een zeer hoog totaalharmonisch beeld laat deze vogel na. Zonder de minste twijfel een roodkop man met een groot kweektechnisch potentieel. Maar een keurder is nu éénmaal gehouden aan standaardrichtlijnen, en standaardrichtlijnen belonen nu éénmaal geen mollig vette wedstrijdvogels met gespleten borstband.

Een echt spectaculaire oranjekop hebben we in Elst 2009 niet te zien gekregen, in paarsborst noch in witborst. In witborst werd de betere vogel verdiend kampioen gekroond, ondanks het ultra ijle kopbandje. In de paarsborstreeks leek ons de oranjekopman in kooi 587 één van de betere types, met het grootste potentieel. Jawel, ondanks de stevige bijtint in de rugzone en een aantal andere kleine akkefietjes. Daarnaast zijn we ook even stil blijven staan bij kooi 557 (kleine foto). Wie de vogel gezien heeft, weet waarom.

Groene oase.
Overigens heeft de organisatie zichzelf anno 2009 nog maar een keer overtroffen, met nog méér wapperende handen van nog méér actieve medewerkers.

En ook dit jaar kon-den de showvogels "baden in het licht". (zie foto)
Met tegelijk een wel zeer uitvoerige en uitbundige groenomkadering die de showzaal meteen ook een "groen karakter" van rust,

sereniteit en verkwikking mee gaf. Zowel voor mens als voor vogel. Elst 2009, de gould-oase.

Verslagen van TT-edities in Elst :
Algemeen Kampioen Elst 2008
Algemeen Kampioen Elst 2009
Algemeen Kampioen Elst 2010
Algemeen Kampioen Elst 2011

Tekstbewerking : Ivan & Lester Lievens
053-838224 voor opmerkingen en suggesties
__________________________________________________________

HET VOEDINGS-TECHNISCH LUIK : deel 1Zuur-Base, Evenwicht in het vogellichaam

2009-10-07T23:26:00.000-07:00

NUTTIGHEID VAN OPTIMAAL ZUUR-BASE EVENWICHT IN HET VOGELLICHAAM

OF : HET BELANG VAN SILICIUMRIJKE GROENTEN BIJ JEUGDRUIENDE VOGELS EVENALS BIJ REMEDIËRING VAN VERENPIKKEN BIJ NESTVLIEDENDE VOGELS.

Referentie-onderwerp : De Witte Spreeuwen-Jaargang 57, nr 9, vraag over aardappel.

----------------------------------------------------------------------------------

De aardappel is één van die voedingselementen die meestal een stuk onderschat worden.
Wat valt er over de samenstelling en werkzaamheid van aardappel te zeggen :

1. Koolhydraten : Aardappel is uitgesproken zetmeelrijk, met twee types zetmeelfracties waarvan de ene opgemaakt is uit breed vertakte glucosestructuren, de andere uit een niet vertakte keten van glucosemoleculen. Zeg maar “enerzijds een groot deel langdurige energie, anderzijds aangevuld met een kleiner deel vluggere energie”.

2. Eiwitten : Aardappel beschikt in zijn eiwitfractie net als boekweit en raapzaad, over een aminozurenpatroon dat vooral voor ruiende vogels uitgesproken interessant is, omwille van de weinige residu’s die uit de eiwitverwerking in de darmen achterblijven. Voor zaadetende vogels in de jeugdrui is het doorgaans aangewezen de fractie dierlijke eiwitten in de opfok te halveren, en verder aan te vullen met een passende fractie plantaardig eiwit, bvb uit boekweit(meel) of aardappel.

3. Vitaminen : Aardappelen die geteeld zijn op gezonde, niet-uitgeputte grond, zijn in ongekookte toestand doorgaans zeer rijk aan wateroplosbare vitaminen, vooral C en een gamma uit het B-complex.

4. Mineralen : Verder is aardappel, afhankelijk van de variëteit en teeltwijze, vrij rijk aan mineralen als kalium, magnesium, fosfor, zwavel, natrium, zink en kiezelzuur (organisch silicium)

Wat betreft de vaker gehoorde opmerking dat verstrekking van aardappel een remmend of remediërend effect heeft op de neiging tot vederpikken, kan verwezen worden naar de werkzaamheid van ruime aanwezigheid van organisch silicium in aardappel, want aardappel neutraliseert metabole zuren.

Met andere woorden : net zoals ondermeer ook rauwe ui, corrigeert aardappel het scheefgetrokken zuur-base evenwicht van de stofwisseling op zeer positieve en doeltreffende wijze.

Het zuur-base evenwicht in het lichaam is één van de meest kritische factoren voor een alerte lichaamsconditie en weerstand. Tijdens chemische reacties in de stofwisseling worden voortdurend zure eindproducten gevormd, de zogenaamde metabole zuren, niet te verwarren met effecten en werking van vrije zuren dewelke elk vogellichaam hard nodig heeft voor onder meer conditionering van het darmslijmvlies, en verder voor tal van complexe processen binnen de stofwisseling.

Door een negatieve zuur-base balans wegens belastende stofwisselingsresidu’s als bijvoorbeeld urinezuur, worden zowel de alkalische buffer bicarbonaat als diverse alkaliserende mineralen uit vooral het bindweefsel weggeroofd. Organisch silicium uit aardappel (en tevens bvb massaal ook uit heermoes en brandnetel) bespoedigt in geval van onevenwichten het herstel van de lichaamschemie. Silicium
uit brandnetel en heermoes werkt tegelijk de-kristalliserend op eventueel afgezette uraten (als gevolg van een overmaat aan onverwerkte eiwitten uit opfokvoer - vooral eiwitten afkomstig van zoogdieren - in eerste instantie melkeiwit).

Kleine schommelingen in de pH-waarde van het bloed kunnen drastische veranderingen van het metabolisme in de cellen tot gevolg hebben en zo storingen veroorzaken. Storingen die op termijn eveneens leiden tot mineralentekorten, en vervolgens zichtbaar minder vitaliteit van de vogels. Geleidelijk groeiend lichamelijk ongemak volgt onveranderlijk. Wat uiteindelijk resulteert in een hardnekkig-chronische ziektebeelden van meerderlei aard.

Net zoals ondermeer ook ui, is halfdoorkookte aardappel dus zonder meer een opsteker voor vogels wiens spijsvertering tijdens de opfok en rui bijkomend zwaar belast wordt door de aanwezigheid van massale fracties van de goedkoopste gepurifieerde suikers. Goedkope suikers zoals ze vanuit commerciële overwegingen terug te vinden zijn in meerdere merken commercieel eivoer. Merknamen kunnen uiteraard niet luidop genoemd worden. Tegelijkertijd lijkt het uitermate onwaarschijnlijk dat de respectieve bedrijfsingenieurs niet zouden op de hoogte zijn van de termijneffecten van goedkope suikertoevoegingen aan bepaalde commerciële eivoeders.

Halfgekookte aardappel kan in deze context een nuttig supplement op het zachtvoerdieet zijn, zowel voor zaadeters als zachtvoereters zoals spreeuwen en aanverwante. Fokkers van fruit- en zachtvoereters weten overigens dat ook rozijnen en abrikozen zeer goed scoren op de ontzuringstabel.

Naast aardappel en ajuin zijn er andere voedingselementen die in het lichaam basenoverschotten aanleveren welke vooral in onze westerse
“suikerminnende cultuur” zeer nuttig en belangrijk zijn voor een goede gezondheid :
Met grote voorsprong op de eerste plaats staat :

1. Knolselder, komkommer, en verder
2. Gedroogde abrikozen, rozijnen, mango
3. Rammenas, rode biet
4. Watermeloen, gedroogde vijgen
5. Zwarte aalbessen, braambes, blauwe bosbes
6. Lijsterbes, rozebottels
7. Look, ajuin, aardappel
8. Appel, banaan
9. Selderij, spinazie, andijvie, witloof
10. Sla, tomaat, rode paprika, pompoen + rauwe groenten algemeen

Komkommer en knolselder zijn dé absolute ontzuur-ders. De 1e voor 's zomers, de 2e voor winterkwekers. Samen met een 50-50 mix van brandnetel/heermoes(thee), tevens geschikt voor zachtvoereters.

Een anekdote als afsluiter :
Als kinderen gingen zowel mijn broer, mijn zus als ikzelf dagelijks een tweetal rauwe aardappelen “pikken” toen mijn moeder ’s middags aan het schillen was.
Thuis hadden we een kruidenierszaak, en dus “een winkel vol snoep”. Met andere woorden, als kinderen hadden we dagelijks veel te veel suiker in ons maagje. Op één of andere manier werden we als een magneet ’s middags elke keer naar de rauwe aardappelen getrokken, ook al is er verder nooit iemand geweest die ze ons uitdrukkelijk aanbood of aanraadde. Want rauwe aardappelen eten, dat was immers “iets wat niet gedaan werd”. En toch die “aardappelhonger”, op een maagje vol snoep.

Vandaag eet ik nog regelmatig rauwe aardappel. Zo ook mijn kinderen. Maar ja, wij zijn dan ook een gezin van “rare mensen” die zelfs alle dagen… klei eten. Het lichaam kan immers op dagelijkse basis uit klei, op nuttige wijze mineralen als calcium, magnesium, ijzer gebruiken om het bloed te alkaliseren. Zoals de boer bijvoorbeeld kalk gebruikt om verzuurde grond weer alkalisch te maken. Maar dat is toch weer een ander verhaal.

Tekst : IWJ Lievens
Tekstbewerking : Lester Lievens

Bronverwijzingen :
- Bushinsky DA. Metabolic alkalosis decreases bone calcium efflux by suppressing osteoclasts and stimulating osteoblasts. Am J Physiol 1996;271:F216 –22.
- Pak CY, Fuller C, Sakhaee K, Preminger GM, Britton F. Long-term treatment of calcium nephrolithiasis with potassium citrate. J Urol 1985;134:11–9.
- Preminger GM, Sakhaee K, Skurla C, Pak CY. Prevention of recurrent calcium stone formation with potassium citrate therapy in patients with distal renal tubular acidosis. J Urol 1985;134:20 –3.
- Sharma AM, Kribben A, Schattenfroh S, Cetto C, Distler A. Salt sensitivity in humans is associated with abnormal acid-base regulation. Hypertension 1990;16:407–13.
- Frassetto L, Morris RC Jr, Sellmeyer DE, Todd K, Sebastian A. Diet, evolution and aging—the pathophysiologic effects of the postagricultural inversion of the potassium-to-sodium and base-to-chloride ratios in the human diet. Eur J Nutr 2001;40:200 –13.
- Mickleborough TD, Gotshall RW, Kluka EM, Miller CW, Cordain L. Dietary chloride as a possible determinant of the severity of exerciseinduced asthma. Eur J Appl Physiol 2001;85:450–6.
- Sebastian A, Harris ST, Ottaway JH, Todd KM, Morris RC Jr. Improved mineral balance and skeletal metabolism in post-menopausal women treated with potassium bicarbonate. N Engl J Med 1994;330:1776–81.
- Kraske Eva-Maria, Doctor, Säure-Basen-Balance, 2009

Rendez-vous op vrijdag 9 okt. 2009 te Elst

2009-09-23T01:52:00.001-07:00

Aan allen die in dit verband de afgelopen weken gemaild of ge'sms't hebben :
Enkel op vrijdag zijn wij aanwezig in "Het Wapen van Elst", van 10u30 tot 16u30.
Lester en Ivan Lievens

Welke gouldamadines wil u zelf gaan kweken...klein of groot ? week of sterk ? smal of fors ?Telkens weer een wereld van verschil.

2009-09-16T01:54:00.000-07:00

Wat antwoorden 999 op 1000 mensen op de vraag naar hun voorkeur? Klik nu voor de verzamelde meningen van gouldhouders, samengevat.

7 tot 10 okt. 2009 : De volgende nationale TT van de Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine NL

2009-09-05T02:02:00.000-07:00

De enige Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine is te vinden in Nederland.

Jaarlijks organiseert de SNGN meerdere regionale gouldshows. Plus daarnaast 1 grote Nationale Show, in oktober, te Elst (centraal Nederland)

Ontstaan in 1991 uit de Doelgroep Natuurbroed Gouldamadine,
verenigt deze Speciaalclub Natuurbroed Gouldamadine vandaag om en bij de 800 leden uit verschillende Europese landen.
Sinds midden jaren 90 is het Lievens-hok tevens lid van deze Nederlandse Speciaalclub. Op zich zegt dat genoeg. De Nederlandse Speciaalclub is de enige in haar soort; want binnen Europa meteen ook de enige club met exclusieve natuurbroed-allure.

Wie de statuten leest,
weet dat enkel leden worden aanvaard die uitsluitend natuurlijke kweek promoten en geen pleegouders op het hok hebben. Als regelgeving ietwat eigengereid, volstrekt op z'n Hollands. Maar wel uitermate doeltreffend. Want elk jaar resulterend in de grote nationale oktober-tentoonstelling in Elst-Nederland. Elk jaar uitsluitend met gouldamadines uit natuurbroed. Elk jaar tussen de 1000 en 1300 tentoongestelde vogels. Plus daarnaast enkele 100den gouldamadines in de verkoopsklasse. Dus elk jaar weer HÉT grote gould-TT-evenement van het jaar, met glans én uitstraling. Doorheen Europa, en verder.

Een zaal vol met gouldamadines van natuurbroed-origine
is dit jaar te zien in oktober te Elst, van dond.8 tot zaterd.10 oktober 2009.
Even kijken ?
SNGN / TT2009

Lid worden ?
Contact en info via :
Ledenadministratie@SNGN.nl Daar wordt u hartelijk ontvangen door de heer Chris Verberne,
Verantwoordelijke Ledenadministratie.
Of geeft u ons gewoon een belletje. Dan introduceren wij u daar ter gelegenheid van de volgende grote gouldshow in Elst. Zo komt u meteen bij die kwekers terecht waar uw hok het meeste aan heeft. Want op voorhand weten bij wie ÉCHT groot potentieel + stamina op het hok zit, dat rendeert veruit het best van al.

De jaarlijkse nationale expo van de Speciaalclub Natuur- broed Gouldamadine te Elst :
daar ziet men,
wat nergens anders te zien is.

Zowel in de showklasse,
als in de verkoopsklasse.

Tevens in 2009 niet te missen regionale SNGN-gouldshows,
van september tot oktober, in chronologische volgorde :

• TT Regio 3 van 18 t.e.m. 20 september 2009
• TT Regio 4 van 16 t.e.m. 18 oktober 2009
• TT Regio 5 van 23 t.e.m. 24 oktober 2009
• TT Regio 6 van 29 t.e.m. 31 oktober 2009

Voor overige data : zie website SNGN

tekst : I.W.J.

Welkom op deNationale Gould-Expo 2009 te Elst --- AFFICHES

2009-08-25T05:49:00.000-07:00

Binnenkort is het weer zo ver... De grootste Gould-Expo van Europa.

Waar affiches kunnen opgehangen worden... vogelhandelszaken, vogelbeurzen, gemeentelijke centra, algemene prikborden, uw clublokaal, uw eigen vensterraam, enz... De bovenstaande affiche laat zich makkelijk en duidelijk uitprinten. Laat ons weten op welke plaatsen jij affiches op hebt gehangen. naturalgould@mail.be ---

Ivan Lievens
0032 (0)53 83 82 24
__________________________________________________________